I SA/Gl 405/15

Starszy referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Piotr Łukasik po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ulg płatniczych - umorzenie zaległości podatkowej w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącej o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej p o s t a n a w i a przyznać adwokatowi L. N. od Skarbu Państwa - z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach - wynagrodzenie w kwocie 147,60 (słownie: sto czterdzieści siedem 60/100) zł, w tym podatek od towarów i usług w kwocie 27,60 (słownie: dwadzieścia siedem 60/100) zł, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 20 maja 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zarówno zwolnienie od kosztów sądowych, jak i ustanowienie adwokata, którego – w dalszej kolejności - właściwa korporacja wyznaczyła w osobie L. N. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, po rozpoznaniu niniejszej sprawy na rozprawie, wyrokiem z 8 października 2015 r. oddalił skargę na decyzję wskazaną w komparycji niniejszego postanowienia. W dniu 7 grudnia 2015 r. do biura podawczego sądu pierwszej instancji wpłynęła skarga kasacyjna od ww. wyroku sporządzona przez pełnomocnika strony skarżącej. W ów skardze zawarty został między innymi wniosek o "zasądzenie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącej z urzędu w postępowaniu przed Sądem II instancji". Pełnomocnik oświadczył przy tym, że koszty tej pomocy nie zostały opłacone w całości, ani w części. Wyrokiem z dnia 6 lutego 2018 r. (sygn. akt II FSK 168/16) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił ww. skargę kasacyjną strony skarżącej. Z protokołu rozprawy, który poprzedził wydanie tego orzeczenia wynika, że żadna ze stron nie stawiła się na posiedzeniu jawnym. Mając powyższe na względzie zważono, co następuje: W myśl art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a.") wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach wykonawczych. Zasady przyznania tego wynagrodzenia w niniejszej sprawie reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.; dalej skrócie: "rozporządzenie"), co wynika z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1714). Stało się tak, albowiem postępowanie przed sądem kasacyjnym zostało wszczęte wniesieniem skargi kasacyjnej, co miało miejsce na długo przed wejściem w życie ww. rozporządzenia z 3 października 2016 r. Do niniejszej sprawy nie ma też zastosowania rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801), wszak postępowanie kasacyjne wszczęto w tej sprawie w dniu 7 grudnia 2015 r., a więc jeszcze przed jego wejściem w życie (1 stycznia 2016 r.). Wypada w tym miejscu odnotować, że usługa pełnomocnika ustanowionego z urzędu sprowadziła się do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku sądu pierwszej instancji i w ten sposób limitowana będzie wysokość opłaty. Podstawę zasądzenia opłaty za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego stanowią stawki minimalne, określone w dalszych rozdziałach rozporządzenia. Z kolei stosownie do § 19 pkt 1 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5. Stawki minimalne opłat za postępowanie przed sądem administracyjnym w drugiej instancji zostały określone w § 18 ust. 1 pkt 2 ww. rozporządzenia. Stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, w sytuacji zastanej w niniejszej sprawie, a więc, gdy pełnomocnik brał udział w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, nie mniej niż 120 zł. Trzeba w tym miejscu podkreślić, że przedmiotem zaskarżenia w tej sprawie była decyzja w przedmiocie ulg płatniczych. Skarga była zatem objęta wpisem stałym, wszak nie dotyczyła bezpośrednio należności pieniężnej. Ostatecznie stawkę minimalną stanowi w tym przypadku kwota 120 zł (50% z 240 zł), którą zgodnie § 2 ust. 3 rozporządzenia należy powiększyć o należny podatek od towarów i usług w stawce 23%, czyli o kwotę 27,60 zł. Z tych względów, działając na postawie art. 250 § 1 P.p.s.a. i art. 258 § 2 pkt 8 tej ustawy, orzeczono w części dyspozytywnej.