I SA/Gl 394/16

PostanowienieWSA w Gliwicach2016-05-16

Skład orzekający: Anna Tyszkiewicz-Ziętek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga złożona do sądu administracyjnego, która nie została podpisana przez stronę skarżącą i od której nie uiszczono wpisu sądowego, pomimo wezwania do uzupełnienia tych braków, powinna zostać odrzucona?
Ratio decidendi
Skarga złożona do sądu administracyjnego, która nie została podpisana przez stronę skarżącą i od której nie uiszczono wpisu sądowego, pomimo wezwania do uzupełnienia tych braków w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stan faktyczny
Skarżąca A. K. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. Skarga nie została podpisana przez skarżącą. Sąd wezwał ją do usunięcia tego braku formalnego oraz do uiszczenia wpisu sądowego w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało skutecznie doręczone poprzez awizowanie, jednak skarżąca nie uzupełniła braków formalnych ani nie uiściła wpisu.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, , , po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. p o s t a n a w i a odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji, określającą A. K. (dalej "skarżąca") wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. w kwocie [...]zł. W piśmie z dnia 24 lutego 2016 r., skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skarżąca zawarła skargę na wyżej wymienioną decyzję. Skarżąca nie podpisała się pod skargą. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wskazał przy tym, że "skarga zawiera brak formalny w postaci braku podpisu strony skarżącej". Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 marca 2016 r. wezwano skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi przez podpisanie skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Poinformowano skarżącą, że brak ten może być uzupełniony poprzez własnoręczne podpisanie skargi w siedzibie tutejszego sądu bądź przez nadesłanie egzemplarza skargi opatrzonego własnoręcznym podpisem. Ponadto na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 marca 2016 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 581 zł. Wezwanie opatrzone zostało tym samym rygorem. Przesyłka polecona z dnia 6 kwietnia 2016 r. skierowana do skarżącej i zawierająca m.in. powyższe wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego została awizowana w dniu 11 kwietnia 2016 r., o czym pozostawiono zawiadomienie w drzwiach adresata. W dniu 19 kwietnia 2016 r. przesyłkę tę awizowano powtórnie. Następnie w dniu 26 kwietnia 2016 r. przesyłka ta została zwrócona do tutejszego Sądu z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie". Dotąd nie został usunięty brak formalny skargi. Nie uiszczono również wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwaną dalej "ppsa") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a zatem musi odpowiadać wymaganiom stawianym przez art. 46 ppsa wszystkim pismom w postępowaniu sądowym oraz zawierać dodatkowe elementy określone w art. 57 § 1 pkt 1-4 ppsa. W myśl więc art. 46 § 1 pkt 4 ppsa każde pismo strony powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpisem jest znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne i powtarzalne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującego oraz zbadanie autentyczności podpisu (H. Knysiak-Molczyk [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 204-205). Podpis na dokumencie jest formą złożenia oświadczenia woli lub wiedzy i służy identyfikacji osoby, która to oświadczenie złożyła. Musi być więc własnoręczny z wyjątkiem, gdy pismo podpisuje osoba upoważniona przez stronę, która nie może się podpisać z wymienieniem przyczyny, dla której strona sama się nie podpisała (zob. postanowienia: Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 grudnia 2011 r., sygn. akt II OSK 2542/11, publ. LEX nr 1152171, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 28 października 2008 r., sygn. akt III SA/Po 368/08, publ. LEX nr 504593, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 26 marca 2012 r., sygn. akt I SA/Gl 163/12, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W omawianej sprawie skarżąca nie podpisała się pod skargą. Dlatego też została wezwana, w trybie art. 49 ppsa, do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Na podstawie bowiem tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia jej braków obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, do jej odrzucenia. Ponadto należy zauważyć, że zgodnie z art. 220 § 3 ppsa skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Zwrócić w tym miejscu należy uwagę, że stosownie do art. 73 ppsa, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 cytowanej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy. Mając na uwadze przytoczoną wyżej regulację, przyjdzie stwierdzić, że skoro przesyłka z dnia 6 kwietnia 2016 r. zawierająca m.in. wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu została awizowana po raz pierwszy w dniu 11 kwietnia 2016 r., a następnie po raz drugi w dniu 19 kwietnia 2016 r., to doręczenie zgodnie z przytoczoną regułą zawartą w art. 73 ppsa nastąpiło z dniem 25 kwietnia 2016 r. Siedmiodniowy termin na wykonanie wezwania do usunięcia braku formalnego skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upłynął bezskutecznie z dniem 2 maja 2016 r. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa i art. 220 § 3 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło