I SA/Gl 4/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Christ, , , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 listopada 2007 r. sprawy ze skargi I. O. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych - interpretacja w kwestii wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Zarządzeniem z dnia 11 września 2007 r. pełnomocnik strony skarżącej – doradca podatkowy T. K. - został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej wniesionej od wyroku tutejszego Sądu z dnia 13 czerwca 2007 r. oddalającego skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. wymienione w sentencji niniejszego postanowienia. Wezwanie powyższe zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 14 września 2007 r., natomiast wpis od skargi kasacyjnej w kwocie [...] zł został uiszczony przez stronę skarżącą w dniu 27 września 2007 r. Jednocześnie w piśmie z dnia 27 września 2007 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej podnosząc w uzasadnieniu, iż wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego zostało doręczone jej pełnomocnikowi, z którym porozumiewa się ona przy pomocy poczty elektronicznej (sprawdzanej codziennie przez męża skarżącej). Z uwagi na nieprawidłowe działanie Internetu (" w ostatnim tygodniu"), pocztę elektroniczną odebrał małoletni syn skarżącej, zaś uwadze męża uszła wiadomość przesłana przez pełnomocnika o konieczności uiszczenia wpisu sądowego. Skarżąca wskazała, iż dopiero w dniu 27 września 2007 r. odebrała osobiście informację o wezwaniu do uiszczenia wpisu, na co też natychmiast zareagowała wpłacając w tym samym dniu prawidłową kwotę wpisu. Podkreśliła ona także, iż nigdy nie było sytuacji, aby jakakolwiek wiadomość otrzymana za pomocą poczty elektronicznej została przeoczona, zaś z uwagi na dużą ilość spraw sądowych taka forma przekazywania informacji była dla skarżącej i jej męża dogodna, bowiem każda przekazana wiadomość "miała swe pisemne potwierdzenie w postaci maila". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Ratio legis instytucji przywrócenia terminu stanowi niewątpliwie ochrona stron postępowania przed negatywnymi skutkami w zakresie postępowania sądowego, w przypadku braku ich winy w niedokonaniu w terminie czynności procesowej. Aby jednak Sąd mógł rozpoznać merytorycznie wniosek o przywrócenie terminu, musi on zostać złożony do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.), co w niniejszej sprawie miało miejsce. Rozpoznając merytorycznie przedmiotowy wniosek stwierdzić jednak należy, iż nie mógł zostać uwzględniony. Aby uprawdopodobnić okoliczności uzasadniające wniosek o przywrócenie terminu, strona powinna bowiem uwiarygodnić swoją staranność, jak również fakt że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu, była od niej niezależna. Brak winy w uchybieniu terminu przyjąć można jedynie wówczas, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (M. Jaśkowska, A. Wróbel: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Kraków 2000r., str. 368 – 370). Zgodnie z utrwalonym w tej mierze poglądem przyjętym w orzecznictwie przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 października 2000 r., sygn. akt I SA/Gd 560/00 niepubl., wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 maja 1997r., sygn. akt SA/Sz 630/96, LEX nr 30748). Podnieść na wstępie należy, iż dla zachowania terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej - w niniejszej sprawie – nie mają znaczenia ustalenia pełnomocnika ze swym mocodawcą co do sposobu komunikowania się, natomiast istotny jest fakt, czy prawidłowa osoba została zawiadomiona przez Sąd o obowiązku uiszczenia wpisu oraz czy wezwanie to zostało prawidłowo doręczone tejże osobie. Bezsporna jest okoliczność, iż Sąd dokonał prawidłowego doręczenia przedmiotowego wezwania, przesyłając je pełnomocnikowi skarżącej, zaś wykonanie czynności w postaci uiszczenia wpisu należało do pełnomocnika, który w tym zakresie wykonywał czynności za stronę, a niewykonanie jej pociągało skutki jedynie dla samej strony. Warto w tym zakresie wskazać na pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w swym postanowieniu z dnia 4 czerwca 2003 r., który stwierdził, iż zawinienie pełnomocnika strony w uchybieniu terminu jest okolicznością, która nie uzasadnia przywrócenia terminu (sygn. akt II SA/Kr 3122/02, niepubl.). Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy przy uchybieniu terminu, bowiem fakt, iż porozumiewa się ona ze swym pełnomocnikiem za pomocą poczty elektronicznej, zaś system ten – jak twierdzi skarżąca – " w ostatnim tygodniu" nie działał prawidłowo, nie stanowi dowodu, iż zostały dokonane wszelkie czynności zmierzające do zachowania terminu do uiszczenia wpisu. Ponadto, zauważyć trzeba, że skarżąca przyznała, iż brak wiedzy w przedmiocie konieczności uiszczenia wpisu sądowego wynikał z "przeoczenia" wiadomości przesłanej w tej kwestii przez jej pełnomocnika, co pozwala na stwierdzenie, iż uchybienie terminu do uiszczenia wymaganego wpisu spowodowane było zaniedbaniem ze strony skarżącej. W tych okolicznościach faktycznych, stwierdzić należy, iż w przedmiotowej sprawie wina w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej leży zarówno po stronie strony skarżącej, jaki i jej pełnomocnika. Reasumując, zdaniem Sądu nie został uprawdopodobniony brak winy, będący przesłanką przywrócenia terminu do uiszczenia przedmiotowego wpisu. Z uwagi na powyższe, Sąd mając na względzie podniesione okoliczności sprawy, w oparciu o cytowane przepisy oraz art. 86 § 1 zd. 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.