I SA/Gl 422/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Machcińska, , , po rozpoznaniu w dniu 5 września 2016 r. sprawy ze skargi Z. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2012 r. w kwestii wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi p o s t a n a w i a przywrócić termin do uzupełnienia braku formalnego skargi. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Postanowieniem z dnia 25 lipca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę złożoną na decyzję oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia z uwagi na uchybienie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd wskazał, że przesyłka polecona z dnia 11 kwietnia 2016 r., skierowana do skarżącego i zawierająca wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi została awizowana w dniu 14 kwietnia 2016 r., a następnie wydana adresatowi w dniu 29 kwietnia 2016 r. Sąd wyjaśnił, że skoro przesyłka ta była awizowana w dniach 14 i 22 kwietnia 2016 r., to jej doręczenie zgodnie z regułą zawartą w art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej "ppsa") nastąpiło już wcześniej, tj. z dniem 28 kwietnia 2016 r. Wobec tego siedmiodniowy termin na uzupełnienie braku formalnego skargi upłynął z dniem 5 maja 2016 r. Skarżący uzupełnił brak formalny skargi w dniu 6 maja 2016 r., a więc już po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności. Przesyłka polecona skierowana do skarżącego, zawierająca odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem, została awizowana a następnie wydana skarżącemu w dniu 16 sierpnia 2016 r. W dniu 22 sierpnia 2016 r. (data nadania) skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Uzasadniając wniosek skarżący oświadczył, że uchybienie jest wynikiem długotrwałej choroby. Całkowicie nie widzi on na jedno oko, a na drugie w stopniu minimalnym. Z tego powodu korzysta z pomocy osób trzecich. W załączeniu skarżący przedstawił skierowania do szpitala. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ppsa jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei w myśl art. 87 § 1 i 2 ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobniając okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 ppsa). Odnosząc tę regulację do rozpatrywanej sprawy, należy uznać, iż wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony we wskazanym terminie siedmiodniowym. Przyjmując bowiem najbardziej korzystną dla strony interpretację, trzeba stwierdzić, iż przyczyna uchybienia terminu – niewiedza co do rzeczywistego początku biegu terminu w związku z zastosowaniem trybu doręczenia zastępczego – ustała z chwilą doręczenia skarżącemu odpisu postanowienia z dnia 25 lipca 2016 r. o odrzuceniu skargi, czyli w dniu 16 sierpnia 2016 r. Wniosek zaś został nadany w urzędzie pocztowym w dniu 22 sierpnia 2016 r., a więc przed upływem terminu, o którym mowa w art. 87 ppsa. Zaistniała sytuacja daje zatem możliwość dokonania merytorycznej oceny wniosku w świetle istnienia przesłanki braku winy w uchybieniu terminu. Przechodząc zatem do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi należy zauważyć, że zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie i piśmiennictwie stanowiskiem przywrócenia terminu może domagać się strona, która nie dokonała czynności w terminie, ale jest w stanie uprawdopodobnić, że stało się tak bez jej winy z uwagi na wystąpienie okoliczności od niej niezależnych, którym pomimo dołożenia należytej staranności nie była w stanie przeciwdziałać (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 maja 2004 r., sygn. akt FZ 63/04, niepubl., zob. też B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 219). W ocenie Sądu skarżący uprawdopodobnił, że niemożność terminowego uzupełnienia braku formalnego skargi zaistniała na skutek okoliczności niezawinionych. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że Sąd rozpoznawał wcześniej wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, który oparty był na podobnej argumentacji jak aktualnie rozpoznawany wniosek. Postanowieniem z dnia 15 lutego 2016 r. przywrócono skarżącemu termin do wniesienia skargi, a Sąd obecnie nie znajduje podstaw, aby odstąpić od tamtej oceny, skoro okoliczności dotyczące stanu zdrowia skarżącego nie uległy zmianie. Opisane zatem przez skarżącego poważne problemy ze wzrokiem wskazują na brak jego winy w uchybieniu terminu. Zaznaczyć przy tym należy, że zachowanie terminu dodatkowo utrudniło skarżącemu nieprawidłowe wydanie przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi. Wprawdzie okoliczności tej skarżący nie wyeksponował w uzasadnieniu aktualnie rozpoznawanego wniosku, to niemniej jednak stwierdzić należy, że zdarzenie to było całkowicie od niego niezależne i nie mógł on mu w żaden sposób zapobiec. Miał on przy tym prawo pozostawać w błędnym przekonaniu, że dzień rzeczywistego wydania przesyłki stanowi zarazem dzień jej doręczenia. W konsekwencji, mając na uwadze wskazane okoliczności należy uznać, że uchybienie procesowe, którego skarżący się dopuścił nastąpiło z przyczyn usprawiedliwionych, niezawinionych przez niego. W związku z powyższym, na podstawie art. 86 § 1 ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.