I SA/Gl 399/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, , , po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty dotacji pobranej w nadmiernej wysokości oraz wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem p o s t a n a w i a 1. uchylić zaskarżone postanowienie Sądu z dnia 22 kwietnia 2013 r. 2. wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2013 r. oddalono wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji. Uzasadniając postanowienie wskazano, że skarżąca nie przedstawiła jakichkolwiek argumentów mogących przemawiać za uwzględnieniem jej wniosku. Odpis powyższego postanowienia został doręczony skarżącej w dniu 26 kwietnia 2013 r. W dniu 30 kwietnia 2013 r. (data nadania) skarżąca złożyła zażalenie na postanowienie tutejszego Sądu z dnia 22 kwietnia 2013 r., wnosząc o "zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, względnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania", a nadto "na mocy art. 196 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu rozstrzygnięcia zażalenia". W obszernym uzasadnieniu zażalenia skarżąca przedstawiła stan sprawy, a następnie wskazała na okoliczności przemawiające za uwzględnieniem jej wniosku. W tym zakresie, przypominając, że zajmuje się prowadzeniem szkół, oświadczyła, iż wykonanie decyzji "zagraża dalszemu funkcjonowaniu prowadzonych przez nią szkół, a w konsekwencji spowoduje utratę możliwości pobierania przez słuchaczy dalszej nauki". Nadto, w jej ocenie brak jest podstaw prawnych do żądania przedstawiania dokumentacji przemawiającej na rzecz złożonego wniosku, gdyż uprawdopodobnienie okoliczności – zgodnie z orzecznictwem – nie musi być poparte dokumentami. Dodała, że "wszczęcie egzekucji administracyjnej przez organ I instancji spowoduje [u niej] zagrożenie, graniczące wręcz z pewnością, zamknięcia trzech prowadzonych [przez nią] szkół na terenie miasta T.". W świetle zaś orzecznictwa likwidacja działalności gospodarczej wskutek egzekwowania decyzji uzasadnia przesłanki wstrzymania jej wykonania. W dalszej części zażalenia skarżąca wyjaśniła, w jaki sposób wykonanie decyzji spowoduje poniesienie przez nią znacznej szkody. W tym kontekście powtórzyła, że "wyegzekwowanie przez organ I instancji kwoty [...]zł spowoduje konieczność natychmiastowego zamknięcia prowadzonych [przez nią] szkół". Podkreśliła przy tym, że słuchacze nie uiszczają żadnych opłat, nauka w szkole jest bezpłatna. Szkoły prowadzone są wyłącznie w oparciu o środki uzyskane z tytułu dotacji oraz własne środki finansowe, opłaty związane zaś z ich prowadzeniem przewyższają kwotę uzyskanej miesięcznej dotacji i rodzą konieczność ponoszenia dużych nakładów finansowych z jej strony. Wyjaśniła przy tym, że z uwagi na konieczność wynajmowania sal w prywatnym budynku, koszty tej działalności znacznie wzrosły. Podniosła, że "cała przekazana w 2010 r. wysokość dotacji (...) została przeznaczona na pokrycie wydatków bieżących i wykorzystana zgodnie z przeznaczeniem, czego organ I instancji wówczas nie kwestionował". Podkreśliła, że "zamknięcie szkół uniemożliwi przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego, gdyż konsekwencje finansowe wykonania decyzji na obecnym etapie sprawy będzie ponosiła jeszcze przez wiele lat". W końcowej części zażalenia skarżąca zwróciła uwagę, że zamknięcie szkół uniemożliwi ukończenie roku szkolnego przez ok. 200 słuchaczy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwaną dalej "ppsa") jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Przepis ten stanowi podstawę do dokonania autokontroli zaskarżonego postanowienia przez wojewódzki sąd administracyjny, bez konieczności poddania go kontroli instancyjnej sprawowanej przez sąd drugiej instancji. W omawianej sprawie w świetle oświadczeń strony złożonych w zażaleniu uznać wypada, że zachodzą podstawy do zastosowania wyżej wskazanego przepisu, co uprawniło Sąd do uchylenia zaskarżonego postanowienia i ponownego rozpatrzenia wniosku. W myśl zatem art. 61 § 3 ppsa wstrzymanie przez sąd wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części na wniosek skarżącej po przekazaniu skargi może mieć miejsce, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warto również mieć na względzie, iż według art. 61 § 1 ppsa co do zasady wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego. Tym samym postanowienie o wstrzymaniu wykonania przełamuje tę zasadę i może być wydane jedynie w okolicznościach faktycznych o charakterze wyjątkowym. W omawianej sprawie – w ocenie Sądu – wniosek strony skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Argumentacja zawarta w zażaleniu pozwoliła bowiem przyjąć, że wykazano, iż wykonanie decyzji może spowodować szkodę i trudne do odwrócenia skutki. Podkreślić w tym miejscu trzeba, że dopiero w zażaleniu strona uzasadniła wniosek, co pozwala na przychylenie się do niego, gdyż wskazuje na realne negatywne następstwa wykonania decyzji, w szczególności dotyczące utraty płynności finansowej, a w dalszej kolejności likwidację prowadzonych szkół. Tym samym wykonanie decyzji może doprowadzić do powstania znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków. Biorąc przy tym pod uwagę przedmiot działalności strony, można także wysnuć wniosek, iż w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody nie tylko wobec skarżącej, ale także wobec słuchaczy prowadzonych przez nią szkół, którzy mogliby utracić możliwość ukończenia nauki. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że wbrew twierdzeniu skarżącej, w skardze nie zawarto uzasadnienia zgłoszonego żądania. Za takie nie sposób bowiem uznać wyrażonego w jednym zdaniu ogólnikowego stwierdzenia, jak również samej okoliczności złożenia skargi lub prawdopodobieństwa jej uwzględnienia. Trafność zarzutów podniesionych w skardze jest przedmiotem oceny Sądu dopiero na etapie merytorycznego rozpoznania skargi, natomiast samo zaskarżenie decyzji nie stanowi przesłanki wstrzymania jej wykonania. Na marginesie wyjaśnić trzeba, że wobec uchylenia postanowienia z dnia 22 kwietnia 2013 r. za bezprzedmiotowy uznać należy wniosek skarżącej o wstrzymanie jego wykonania, złożony w zażaleniu na podstawie art. 196 ppsa. Z wyżej wymienionych względów, na podstawie art. 195 § 2 ppsa oraz art. 61 § 3 ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.