I SA/Gl 375/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Suleja-Klimczyk, po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem p o s t a n a w i a 1. uchylić zaskarżone postanowienie Sądu zawarte w punkcie 2 wyroku z dnia 18 września 2018 r.; 2. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach na rzecz strony skarżącej kwotę 7.417 (siedem tysięcy czterysta siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania Wyrokiem z dnia 18 września 2018 r., sygn. akt I SA/Gl 375/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w pkt 1 uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach, oznaczoną w sentencji postanowienia, a w pkt 2 zasądził od organu na rzecz skarżącej koszty postępowania w wysokości 5.617 zł. Odpis wyroku został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 22 października 2018 r. Pismem z dnia 29 października 2018 r. pełnomocnik skarżacej wniósł zażalenie na postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania zawarte w pkt 2 powyższego wyroku wnosząc o jego uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania. Postanowieniu temu zarzucił naruszenie art. 200 i art. 210 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.") poprzez ich błędne zastosowanie i nieprawidłowe zasądzenie od organu kosztów postępowania w kwocie zaniżonej. Jednocześnie pełnomocnik skarżącej wniósł o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 227 § 1 p.p.s.a. zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, albowiem pełnomocnik skarżącej wniósł jedynie zażalenie na postanowienie zawarte w pkt 2 wyroku tut. Sądu z dnia 18 września 2016 r. nie wnosząc jednocześnie skargi kasacyjnej od powyższego wyroku. Należy mieć na uwadze, ze zgodnie z art. 195 § 2 p.p.s.a. jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Przepis ten stanowi zatem podstawę do dokonania przez wojewódzki sąd administracyjny autokontroli wydanego postanowienia i w przypadku stwierdzenia zaistnienia zawartych w nim przesłanek uchylenia go bez konieczności przesyłania akt sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. Uchylenie zaskarżonego postanowienia i ponowne rozpoznanie sprawy powinny mieć miejsce wówczas, gdy sąd podziela podniesiony w zażaleniu zarzut nieważności postępowania lub uznaje, że jest ono oczywiście uzasadnione. Powyższy wyjątek od zasady dewolutywności zażalenia jest uzasadniony względami ekonomii postępowania [por. A. Wróbel (w:) K. Chorąży, W. Taras, A. Wróbel, Postępowanie administracyjne..., s. 337]. W ocenie Sądu zażalenie zasługuje na uwzględnienie, co uprawniało Sąd do uchylenia zaskarżonego postanowienia co do kosztów postępowania zawartego w pkt 2 wyroku z dnia 18 września 2018 r. i rozstrzygnięcia na nowo. Zgodnie bowiem z treścią art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W myśl art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Z kolei w myśl § 2 pkt 6 w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 265) stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna przy wartości przedmiotu zaskarżenia powyżej 50.000 zł do 200.000 zł wynoszą 5.400 zł. W niniejszej sprawie w wyroku z dnia 18 września 2018 r. Sąd w pkt 2 zasądził od organu na rzecz skarżącej kwotę 5.617 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, przy czym wynagrodzenie pełnomocnika będącego radca prawnym przy wartości przedmiotu zaskarżenia na kwotę 116.635 zł ustalono na kwotę 3.600 zamiast na 5.400 zł. Jednocześnie Sąd nie uwzględnił wniosku pełnomocnika skarżącej o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego, albowiem z treści art. 200 p.p.s.a. wynika wprost, że jedynie w przypadku uwzględnienia skargi stronie przysługuje zwrot kosztów postępowania. Z kolei w art. 202 i 203 p.p.s.a. wolą ustawodawcy uregulowano jedynie kwestię zwrotu kosztów w postępowaniu ze skargi kasacyjnej. Zatem żaden z przepisów prawa nie pozwala na rozstrzygnięcie o kosztach w postępowaniu wywołanym zażaleniem. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 195 § 2 w zw. z art. 227 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w pkt 1 i 2 sentencji postanowienia.