I SA/Gl 373/16
PostanowienieWSA w Gliwicach2016-05-09
Skład orzekający: Sędzia WSA Bożena Pindel
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji podatkowej jest zasadny, jeśli wykonanie tej decyzji zostało już wstrzymane z urzędu przez organ podatkowy pierwszej instancji?Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji podatkowej złożony na podstawie art. 61 § 3 PPSA jest bezzasadny, jeśli wykonanie tej decyzji zostało już wstrzymane z urzędu przez organ podatkowy pierwszej instancji na podstawie art. 239f § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. W takiej sytuacji żądanie zmierza do weryfikacji stanu istniejącego, a jego uwzględnienie byłoby bezcelowe.Stan faktyczny
Skarżący P. C. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. W skardze zażądał wstrzymania wykonania tej decyzji. Wcześniej Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. postanowieniem z urzędu wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji na podstawie art. 239f § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, wskazując, że wartość zabezpieczenia (zastaw skarbowy) przewyższa wysokość zobowiązania podatkowego. Skarżący złożył jednak kolejny wniosek o wstrzymanie wykonania tej samej decyzji do sądu administracyjnego.Rozstrzygnięcie
Postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Pindel (spr.) po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...][...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. w kwestii sformułowanego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją z dnia [...], nr [...][...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. uchylił w całości decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w L. z dnia [...], nr [...], określającą skarżącemu P. C. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r. w wysokości [...] zł z tytułu zbycia papierów wartościowych i udziałów w spółkach mających osobowość prawną, i orzekł, że kwota należna tym tytułem wynosi [...] zł.
W skardze datowanej na 10 lutego 2016 r. i w tym dniu wniesionej pełnomocnik skarżącego zażądał wstrzymania wykonania powyższej decyzji organu odwoławczego.
W dniu [...] Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w K. wydał postanowienie nr [...] o wstrzymaniu wykonania tej decyzji na podstawie art. 239f § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. - Dz. U. 2015 r., poz. 613 ze zm.), następnie oznaczanej w skrócie: o.p. Rozstrzygnięcie to nie zostało zaskarżone. Z jego uzasadnienia wynika zaś, że wartość przedmiotu zastawu skarbowego ustanowionego na prawach majątkowych skarżącego przewyższa wysokość wspomnianego zobowiązania podatkowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Rozpatrywanego żądania nie można uwzględnić, gdyż zmierza ono do wstrzymania wykonania decyzji, której wykonanie zostało już wstrzymane.
Dostrzec bowiem trzeba, że w myśl art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako: p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (§ 3), a wstrzymanie to traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę (§ 6 pkt 1) albo z dniem uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę (§ 6 pkt 2). Zgodnie natomiast z art. 239f § 1 pkt 2 o.p. organ podatkowy pierwszej instancji wstrzymuje wykonanie decyzji ostatecznej w razie wniesienia skargi do sądu administracyjnego do momentu uprawomocnienia się orzeczenia sądu administracyjnego; czyni to z urzędu – po prawomocnym wpisie hipoteki przymusowej lub wpisie zastawu skarbowego korzystających z pierwszeństwa zaspokojenia, które zabezpieczają wykonanie zobowiązania wynikającego z decyzji wraz z odsetkami za zwłokę – do wysokości odpowiadającej wartości przedmiotu hipoteki przymusowej lub zastawu skarbowego.
Stwierdzenie zatem, że wartość przedmiotu hipoteki przymusowej lub zastawu skarbowego przewyższa wysokość świadczenia wynikającego z decyzji, której wykonanie zostało wstrzymane na podstawie art. 239f § 1 pkt 2 o.p. czyni bezprzedmiotowym wniosek z art. 61 § 3 p.p.s.a. W takim przypadku żądanie to zmierza do weryfikacji stanu istniejącego, ponieważ jego celem jest wstrzymanie wykonania decyzji, której wykonanie zostało już wstrzymane. Uwzględnienie bowiem, iż wartość przedmiotu zastawu skarbowego ustanowionego na prawach majątkowych skarżącego jest znacznie większa niż wysokość należności wynikającej z zaskarżonej decyzji pozwala wysnuć wniosek, że aktualnie decyzja ta nie podlega wykonaniu w całości. W rezultacie domaganie się wstrzymanie jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. jest bezcelowe na tym etapie postępowania.
Z tych względów wydanie niniejszego postanowienia stało się konieczne.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło