I SA/Gl 432/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Przemysław Dumana, Sędziowie WSA Teresa Randak, Marzanna Sałuda (spr.), Protokolant Paulina Kowalczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 sierpnia 2010 r. sprawy ze skargi J. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. oddala skargę. Decyzją z [...] r., nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w D. działając na podstawie art. 207, art. 33 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) w związku z art. 19 ustawy z dnia 30 czerwca 2005r. o zmianie ustawy Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 143, poz. 1199 z późn. zm.) określił J. T. przybliżoną kwotę zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003r. w wysokości [...] zł oraz kwotę odsetek za zwłokę należnych od tego zobowiązania, (na dzień wydania decyzji o zabezpieczeniu w kwocie [...] zł) dokonując jednocześnie zabezpieczenia tych kwot na majątku zobowiązanego W uzasadnieniu wskazano, iż zgodnie z art. 33 § 1 Ordynacji podatkowej w brzmieniu obowiązującym przed jej nowelizacją ustawą z 30 czerwca 2005r. o zmianie ustawy Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 143, poz. 1199 z późn. zm.) i art. 33 § pkt 2 Ordynacji podatkowej, zobowiązanie podatkowe może zostać zabezpieczone na majątku podatnika przed wydaniem decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego w toku postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej, jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że nie zostanie ono wykonane, w szczególności gdy podatnik nie uiszcza wymagalnych zobowiązań o charakterze publicznoprawnym i dokonuje czynności, których skutkiem jest utrata prawa własności do majątku. Wówczas zabezpieczeniu podlega również kwota odsetek należnych od zobowiązania na dzień wydania decyzji o zabezpieczeniu (art. 33 § 3 O. p. ). Jeżeli zabezpieczenie następuje przed wydaniem decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego, organ podatkowy określa w decyzji o zabezpieczeniu przybliżoną kwotę zobowiązania podatkowego oraz kwotę odsetek za zwłokę należnych od tego zobowiązania na dzień wydania decyzji o zabezpieczeniu na podstawie posiadanych danych co do wysokości podstawy opodatkowania (art. 33 § 4 pkt 2 ustawy - Ordynacja podatkowa). Organ wskazał, iż zastosowana podstawa prawna zabezpieczenia ma swe umocowanie w art. 19 noweli z 30 czerwca 2005r. zgodnie, z którym do zabezpieczenia zobowiązań podatkowych powstałych przed dniem wejścia w życie noweli, co miało miejsce z dniem 1 września 2005r., stosuje się przepisy art. 33 § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. Dalej organ podatkowy I instancji wskazał, iż w 2003r. J. T. prowadził działalność gospodarczą w dwóch formach: w formie "A" i w formie spółki cywilnej "B" z T. M.. Podniesiono, iż dniach [...] -[...] , [...],[...] 2004r. pracownicy Urzędu Skarbowego w D. przeprowadzili kontrolę w firmie "A" spółka cywilna w zakresie prawidłowości rozliczenia podatku od towarów i usług za okres od [...] [...] 2003r. W trakcie przeprowadzonej kontroli podatkowej określono niższą wartość kosztów firmy nie uznając wydatków dotyczących zakupu oleju napędowego za okres od [...] do [...] 2003r. z uwagi na wynajem samochodu dostawczego marki [...] firmie "C" i zapis w umowie który potwierdza ponoszenie kosztów eksploatacji w/w samochodu przez firmę wynajmującą. W konsekwencji określono iż s.c."B" osiągnęła sprzedaż w kwocie [...] poniesione zł wydatki na zakupy to wartość [...] zł; a dochód uzyskała w kwocie [...] zł. W "A" także przeprowadzono czynności sprawdzające wyniku których stwierdzono brak faktur dokumentujących transakcje firmy "A". W wyniku tego zlecono przeprowadzenie kontroli krzyżowych. Jak ustalono "A" dokonywało w 2003r. zakupu surowców wtórnych w następujących przedsiębiorstwach:."D" W. W., "E", s.c. R.i B. R., punkcie "F" A.L. , "G" H. S.. W ich toku zostały potwierdzone wyłącznie zakupy w firmie "G". Nie potwierdziły się zakupy w: firmie "D" W. W.. Z pisma Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z [...] 