I SA/Gl 419/10
PostanowienieWSA w Gliwicach2012-02-06
Skład orzekający: Beata Kozicka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy w sytuacji, gdy Naczelny Sąd Administracyjny skierował pytania prejudycjalne do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej dotyczące wykładni przepisów unijnych, a rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania, sąd administracyjny powinien podjąć zawieszone postępowanie, mimo że nie zapadło jeszcze prawomocne orzeczenie kończące to postępowanie?Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie powinien podejmować zawieszonego postępowania, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania, a w szczególności od rozstrzygnięcia pytania prejudycjalnego skierowanego do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Podjęcie postępowania przed prawomocnym rozstrzygnięciem sprawy, od której zależy jego wynik, byłoby przedwczesne i mogłoby stanowić swoisty przedsąd.Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zawiesił postępowanie w sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w związku z pytaniami prejudycjalnymi skierowanymi przez NSA do TSUE. Pełnomocnik skarżącej wniósł o podjęcie postępowania, powołując się na wyroki WSA we Wrocławiu. Organ podtrzymał swoje stanowisko. Sąd uznał, że podjęcie postępowania w chwili obecnej nie jest zasadne.Rozstrzygnięcie
Odmówiono podjęcia zawieszonego postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka, , , po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S.A. w R. (poprzednio: A1 S.A. w R.) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych p o s t a n a w i a odmówić podjęcia zawieszonego postępowania. WSA/post.1 - sentencja postanowienia
Postanowieniem z dnia 13 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi A1 S.A. w R. (obecnie A S.A. w R.) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] dotyczącą podatku od czynności cywilnoprawnych.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, iż postanowieniem z dnia 26 maja 2010 r. sygn. akt II FSK 2130/08 Naczelny Sąd Administracyjny skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytania prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego: "1. Czy przy wykładni art. 7 ust. 1 dyrektywy 69/335/EWG sąd krajowy zobowiązany jest uwzględnić postanowienia dyrektyw zmieniających, w szczególności dyrektyw 73/79/EWG i 73/80/EWG, w sytuacji, gdy dyrektywy te nie obowiązywały już w momencie akcesji Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej? 2. W przypadku odpowiedzi negatywnej na pytanie pierwsze, czy wyłączenie aktywów spółki kapitałowej
z podstawy opodatkowania podatkiem kapitałowym, określone w art. 5 ust. 3 tiret pierwsze dyrektywy 69/335/EWG dotyczy wyłącznie aktywów spółki kapitałowej, której kapitał ulega podwyższeniu?" Sąd zauważył, że w skardze w niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej sformułował zarzut naruszenia m. in. art. 7 ust. 1 dyrektywy Rady z dnia 17 lipca 1969 r. dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału (dyrektywa 69/335/EWG) w związku z dyrektywami nr 73/80/EWG i 85/303/EWG, ustanawiającymi zmiany tego przepisu. Zdaniem pełnomocnika, naruszenie powyższego przepisu polegało na przyjęciu przez organy podatkowe, że w sprawie nie zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku strony o stwierdzenie nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych, pobranego w związku z podwyższeniem kapitału zakładowego Spółki. Sąd uznał, że w sprawie zachodzi sytuacja wymieniona w art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej: P.p.s.a., zgodnie z którym sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania. Pytanie prejudycjalne dotyczy bowiem przepisów, których wykładnia stanowi istotę sporu pomiędzy stronami.
W piśmie z dnia 28 grudnia 2011 r. pełnomocnik strony skarżącej wniósł o rozważenie możliwości podjęcia postępowania w niniejszej sprawie.
Uzasadniając wniosek wskazał na wyroki WSA we Wrocławiu z dnia 23 września 2011 r. o sygn. I SA/Wr 1212/11 oraz I SA/Wr 1213/11, w których przeprowadzono wnikliwą analizę przepisów obowiązujących w Polsce w dacie odniesienia, na którą wskazywała dyrektywa kapitałowa 85/303/EWG, tj. w dniu 1 lipca 1984 r. Pełnomocnik zaznaczył, że WSA we Wrocławiu doszedł do konstatacji, iż według obowiązujących w Polsce w dniu 1 lipca 1984 r. przepisów o opłacie skarbowej wkłady wnoszone na podwyższenie kapitału zakładowego (akcyjnego) do spółek akcyjnych nie podlegały opodatkowaniu, a zatem na podstawie art. 7 dyrektywy 69/335/EWG powinny być także zwolnione przez ustawodawcę polskiego od dnia 1 maja 2004 r. od podatku od czynności cywilnoprawnych. Pełnomocnik skarżącej zaakcentował pogląd WSA we Wrocławiu, zgodnie z którym w świetle literalnej wykładni § 54 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 maja 1983 r. w sprawie opłaty skarbowej (Dz.U. z 1983 r., nr 34, poz. 161 ze zm.) przedmiotem opodatkowania opłatą skarbową na dzień 1 lipca 1984 r. były jedynie wkłady wnoszone przez wspólników takich spółek jak spółka jawna czy spółka z o.o. Nie sposób natomiast przyjąć, iż opodatkowanie dotyczyło także wkładów wnoszonych do spółki akcyjnej.
Pełnomocnik podniósł w konkluzji, że niezależnie od wykładni art. 7 ust. 1 dyrektywy kapitałowej, jakiej dokonać ma ETS, w dniu 1 lipca 1984 r. zarówno we Wspólnocie jak i na gruncie ówczesnego stanu prawnego obowiązującego w Polsce wkład kapitałowy wnoszony przez akcjonariusza na podwyższenie kapitału zakładowego nie podlegał podatkowi kapitałowemu (opłacie skarbowej), a w związku z tym taka sama czynność w spółce akcyjnej, dokonana już po dniu akcesji Polski do Unii Europejskiej, winna była być zwolniona z podatku od czynności cywilnoprawnych.
W piśmie z dnia 18 stycznia 2012 r. organ podtrzymał stanowisko, zawarte w odpowiedzi na skargę oraz w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 128 § 1 pkt 4 P.p.s.a. sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, w szczególności gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania – od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowanie; sąd może jednak i przedtem, stosownie do okoliczności, podjąć dalsze postępowanie.
Zdaniem Sądu, podejmowanie w chwili obecnej postępowania sądowoadministracyjnego, zawieszonego postanowieniem z dnia 13 września 2010r., nie jest zasadne.
Po pierwsze wskazać należy, że pogląd wyrażony we wskazywanych przez pełnomocnika strony skarżącej wyrokach nie jest utrwalony. Co więcej, od wyroków tych wniesione zostały przez organ podatkowy skargi kasacyjne do Naczelnego Sądu Administracyjnego, które nie zostały dotąd rozpoznane.
Ponadto, zwrócić również należy uwagę, że podjęcie obecnie postępowania w niniejszej sprawie oznaczałoby tym samym przychylenie się tut. Sądu do stanowiska zawartego w nieprawomocnych wyrokach WSA we Wrocławiu, co stanowiłoby już swoisty przedsąd, dokonany przed właściwym merytorycznym rozstrzygnięciem sprawy.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 P.p.s.a. i przy zastosowaniu art. 131 tej ustawy, Sąd orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło