I SA/Gl 382/13

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 lipca 2013 r. sprawy ze skargi H. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym p o s t a n a w i a zwolnić skarżącą od kosztów sądowych Skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Uzasadniając wniosek, podała, że jest osobą samotną i że jej dochody ograniczają się do świadczenia wypłacanego jej przez Rząd Stanów Zjednoczonych w wysokości 696 USD miesięcznie, więc ich realna wysokość uzależniona jest od aktualnego kursu tej waluty. Zwróciła zarazem uwagę na konieczność ponoszenia kosztów kilkunastu postępowań sądowych, tak przed sądem administracyjnym, jak i przed sądem cywilnym, których opłacenie uniemożliwiłoby jej poniesienie podstawowych wydatków życiowych. Wnioskodawczyni wyliczyła niektóre spośród tych wydatków, eksponując te związane z utrzymaniem nieruchomości. Według wniosku jest ona współwłaścicielem działki i domu, w którym zamieszkuje, łąki o powierzchni 51m2 oraz działki zabudowanej niewielkim budynkiem mieszkalnym. Dom ów wymaga kosztownych remontów i innych znacznych nakładów. Skarżąca zwolniono od kosztów sądowych w kilkunastu innych sprawach, uczynił to np. Sąd postanowieniem z dnia 19 listopada 2012 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 1019/12. Ostatnio rozstrzygnięcie takie podjął referendarz sądowy postanowieniem z dnia 9 lipca 2013 r., sygn. akt I SA/Gl 625/13, które nie stało się jeszcze prawomocne. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 3 tej ustawy obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W ocenie rozpoznającego wniosek przesłanka ta zachodzi w sytuacji skarżącej, która została już w wystarczającym stopniu ustalona podczas innych postępowań w przedmiocie jej wniosków o przyznania prawa pomocy, m.in. w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 1019/12. Konkluzję tę uzasadnia przede wszystkim wzgląd na liczbę postępowań sądowych, jakie toczą się obecnie z jej udziałem – zwrócił na to uwagę też Sąd w przywołanym wyżej postanowieniu z dnia 19 listopada 2012 r. Nie ulega bowiem wątpliwości, że uiszczenie choćby niewielkiej części kosztów sądowych we wszystkich tych postępowaniach pozbawiłoby skarżącą środków niezbędnych na pokrycie pozostałych wydatków, w tym tych, które zaliczyć trzeba do utrzymania koniecznego. Jest ona wszak osobą samotną, o dochodach ograniczonych do świadczenia o charakterze socjalnym i zamieszkującą w domu wymagającym nakładów m.in. na remonty. Pominięcie tych wszystkich okoliczności, zwłaszcza zaś skali obciążeń finansowych strony związanych z innymi jej sprawami, pozostawałoby w sprzeczności z dyrektywami wynikającymi z prawa do sądu, realizacji którego służy przecież instytucja prawa pomocy. Mając to na względzie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.