2005r. wynikało bowiem, iż taki podatnik nie figuruje w rejestrach podatników tamtejszego urzędu. Z pisma Naczelnika Urzędu Skarbowego w E. z [...] 2005r. wynikało zaś, iż podmiot "D" i podatnik W. W. nie figurują w bazie danych tamtejszego urzędu. W piśmie z [...] 2008r. Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w R. poinformował, iż w stosunku do W. Wróbla Urząd Skarbowy w R. wniósł pozew do Sądu Okręgowego o ustalenie nieistnienia stosunku prawnego na podstawie art.199a § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r Ordynacja podatkowa. W piśmie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Obornikach poinformowano organ, iż "E" w latach 2001, 2002, 2003, 2004 do dnia kontroli nie prowadziło działalności gospodarczej, nie wystawiało faktur sprzedaży, nie dokonywało zakupów. W wyniku zebranych materiałów dowodowych zostały wydane decyzje określające należny podatek od towarów i usług nie uwzględniające kosztach zakupu towarów handlowych transakcji, które się nie potwierdziły. Określono, iż ogółem sprzedaż firmy "A" za 2003r. wyniosła [...] zł a zakupy uznano do wysokości [...] zł. W konsekwencji stwierdzonych nieprawidłowości organ stwierdził konieczność dokonania prawidłowego określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003r. Podano, iż szacunkowa wysokość tego zobowiązania wynosić będzie około [...] zł; a odsetki od tej zaległości liczone od 1maja 2004r.do dnia wydania niniejszej decyzji wynosić będą [...] zł. Dalej Naczelnik Urzędu Skarbowego stwierdził, iż w przypadku J. T. zachodzi uzasadniona obawa, iż zobowiązanie to nie zostanie wykonane albowiem pomimo rosnącego dochodu w kolejnych latach podatkowych co wynika z zeznań podatkowych o wysokości osiągniętego dochodu: rok 2004 (PIT-36L) dochód [...] zł; 2005r. (PIT-36) dochód [...] zł; 2006r. (PIT-36L) dochód [...] zł J. T. nie wywiązuje się z obowiązku bieżącego wpłacania podatków. Na dzień wydania niniejszej decyzji posiada bowiem zaległości podatkowe z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych (PIT-5) za 2002r. w kwocie [...] zł wraz z odsetkami w wysokości [...] zł; (PIT-4 ); za 7/2007r. w kwocie [...] zł wraz z odsetkami w kwocie [...] zł: (PIT-36L); za 2007r. zostało zaś błędnie złożone zeznanie z wykazaną nadpłatą w wysokości [...] zł podczas gdy rzeczywistości jest to kwota do zapłaty. Zaległości te zostały objęte wystawionymi tytuły wykonawczymi. Organ podatkowy I instancji zauważył, iż w dniu [...] 2008r. wszczęte zostało postępowanie podatkowe w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003r. Końcowo Naczelnik Urzędu Skarbowego poinformował, iż w myśl art. 33 § 5 Ordynacji podatkowej zabezpieczenie następuje w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji albo w formie określonej w art. 33d ustawy . W odwołaniu pełnomocnik J. T. postawił organowi I instancji zarzut naruszenia art. 33, art. 120, art.121, art.122 , art.187, Ordynacji podatkowej, sprzeczność ustaleń organu z zebranym w sprawie materiałem dowodowym poprzez uznanie że zachodziły przesłanki do nie uznania za koszty uzyskania dochodu jak i przychodu pomiędzy firmami W. W. oraz "D" a J. T., nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy poprzez podanie po raz pierwszy, iż firma "D" nie figuruje w Urzędzie Skarbowym w E., podobnie jak W. W.. Dyrektor Izby Skarbowej w K. w postępowaniu odwoławczym decyzją z [...]r . nr [...] utrzymał decyzję organu I instancji w mocy podzielając w jej uzasadnieniu powołane przez organ I instancji uzasadnienie faktyczne i prawne. Organ odwoławczy zauważył, że postępowanie zabezpieczające nie zastępuje postępowania wymiarowego. Ta jednak okoliczność nie oznacza, że dla