I SA/Gl 369/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Winiarski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S. i A. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w kwestii wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi postanawia przywrócić termin do usunięcia braku formalnego skargi z dnia 15 lutego 2010 r. W skardze inicjującej postępowanie w niniejszej sprawie skarżący oznaczyli swe miejsce zamieszkania (ul. [...],[...] B.) i jednocześnie wskazali adres do doręczeń (ul. [...],[...] T.). Skarga ta została podpisana przez skarżącego, natomiast skarżąca nie złożyła swego podpisu. Pismem z dnia 25 marca 2010 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie bądź nadesłanie podpisanego egzemplarza tejże w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę tę skierowano na oznaczone w skardze miejsce zamieszkania skarżącej. Na skutek nie zastania adresata została ona pozostawiona w placówce pocztowej w dniu 30 marca 2010 r., o czym umieszczono zawiadomienie w skrzynce do doręczania korespondencji. Tego dnia wydano ją skarżącej. Wraz z powyższym wezwaniem doręczono stronie odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi. Odpis tego zarządzenia doręczono także skarżącemu w tym samym dniu. Należność ta została uiszczona w dniu 6 kwietnia 2010 r. Postanowieniem z dnia 21 czerwca 2010 r. Sąd odrzucił skargę wniesioną przez skarżącą wskutek nie usunięcia przez nią wymienionego wyżej braku formalnego skargi. Odpis tego postanowienia wysłano skarżącej na oznaczone w skardze jej miejsce zamieszkania. Na skutek nie zastania adresata przesyłkę tę pozostawiono w placówce pocztowej w dniu 29 czerwca 2010 r., o czym umieszczono zawiadomienie w skrzynce do doręczania korespondencji. Została ona wydana skarżącej w dniu 30 czerwca 2010 r. W dniu 2 lipca 2010 r. (data stempla pocztowego) skarżąca wniosła do Sądu pismo, w którym zawarła wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi. Wraz z nim złożyła m. in. podpisany przez siebie egzemplarz skargi. Uzasadniając swe żądanie oświadczyła: "Po przyjeździe do B. i odbiorze pisma udałam się do mojej teściowej ([...] lata), aby przy okazji pobytu w B. uzupełnić jej leki i pomóc w przygotowaniu do planowanego pobytu w szpitalu. Po otwarciu koperty skupiłam się na treści wezwania do uiszczenia wpisu sądowego i niestety przeoczyłam wezwanie do uzupełnienia podpisu na skardze." Skarżąca wyjaśniła przy tym, iż obecnie przebywa wraz z małżonkiem (skarżącym) w T.. Jednocześnie wskazała, że gdyby wezwanie zostało skierowane na podany w skardze "adres do doręczeń w T. przy ul. [...]", jej "mąż dopilnowałby uzupełnienia braku pisma". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, o czym stanowi art. 86 § 1 zd. 1 powołanej ustawy. Stosownie zaś do jej art. 87 § 1, § 2 i § 4 pismo z takim wnioskiem wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu i równocześnie dokonać czynności, której nie dokonano w terminie. Odnosząc tę regulację do rozpatrywanej sprawy, należy uznać, iż wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony we wskazanym terminie siedmiodniowym. Przyjmując bowiem najbardziej korzystną dla strony interpretację, trzeba stwierdzić, iż wskazana przez nią przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 30 czerwca 2010 r. Tego dnia doręczono jej odpis postanowienia z dnia 21 czerwca 2010 r. o odrzuceniu jej skargi, z którego mogła się dowiedzieć o przyczynach tego rozstrzygnięcia. Natomiast rozpoznawany wniosek został nadany w urzędzie pocztowym w dniu 2 lipca 2010 r., a więc w terminie do dokonania tej czynności. Wraz z nim, jak już wspomniano, strona złożyła podpisany przez siebie egzemplarz skargi. Przystępując w tej sytuacji do merytorycznej oceny wniosku stwierdzić należy brak winy strony w uchybieniu terminu. Zgodnie bowiem z utrwalonym w orzecznictwie poglądem, troski strony związane ze stanem zdrowia jej bliskiej osoby nie mogą być pominięte przy ocenie staranności w prowadzeniu jej spraw: mając wszak także inne zobowiązania, strona nie może kierować całego swojego zainteresowania i poświęcać całego swojego czasu wyłącznie sprawie sądowej [por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lipca 2008 r., II OZ 772/08, LEX nr 493676]. Nie ulega przy tym wątpliwości, iż podniesione przez stronę okoliczności (konieczność uzupełnienia leków, pomoc w przygotowaniu do planowanego pobytu w szpitalu) stanowią przejaw troski związanej ze stanem zdrowia jej osoby bliskiej. Należy także dostrzec, iż możliwość sprawowania opieki we wskazanym zakresie jest ograniczona ze względu na fakt przebywania strony poza miejscem pobytu osoby, która tej opieki wymaga. Strona wskazała wszak, iż pomocy tej udzieliła "przy okazji pobytu w B.". Wyjaśniła zarazem, jak już wspomniano, że obecnie przebywa wraz z małżonkiem (skarżącym) w T.. W tej sytuacji za zrozumiałe należy uznać postępowanie skarżącej polegające na zainteresowaniu się przede wszystkim stanem zdrowia jej teściowej. Bezspornie okoliczność ta miała wpływ na brak powtórnego zapoznania się z treścią przesyłki przez stronę, która mogła pozostawać w przeświadczeniu o zaznajomieniu się uprzednio z całą jej zawartością. W związku z powyższym, na podstawie art. 86 § 1 powołanej ustawy, orzeczono jak w sentencji.