I SA/Gl 37/07

Dnia 19 lutego 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Przemysław Dumana po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]roku nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz strony skarżącej kwotę [...]zł ( słownie: [...]złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu [...]roku A, Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. wniosło skargę na ostatecznie postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]roku nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Inspektora ZUS C. – Rejon z dnia [...]roku Nr [...] odmawiające umorzenia kosztów egzekucyjnych w kwocie [...]zł. Postanowieniem z dnia [...]roku Nr [...], wydanym w oparciu o przepis art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., Dyrektor Izby Skarbowej w K. uchylił w całości zaskarżone przez stronę postanowienie z dnia [...]roku Nr [...] oraz poprzedzające je postanowienie Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Inspektoratu ZUS w C. z dnia [...] roku Nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi egzekucyjnemu I instancji. Konsekwencją wydanego w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. przez Dyrektora Izby Skarbowej postanowienia był zawarty w odpowiedzi organu odwoławczego na skargę wniosek o umorzenie postępowania sądowego ze względu na fakt, iż skarga została uwzględniona w całości. A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]roku, która to skarga została przez tut. Sąd oddalona wyrokiem z dnia 25 września 2006 roku sygn. akt I SA/Gl 708/06. Powyższe orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach stało się prawomocne w dniu 28 grudnia 2006 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Treść przepisu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. obliguje Sąd do umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego w wypadku, gdy z jakiejkolwiek przyczyny stało się ono bezprzedmiotowe. Stan taki ma miejsce, jeżeli w toku postępowania wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. Zdarzeniem takim zaś niewątpliwie jest wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego przez stronę postanowienia. Istotą postępowania sądowoadministracyjnego jest spór pomiędzy podmiotem uprawnionym, a organem administracji publicznej powstały na tle odmiennych zapatrywań prawnych dotyczących zaskarżonego aktu administracyjnego, tj. decyzji lub postanowienia, których zgodność z prawem jest w świetle dyspozycji art. 3 § 2 pkt 1 i 2 p.p.s.a. stanowi przedmiot rozstrzygnięcia Sądu. Jeżeli zatem przedmiot sądowej kontroli - zaskarżone postanowienie - zostało uchylone lub zastąpione nowym postanowieniem, to postępowanie sądowe w sprawie ze skargi na ten akt administracyjny stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd I instancji rozstrzyga, co prawda, w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Sąd może też, na podstawie art. 135 p.p.s.a. objąć swoim rozstrzygnięciem inne akty i czynności podjęte w granicach danej sprawy. Niemniej jednak postępowanie sądowe dotyczy zaskarżonej decyzji lub postanowienia. Wyeliminowanie tej decyzji przez organ sprawia, że Sąd zostaje pozbawiony przedmiotu kontroli, mimo, że sprawa w sensie materialnoprawnym dalej istnieje. (w ten sposób wyrok NSA z dnia 11 maja 2005 r. sygn. akt I GSK 156/2005 niepubl.) Taka sytuacja powstaje niewątpliwe w wypadku uwzględnienia przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a., skargi w całości zgodnie z żądaniem strony i uchylenia zaskarżonego postanowienia z jednoczesnym przekazaniem sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Tym samym traci bowiem moc wcześniejsze prawomocne i zaskarżane przez stronę postanowienie. Nie istnieje zatem niezbędny do rozpatrzenia sprawy przedmiot postępowania, co czyni je bezprzedmiotowym. W niniejszej sprawie Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] roku uwzględnił w całości skargę strony na swoje własne postanowienie z [...] roku nr [...]. Wnosząc skargę strona domagała się bowiem uchylenia w całości postanowienia z dnia [...] roku wskazując na niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy w tym w przedmiocie naliczonych kosztów egzekucyjnych. Tym samym wydane w wyniku autokontroli, uwzględniające skargę postanowienie, było zgodne z żądaniem strony i obowiązującymi przepisami prawa, co potwierdzone zostało wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 28 grudnia 2006 roku, sygn. akt I SA/Gl 708/06. Ponieważ zaskarżone przez stronę postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]roku nr [...] zostało uchylone bezprzedmiotowym staje się dalsze prowadzenie postępowania przed Sądem Administracyjnym. Mając na uwadze powyższe okoliczności, a także dyspozycję art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.