zasadności decyzji zabezpieczających bez znaczenia jest istnienie niewykonanego zobowiązania podatkowego , albowiem instytucja zabezpieczenia wykonania zobowiązań podatkowych pełni rolę służebną dla wykonania decyzji wymiarowych. Organ odwoławczy wskazał, że zabezpieczenie przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego nie jest egzekucją tegoż zobowiązania i spełnia przesłanki zawarte w art. 33 § 2 Ordynacji podatkowej tj. iż zabezpieczenia można dokonać w toku postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej, przed wydaniem decyzji: 1) ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego, 2) określającej wysokość zobowiązania podatkowego, 3) określającej wysokość zwrotu podatku. W konsekwencji powyższego organ zauważył, iż rozpatrując wniosek o uchylenia decyzji w całości nie znalazł przesłanek wynikających z art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej do pozytywnego jego rozstrzygnięcia. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu organ odwoławczy może uchylić w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części. Przekazując sprawę, organ odwoławczy wskazuje okoliczności faktyczne, które należy zbadać przy ponownym rozpatrzeniu sprawy ". Zauważono, że postępowanie kontrolne, a następnie podatkowe w zakresie objętym przedmiotowym zabezpieczeniem toczy się od [...] 2004r. i w całym tym okresie zostały zebrane materiały dowodowe świadczące, że dokonano uszczuplenia podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003r. Natomiast fakt wszczęcia postępowania podatkowego [...] 2008 r. w sprawie określenia prawidłowego zobowiązania podatkowego z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. oznacza, że organ podatkowy I instancji nie zrezygnował z określenia wymiaru podatku dochodowego za w/w rok podatkowy . Organ odwoławczy nie podzielił zarzutu naruszenia art. 187 Ordynacji podatkowej, bowiem przeprowadzona kontrola działalności gospodarczej, a także liczne kontrole krzyżowe transakcji handlowych jednoznacznie ustaliły istnienie wielu faktur zakupu VAT nie potwierdzonych kopiami u kontrahentów wobec czego zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jest dostatecznie wyczerpujący. Organ odwoławczy podkreślił także, iż w utrwalonym orzecznictwie NSA nie budzi wątpliwości pogląd, iż usytuowanie przepisów o zabezpieczeniu w Dziale III Ordynacji podatkowej i odesłanie do przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji przemawia za tym, że do przepisów tych nie mają zastosowania zasady ogólne postępowania oraz przepisy dotyczące wszczęcia postępowania, zawarte w Ordynacji podatkowej. Wobec powyższego zdaniem organu odwoławczego na organie podatkowym nie ciążył obowiązek wydania postanowienia o wszczęciu postępowania zabezpieczającego (art. 165 O. p. ) oraz stosowania procedury obowiązującej w postępowaniu podatkowym określonym w Dziale IV Ordynacji podatkowej. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pełnomocnik strony zarzucił organowi odwoławczemu naruszenie przepisów procesowych a to: art. 120; art. 121; art. 122; art. 123; art. 124; art. 187; art. 200 oraz art. 210 Ordynacji Podatkowej poprzez: brak uzasadnienia faktycznego i prawnego rozstrzygnięcia oraz brak powołania podstawy prawnej, sprzeczność ustaleń organów podatkowych z materiałem dowodowym zebranym w sprawie poprzez uznanie, że zachodzą przesłanki do nie uznania za koszt zarówno dochodu jak i przychodu pomiędzy firmami W. W. oraz "D" a stroną skarżąca, nie wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności , mających znaczenie dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie poprzez podniesienie po raz pierwszy, że podmiot gospodarczy firma "D" oraz podatnik W. W. nie figuruje w Urzędzie Skarbowym w E.. W konsekwencji postawionych zarzutów strona wniosła o uchylenie spornej decyzji i zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik