I SA/Gl 428/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Teresa Randak po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w kwestii wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi p o s t a n a w i a odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 6 czerwca 2007 r. Sąd odrzucił skargę na oznaczone wyżej postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. Powodem takiego rozstrzygnięcia było uchybienie terminowi do wniesienia skargi – skarżący, nie dochowując obowiązującego w tym zakresie trybu, nadał skargę bezpośrednio do Sądu w dniu 17 kwietnia 2007 r., natomiast przekazanie skargi do organu nastąpiło już po upływie rozpatrywanego terminu. Postanowienie o odrzuceniu skargi doręczono skarżącemu w dniu 21 czerwca 2007 r. Pismem z dnia 2 lipca 2007 r., nadanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 3 lipca 2007 r., przekazanym dnia 10 lipca 2007 r. (data nadania) przez ów Sąd do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skarżący wniósł skargę kasacyjną od tego postanowienia, formułując zarazem wniosek "o przywrócenie terminów sądowych". Uzasadniając ten wniosek, podkreślił, że "przekroczenie ustawowych terminów wynikło z [jego] błędów formalnych (skierowanie bezpośrednio skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach)". Wspomniana skarga kasacyjna została odrzucona postanowieniem z dnia 14 lipca 2008 r., tak samo jak zażalenie na to postanowienie (postanowienie z dnia 18 sierpnia 2008 r.) oraz kolejne zażalenie – na postanowienie o odrzuceniu zażalenia (postanowienie z dnia 6 października 2008 r.). Przyczyną odrzucenia w tym ostatnim wypadku było ponownie uchybienie terminu spowodowane naruszeniem przez skarżącego trybu wnoszenia zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, z kolei stosownie do art. 87 § 1 przywołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Odnosząc tę regulacje do niniejszej sprawy, stwierdzić trzeba, że wniosek skarżącego został złożony po upływie powyższego terminu. Wskazana w nim przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi – czyli w istocie brak wiedzy o trybie wnoszenia skargi do sądu administracyjnego, stanowiący zresztą skutek niczym nieusprawiedliwionego zignorowania pouczenia zawartego w zaskarżonym postanowieniu – ustała najpóźniej z chwilą doręczenia postanowienia o odrzuceniu skargi, tj. w dniu 21 czerwca 2007 r. W tym momencie bowiem skarżący powinien w sposób pozbawiony jakichkolwiek wątpliwości uświadomić sobie, że wskutek błędnego wniesienia skargi bezpośrednio do Sądu nie dotrzymał terminu do dokonania tej czynności. W konsekwencji siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi upłynął z dniem 28 czerwca 2007 r. Tym samym rozpatrywany wniosek, który został zawarty w skardze kasacyjnej na postanowienie o odrzuceniu skargi, był spóźniony już w dniu 3 lipca 2007 r., kiedy to skarżący, ponownie nie stosując się do pouczenia, nadał tę skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, i to mimo tego, iż w tamtym czasie biegł wciąż trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Stosownie zaś do art. 88 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi taki spóźniony wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym i dlatego na podstawie tego przepisu orzeczono jak w sentencji.