I SA/Gl 406/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Pyszny po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Z. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z 19 stycznia 2024 r., znak 2401-IEW2.4120.6.2023.15, UNP: 2401-24-006946 w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej w podatku dochodowym od osób prawnych za 2018 r. oraz za 2019 r. wraz z odsetkami i kosztami egzekucyjnymi oraz w podatku od towarów i usług za luty 2019 r., kwiecień 2019 r. i maj 2019 r. z odsetkami za zwłokę postanawia: odrzucić skargę. M. Z. (dalej jako strona, skarżący) działając za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika, złożył skargę na opisaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej jako organ). Pełnomocnik nie przedłożył pełnomocnictwa, nie podpisał skargi ani nie uiścił wymaganego wpisu sądowego. W konsekwencji zarządzeniami Przewodniczącej Wydziału I z 2 kwietnia 2024 r., został wezwany odpowiednio do: - uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535), - złożenia pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym albo przed sądami administracyjnymi, - własnoręcznego podpisania skargi przez pełnomocnika w siedzibie Sądu albo nadesłanie podpisanego własnoręcznie przez pełnomocnika egzemplarza skargi. W wezwaniach wskazano, że usunięcie powyższych braków winno nastąpić w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwań pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania doręczono pełnomocnikowi skarżącego 27 maja 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił jej braków formalnych ani braku fiskalnego z zachowaniem wyznaczonego terminu. Podstawą wezwania do przedłożenia pełnomocnictwa był art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 – dalej jako ppsa), zgodnie z którym pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Zgodnie zaś z art. 46 § 1 pkt 4 ppsa, każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Dalej, w myśl art. 220 § 1 ppsa, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (art. 230 § 1 ppsa). Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 ppsa). Skoro wezwania do uzupełnienia powyższych braków formalnych i braku fiskalnego doręczono wnoszącemu skargę 27 maja 2024 r. siedmiodniowy termin do wykonania nałożonych obowiązków upłynął 3 czerwca 2024 r. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd nie miał w takiej sytuacji obowiązku wzywania samego skarżącego do uzupełnienia braków skargi. Skoro skarga została sporządzona i wniesiona przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata, który wskazał w skardze, że zastępuje skarżącego to Sąd, w świetle art. 37 § 1 w zw. z art. 46 § 3 i art. 49 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 ppsa wezwał pełnomocnika do uzupełnienia braków i nie był zobowiązany z uwagi na ich nieusunięcie przez niego w wyznaczonym terminie, do wzywania samego skarżącego do wykonania tego obowiązku. W związku z tym, że pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił braków formalnych i braku fiskalnego skargi w wyznaczonym terminie, Sąd postanowił jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa i art. 220 § 3 ppsa.