I SA/Gl 447/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Organiściak, , , po rozpoznaniu w dniu 13 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. i Z. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych p o s t a n a w i a przywrócić skarżącym termin do złożenia wniosków o przyznanie prawa pomocy. WSA/post.1 - sentencja postanowienia W piśmie z dnia 3 marca 2010 r. H. i Z. T. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...]w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 maja 2010 r. skarżący wezwani zostali do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi w kwocie [...] , w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłki polecone, zawierające powyższe wezwania awizowane były w dniu 1 czerwca 2010 r. a następnie w dniu 9 czerwca 2010 r., po czym w dniu 16 czerwca 2010 r. wydane zostały osobie uprawnionej do ich odbioru. W dniu 23 czerwca 2010 r. skarżący, odpowiadając na wezwanie do uiszczenia wpisu, złożyli na urzędowych formularzach wnioski o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2010 r. Sąd odrzucił skargę H. i Z. T.. Sąd wskazał, iż siedmiodniowy termin do uiszczenia w niniejszej sprawie wpisu bądź też alternatywnie złożenia wniosków o prawo pomocy upłynął bezskutecznie w dniu 22 czerwca 2010 r. Przesyłki zawierające wezwanie do uiszczenia wpisu odebrane zostały wprawdzie w dniu 16 czerwca 2010 r., jednakże ich skuteczne doręczenie nastąpiło w sposób zastępczy w dniu 15 czerwca 2010 r., a to z uwagi na treść obowiązującego art. 73 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie bowiem z tym przepisem, w razie dwukrotnego awizowania przesyłki pocztowej, jej doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy. We wniosku o przywrócenie uchybionego terminu, złożonym przez skarżących w ciągu siedmiu dni od doręczenia im postanowienia o odrzuceniu skargi wskazali oni, że zgodnie z pouczeniem nadali wnioski o prawo pomocy w terminie 7 dni od daty rzeczywistego doręczenia im wezwań Sądu. Czynności powyższej dokonali w przeświadczeniu, że ostatnim dniem terminu odbioru korespondencji sądowej z poczty był dzień 16 czerwca 2010 r., albowiem na powtórnym awizie przesyłki zaznaczono, iż powyższa data jest ostatnim możliwym dniem jej odbioru. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej: P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Warunkiem merytorycznego rozpoznania przez sąd wniosku o przywrócenie terminu jest złożenie go w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). W rozpatrywanym przypadku przyjąć należy, iż przyczyna uchybienia terminu do złożenia wniosków o przyznanie prawa pomocy (stanowiących alternatywę dla konieczności uiszczenia wpisu od skargi) ustała z dniem 9 sierpnia 2010 r., tj. w chwili powzięcia wiadomości o odrzuceniu przez Sąd skargi (data doręczenia postanowienia o odrzuceniu skargi). Wniosek złożony został zatem w terminie, tj. w dniu 16 sierpnia 2010 r. Rozpoznając wniosek skarżących o przywrócenie terminu należy zaznaczyć, iż zasługuje on na uwzględnienie. Opisane przez nich okoliczności faktyczne wskazują bowiem na brak winy skarżących w uchybieniu terminu do złożenia wniosków o przyznanie prawa pomocy. W szczególności stwierdzić należy, iż zastosowali się oni do pouczenia zawartego w wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, składając wnioski o prawo pomocy w błędnym aczkolwiek usprawiedliwionym przeświadczeniu, że czynią to w zakreślonym terminie. Mając zatem powyższe na względzie, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.