zarzucił organom podatkowym obu instancji, że w uzasadnieniu decyzji nie wykazały nawet w przybliżeniu kwoty zobowiązania podatkowego od poszczególnych podatników m.in. W. W. z firmy "D"; B R., K R. z firmy ,"E" . Zarzucono, iż organ podatkowy I instancji nie wyjaśnił w jaki sposób ustalono w/w zobowiązanie podatkowe w sytuacji gdy jego obowiązkiem było podanie wysokości zobowiązania podatkowego. Zarzucono również organom podatkowym obu instancji brak wyjaśnienia przesłanek zastosowania art. 33 § 1 Ordynacji podatkowej jak też brak podstaw do twierdzeń, że podatnik nie uiszcza wymaganych zobowiązań o charakterze publicznoprawnym oraz brak wyznaczenia 7-dniowego terminu do wypowiedzenia się w sprawie co do zebranego materiału dowodowego Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko przyjęte w spornej decyzji . W piśmie procesowym z [...] 2010r. podtrzymano dotychczas postawione zarzuty podnosząc, iż organ odwoławczy nie ustosunkował się do wyroku Sądu Okręgowego w R. o sygn. akt [...] , z którego to wynika, iż dowody w postaci faktur pomiędzy firmami W. W. "D" i "E" stanowiły dowód w postępowaniu podatkowym gdyż tak orzekł sąd prawomocnym wyrokiem. To zaś ma fundamentalne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Ponadto w dalszym ciągu organ nie odniósł się do tego w oparciu o jakie dowody ustalono koszty uzyskania przychodu, a jakim odmówiono mocy dowodowej. Nie odniesiono się także do zarzutów co do ustalenia zobowiązania podatkowego jak i nie wykazano okoliczności, iż zobowiązanie nie zostać wykonane. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 3 § 1 i 2 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez sąd zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a, b, c tej ustawy). Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie można Dyrektorowi Izby Skarbowej w K. zarzucić naruszenia przepisów prawa. Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy w postępowaniu odwoławczym decyzję wydanej przez organ podatkowy I instancji wydaną w przedmiocie określenia stronie przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych 2003r. wraz z odsetkami za zwłokę oraz dokonania zabezpieczenia na majątku strony skarżącej kwot z w/w tytułów w łącznej kwocie [...] zł nie znajdując wystarczających powodów aby uznać, że decyzja ta została wydana wadliwie i z naruszeniem prawa. Sąd po zapoznaniu się z treścią spornej decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Skarbowej w K. jak i treścią decyzji organu I instancji nie podziela zarzutów skargowych. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do kwestii zaistnienia przesłanek do wydania decyzji zabezpieczającej w oparciu o art. 33 § 1 Ordynacji podatkowej, oraz prawidłowości postępowania poprzedzającego jej podjęcie. Stosownie do art. 19 ustawy z dnia 30 czerwca 2005r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U nr 143 poz.1199) do zabezpieczenia zobowiązań podatkowych powstałych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, która to z pewnymi wyjątkami nie mającymi zastosowania w sprawie weszła w życie z dniem 1 września 2005r. stosuje się przepisy art. 33 § 1, art. 33b pkt 2 i art. 33c ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. Uwzględniając zatem okoliczność, iż zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych 2003r. objęte sporną decyzją powstało przed wskazaną datą, to w sprawie ma zastosowanie regulacja zgodnie, z którą zobowiązanie podatkowe może być zabezpieczone, jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że nie zostanie ono wykonane, a w szczególności, gdy podatnik trwale nie uiszcza wymagalnych zobowiązań o charakterze publicznoprawnym lub dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku, które mogą utrudnić lub udaremnić egzekucję. