I SA/Gl 392/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Organiściak po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K., K. K. na postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy Z. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zaliczenia z urzędu nadpłaty postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Burmistrz Miasta i Gminy Z. postanowił zaliczyć z urzędu nadpłatę K. K. w podatku od nieruchomości w kwocie [...] zł na poczet zaległości z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od stycznia do lipca 2014 r. w kwocie [...] zł wraz z kosztami upomnienia w kwocie [...] zł oraz zobowiązania bieżącego z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za sierpień 2014 r. w kwocie [...] zł, wskazując, że pozostała kwota w wysokości [...] zł zostanie zwrócona na rachunek bankowy. Na powyższe postanowienie K. K.w piśmie z dnia 21 sierpnia 2014 r. wniósł zażalenie. Postanowieniem z dnia [...] nr [...] (sprostowanym następnie postanowieniem z dnia [...] 2015 r. o tym samym numerze) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy Z. z dnia [...]. Na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] nr [...] K.K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Skarga ta została odrzucona postanowieniem z dnia 14 września 2015 r. sygn. akt I SA/Gl 621/15 z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego. W dniu 4 listopada 2015 r. stwierdzono prawomocność tego orzeczenia. W piśmie z dnia 24 lutego 2016 r. J. K. i K.K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy Z. z dnia [...] nr [...]. Odpowiadając na skargę, organ wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W przypadku wniesienia skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności zobligowany jest do zbadania m.in. jej dopuszczalności. Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718, dalej: P.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przepis ten określa procedurę wnoszenia skargi do sądu administracyjnego, która opiera się na obowiązku uprzedniego wyczerpania przez skarżącego środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały mu one w postępowaniu przed organem administracji publicznej. Obowiązek ten wynika z ogólnego założenia, że sąd administracyjny nie zastępuje organów odwoławczych, a jego działania nie naruszają zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Zgodnie natomiast z art. 52 § 2 P.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z kolei na mocy art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne. W rozpatrywanej sprawie strona skarżąca wprost zaskarżyła do sądu administracyjnego postanowienie wydane przez organ pierwszej instancji, tj. postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy Z. z dnia [...] nr [...], na co jednoznacznie wskazuje treść skargi. Zaznaczyć przy tym należy, że wprawdzie w odniesieniu do tego postanowienia wyczerpany został tok instancji, gdyż wniesione zostało na nie zażalenie, rozpatrzone następnie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, a następnie skarga do sądu administracyjnego na postanowienie Kolegium, jednak samo postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy Z. ma charakter rozstrzygnięcia pierwszoinstancyjnego. Na takie zaś rozstrzygnięcie nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, gdyż służył od niego środek odwoławczy w postaci zażalenia do organu wyższej instancji. Należy zatem podkreślić, że strona winna najpierw wykorzystać drogę postępowania administracyjnego, by następnie móc zainicjować postępowanie sądowoadministracyjne, którego przedmiotem będzie wówczas rozstrzygnięcie organu drugiej instancji. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się zgodnie, że zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega jedynie akt administracyjny (decyzja bądź postanowienie) ostateczny, czyli wydany w postępowaniu drugoinstancyjnym, choć oczywiście nie oznacza to, że w skardze nie można wnosić o uchylenie aktów go poprzedzających (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OSK 392/11, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przypomnieć jednocześnie trzeba, że K.K. wniósł do tut. Sądu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C., wydane po rozpatrzeniu zażalenia na postanowienie stanowiące przedmiot skargi w niniejszej sprawie, jednak skarga ta została prawomocnie odrzucona z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego. Reasumując, skarga na postanowienie wydane przez Burmistrza Miasta i Gminy Z. jako organ pierwszej instancji jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. W związku z powyższym, na podstawie tego przepisu Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.