I SA/Gl 405/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. i G. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego do osób fizycznych postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji; W skardze z dnia 9 kwietnia 2009 r. pełnomocnik skarżących zawarł między innymi wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek ten pozbawiony jest jakiegokolwiek odrębnego uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 ustawy, jeżeli "zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków." Biorąc pod uwagę treść wskazanego wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a., zaistnienie chociażby jednej z wymienionych w nim przesłanek uzasadnia wstrzymanie skarżonego aktu, jednakże to wnioskodawca zobowiązany jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia tych ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2008 r. I FSK 983/08 - LEX nr 468877). W orzecznictwie przyjmuje się bowiem, że brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA: z dnia 26 sierpnia 2008 r., sygn. akt II OSK 1073/08, z dnia 17 czerwca 2008 r., sygn. akt II OZ 600/08, z dnia 6 marca 2008 r., sygn. akt I FZ 559/07 – źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych – www. orzeczenia.nsa.gov.pl). Sformułowanie samego postulatu wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie naprowadza Sądu na jakiekolwiek okoliczności, które mogłyby świadczyć o spełnieniu przesłanek z cytowanego na wstępie przepisu. Z kolei ocena zasadności argumentacji odnoszącej się do merytorycznych aspektów sprawy nie może być, na tym etapie postępowania, wzięta pod uwagę. Godzi się na marginesie odnotować, że wykonanie decyzji dotyczących świadczeń pieniężnych, ze swej istoty nie ma charakteru nieodwracalnego lub trudno odwracalnego skutku, gdyż wszelkie zobowiązania o charakterze pieniężnym mogą podlegać restytucji. Reasumując, nie wykazano, iż konsekwencją wykonania zaskarżonej decyzji może być znaczna szkoda lub też spowodowanie trudno odwracalnych skutków. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.