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowane jest stanowisko, że organ podatkowy musi wykazać istnienie jednoznacznych przesłanek uzasadniających zastosowanie zabezpieczenia Ma też obowiązek określenia w decyzji o zabezpieczeniu przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w taki sposób, by fakt ziszczenia się przesłanki dokonania zabezpieczenia mógł podlegać kontroli sądowej. Decydujące znaczenie dla podjęcia decyzji o zabezpieczeniu ma obawa, że zobowiązanie nie zostanie wykonane. Dalsze wyliczenie przesłanek ma charakter jedynie przykładowy i ich wykazanie nie ciąży na organie wydającym decyzję w przedmiocie zabezpieczenia . Postępowanie zmierzające do wydania decyzji o zabezpieczeniu zobowiązania podatkowego, jest postępowaniem odrębnym od postępowania kontrolnego, czy postępowania wymiarowego zmierzającego do określenia stronie zobowiązania podatkowego. Zabezpieczenie jest instytucją, mającą za zadanie ochronę przyszłych interesów wierzyciela. Ma ono zagwarantować wykonanie przez zobowiązanego (podatnika) ciążącego na nim obowiązku. W przedmiotowej sprawie rozstrzygając o zabezpieczeniu zobowiązania podatkowego organy podatkowe, najpierw Naczelnik Urzędu Skarbowego w D., a następnie Dyrektor Izby Skarbowej prawidłowo oceniły zebrany materiał dowodowy i zasadnie stwierdziły, iż istnieje obawa, że zobowiązanie nie zostanie wykonane. Przede wszystkim świadczy o tym działanie skarżącego polegające na nie regulowaniu zobowiązań podatkowych w tym w podatku dochodowym od osób fizycznych . Jak wynika z uzasadnienia decyzji organu podatkowego I instancji , mającego potwierdzenie w raporcie z [...] 2008r. (vide załącznik nr 1 - lista zaległości wraz z odsetkami obliczonymi na dzień 16.12.2008 k- 3 akt administracyjnych) skarżący posiadał zaległości z wyżej wymienionego tytułu za 2002r. w kwocie [...] zł wraz z odsetkami za zwłokę [...] zł, zaległości jako płatnik (deklaracja PIT-4) za 7/2007 w kwocie [...] zł i odsetki za zwłokę [...] zł. Jednocześnie zauważyć trzeba, iż nie były one regulowane mimo, iż skarżący osiągnął odpowiednio dochód w kwocie za 2004r – [...] zł; za 2005r - [...] zł; za 2006r. – [...] zł. Niewątpliwe w tej sytuacji uzasadnioną była decyzja o dokonaniu zabezpieczenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych o wartości [...] zł na, którą to kwotę składały się: przybliżona wartość zobowiązania [...] zł i odsetki za zwłokę obliczone na datę wydania decyzji o zabezpieczeniu [...] zł. Odnosząc się w tym zakresie do argumentów podniesionych w skardze a dotyczących nie wykazania przez organy, iż podatnik dokonuje czynności, których skutkiem jest utrata prawa własności do majątku to zauważyć należy, iż są one nietrafne w sytuacji, gdy ustawodawca redagując przepis art. 33 użył sformułowania "a w szczególności gdy podatnik nie uiszcza wymagalnych zobowiązań o charakterze publicznoprawnym". Takie bowiem sformułowanie oznacza, iż przykładową przesłankę ustawową do zastosowania spornej instytucji prawnej ustawodawca przewidział właśnie w sytuacji, gdy podatnik podejmuje działania faktyczne skutkujące zmniejszaniem się jego majątku . W tym miejscu zauważyć trzeba, że użyty w art. 33 § 1 Ordynacji podatkowej zwrot "obawa, że zobowiązanie nie zostanie wykonane" oznacza, że chodzi o obawę dobrowolnego wykonania zobowiązania, a nie w wyniku egzekucji. W sytuacji zatem, gdy już istniejące zaległości wraz z odsetkami za zwłokę stanowiły znaczną wysokość w porównaniu z dochodami wykazanymi w deklaracjach podatkowych za poszczególne lata podatkowe, a strona nie podejmowała działań by te zobowiązania regulować uzasadnionym było podjęcie decyzji przez organ podatkowy najpierw I instancji, a następnie II instancji o dokonaniu zabezpieczenia na majątku skarżącego. Ponadto, jak wynika z decyzji dokonanie zabezpieczenia uzasadniała nie tylko znaczna wysokość przewidywanego zobowiązania podatkowego, ale również działania skarżącego, które doprowadziły do uznania prawdopodobieństwa określenia tego zobowiązania. Z materiału zebranego przez organy podatkowe wynikało, iż w okresie od stycznia do grudnia 2003r. zaewidencjonowane zostały wydatki na nabycie towarów handlowych nie znajdujące potwierdzenia w rzeczywistości co skutkowało m.in. wydaniem decyzji na spółkę cywilną "B" w przedmiocie określenia zobowiązań podatkowych za [...],[...],[...] 