I SA/Gl 40/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Przemysław Dumana (spr.), Sędziowie WSA Dorota Kozłowska, Bożena Miliczek-Ciszewska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 26 sierpnia 2015 r. sprawy ze skargi S.J. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie podatku od nieruchomości na 2007 r. uchyla zaskarżone postanowienie. Postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., działając na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. jedn. Dz.U. z 2012 poz. 749), po rozpatrzeniu odwołania S. D. od decyzji Wójta Gminy J. z dnia [...] r., nr ewid. [...] , poz. rej. wym. [...] w przedmiocie wymiaru podatku od nieruchomości na rok 2007, stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Uzasadniając swoje stanowisko organ drugiej instancji wskazał, że zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie strony o możliwości wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B., za pośrednictwem organu pierwszej instancji, w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji. Ponieważ Strona złożyła odwołanie po terminie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. przed rozpatrzeniem odwołania rozpatrywało wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Kolegium rozpatrując rzeczony wniosek, postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, ponieważ strona nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Z kolei odmowa przywrócenia terminu, skutkuje wydaniem postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. zostało zaskarżone skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego w szczególności art. 6, 7 i 8 oraz błąd w ustaleniach stanu faktycznego polegający na uznaniu, iż w sprawie nie zachodzą przesłanki do przewrócenia terminu do złożenia odwołania od wadliwych i godzących w ład i porządek prawny decyzji płatniczych w podatku od nieruchomości. W związku powyższym skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i przywrócenie terminu do złożenia odwołania. W uzasadnieniu podał, iż od 2007 r. do 2009 r. otrzymał trzy decyzje w postaci nakazów płatniczych. W decyzjach tych organ pierwszej instancji błędnie ustalił wysokość podatku od nieruchomości, który nie jest zgodny ze stanem faktycznym i prawnym. Z kolei przyczyną niedochowania terminu w złożeniu odwołania od tychże decyzji był brak "biegłości w procedurze". Dalej skarżący wyjaśnił, iż niezwłocznie po otrzymaniu nakazów podjął korespondencję z organem pierwszej instancji, celem wyjaśnienia błędów jakie zostały przez organ popełnione. W przekonaniu skarżącego, wymiana pism stanowiła wyraz niezadowolenia z treści wydanych decyzji. Organ podjął ze skarżącym korespondencję i nakazał złożyć dodatkowe dokumenty, dlatego też w ocenie strony skarżącej ostateczna decyzja jeszcze nie zapadła. W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Uzasadniając swoje stanowisko podało, że strona w skardze podnosi zarzuty związane z wydanymi w sprawie postanowieniami o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Nie podnosi zarzutów dotyczących zaskarżonego postanowienia, stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Ponieważ strona złożyła wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, odwołanie od decyzji z dnia 13 listopada 2007 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze przed rozpatrzeniem odwołania, rozpoznało wniosek o przywrócenie terminu. W dalszej kolejności postanowieniem z dnia [...] r. [...] odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, bowiem strona nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Z kolei odmowa przywrócenia terminu, skutkowała wydaniem postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2014 r. poz. 1647), sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 z późniejszymi zmianami) wynika, że w przypadku gdy Sąd stwierdzi, bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas – w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub części, albo stwierdza ich nieważność bądź też stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa. Cytowana regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom podatkowym można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Z przepisu art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą skargi. Wykładnia powołanego wyżej przepisu wskazuje, że Sąd ma prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Może więc dokonać oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia także w innym zakresie niż zakres, w jakim zakwestionowała postanowienie strona skarżąca. Skarga analizowana według powyższych kryteriów zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie narusza prawo w stopniu powodującym konieczność wyeliminowania go z obrotu prawnego. Na wstępie wyjaśnić należy, iż w rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy J. z dnia [...] r. ustalającej wymiar podatku od nieruchomości za 2007 rok. Zgodnie z art. 223 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (t.j. - Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm. – zwanej dalej w skrócie o.p.) odwołanie, jako wnoszony za pośrednictwem organu podatkowego pierwszej instancji środek zaskarżenia decyzji tego organu (art. 220 § 1 o.p.), wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia stronie tej decyzji. Zachowanie tego terminu jest warunkiem skuteczności czynności procesowej, jaką jest wniesienie odwołania. Uchybienie tego terminu powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji. Rozpatrzenie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, stanowiłoby zaś rażące naruszenie prawa. Jest zatem obowiązkiem organu odwoławczego zbadanie - przed przystąpieniem do rozpatrzenia sprawy - czy określone odwołanie zostało wniesione w terminie przewidzianym przepisami prawa. Stwierdzenie, że odwołanie zostało wniesione po terminie, nakłada na organ odwoławczy - w sytuacji, gdy na stosowny wniosek zainteresowanego uchybiony termin nie został przywrócony - obowiązek wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania (art. 228 § 1 pkt 2 o.p.) mającego zarazem walor ostateczności (art. 228 § 2 o.p.). Stosując zatem wyżej wskazane przepisy prawa, organ orzekający w niniejszej sprawie w drugiej instancji, mocą postanowienia z dnia [...] r., po uprzednim rozstrzygnięciu o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy J. z dnia [...] r., stwierdził uchybienie terminu do wniesienia wskazanego środka zaskarżenia. Tymczasem po dokonaniu analizy akt administracyjnych niniejszej sprawy, Sąd stwierdził, iż w aktach tych brak jest decyzji Wójta Gminy J. z dnia [...] r., nr ew. [...] w przedmiocie wymiaru podatku od nieruchomości za rok 2007. Rzeczone akta z kolei zawierają decyzję - nakaz płatniczy na podatek od nieruchomości również za tenże rok tj. 2007, datowaną jednakże na dzień 14 lipca 2014 r. Organ nie wyjaśnił przy tym w żaden sposób dlaczego taka data figuruje na decyzji dołączonej do akt sprawy, a także czy stanowi ona kopię czy też odpis decyzji z dnia [...] roku. Powyższe powoduje, iż Sąd nie może przystąpić do weryfikacji prawidłowości postanowienia wydanego przez Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. w zakresie zasadności stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] r. Mając na uwadze opisane powyżej okoliczności sprawy, zaskarżony akt administracyjny jako wadliwy należało wyeliminować z obrotu prawnego. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ uwzględni stanowisko Sądu zaprezentowane w niniejszym rozstrzygnięciu. Mając na uwadze wszystkie podniesione wyżej okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.