2003r., za [...],[...] i [...] kwartał 2003r. jak też wydaniem decyzji w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku VAT za IV kwartał 2003r. Zatem gdy zaewidencjonowane wydatki nie potwierdzały rzeczywistych transakcji tym samym zawyżone zostały koszty uzyskania przychodu w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003r. Zdaniem Sądu przytaczając powyższe okoliczności organ dowiódł istnienia uzasadnionej obawy niewykonania przez skarżącego określonych w przybliżeniu zobowiązań podatkowych, nastąpiło to w toku postępowania podatkowego wszczętego postanowieniem z [...] r nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003r., zatem zaistniały wystarczające w ocenie Sądu podstawy do podjęcia rozstrzygnięcia w trybie art. 33 § 1 Ordynacji podatkowej. W ocenie Sądu nietrafne są także zarzuty dotyczące naruszenia zasad prowadzenia postępowania podatkowego. Częściowo kierowane są one bowiem do postępowań, w wyniku których wydano decyzje w przedmiocie określenia wysokości zobowiązań w podatku od towarów i usług. W niniejszym zaś postępowaniu nie mogą podlegać kontroli sądowej zarzuty kierowane przeciw legalności decyzji wydanych w przedmiocie wymiaru zobowiązań podatkowych w sytuacji, gdy przedmiotem sporu nie jest prawidłowość decyzji w zakresie określenia zobowiązania podatkowego, a prawidłowość decyzji o zabezpieczeniu na majątku podatnika . Niezasadnym jest także zarzut nie wskazania przez organy przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego, w sytuacji gdy wysokość zarówno zobowiązania podatkowego została wskazana w wydanych decyzjach zarówno przez organ I jak i II instancji. W uzasadnieniu decyzji I instancji podano także wartości dotyczące wysokości sprzedaży, zakupów i dochodu z obu form działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżącego. Wbrew natomiast wywodom skargi na organach nie ciążył obowiązek wykazania "w przybliżeniu kwot zobowiązania podatkowego od poszczególnych podatników" - kontrahentów strony skarżącej. Niesłusznym jest także zarzut naruszenia przez organy art. 123 Ordynacji podatkowej, a w konsekwencji stanowiący jego konkretyzację art. 200 Ordynacji podatkowej. Przy stosowaniu przez organy w sprawie art. 33 § 1 Ordynacji podatkowej nie ma takiej konieczności w sytuacji, gdy jak wynika z art. 200 § 2 pkt 2 tej ustawy w sprawach zabezpieczenia nie stosuje się przepisu § 1 nakazującego przed wydaniem decyzji organowi podatkowemu obowiązek wyznaczenia stronie siedmiodniowego terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego W odniesieniu natomiast do zarzutu skargowego, podnoszonego także w odwołaniu z [...] 2008r. nie przesłuchania strony skarżącej na okoliczności związane z wyjaśnieniem zapłaty zaległego podatku to zauważyć trzeba, iż jakakolwiek istotnie organ odwoławczy do tej okoliczności się nie odniósł w wydanej decyzji, to jednak zebrał w sposób prawidłowy materiał dowodowy w sprawie. W aktach administracyjnych znajduje się bowiem dowód w postaci raportu sporządzonego przez organ podatkowy na [...] 2008r,. (to jest na datę po wniesieniu odwołania przez stronę), z którego to wynika, iż w tej dacie istniały zaległości podatkowe obejmujące okres od [...] 2002r. do [...] 2008r. (kwota [...] zł) wraz z odsetkami za zwłokę ją zaległości (kwota [...] zł). W opisanym stanie faktycznym i prawnym sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny uznając skargę za niezasadną oddalił ją na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).