I SA/Gl 449/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Kołaczek po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: umorzyć postępowanie z art. 161 ustawy PoPPSA Pan W. G. dnia 26 marca 2004r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem Izby Skarbowej w K. O/Z w C. skargę na decyzję tegoż organu z dnia [...] r., nr [...]. W dniu [...] 2004 r. wpłynęła do tut. Sądu odpowiedź na skargę, w której Dyrektor Izby Skarbowej w K. na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) uwzględnił skargę w całości i wniósł o umorzenie postępowania sądowego. Do odpowiedzi na skargę załączona została decyzja z dnia [...] r., nr [...] (sprostowana następnie postanowieniem z dnia [...]r.) uchylająca zaskarżoną decyzję w całości jak i decyzję organu I instancji i orzekająca wysokość straty za rok 1998 w kwocie [...] zł. W uzasadnieniu Izba Skarbowa wskazała, że decyzją organu I instancji tj. Pierwszego Urzędu Skarbowego w C. określono Panu W. G. wysokość straty z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w spółce cywilnej ,,A", w której jego udziały w zyskach i stratach wynosiły 25%. W zeznaniu podatkowym za rok 1998 wykazał on z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej stratę w kwocie [...] zł. Następnie w wyniku kontroli przeprowadzonej przez organ I instancji stwierdzono szereg nieprawidłowości mających wpływ na wysokość wykazanej przez wspólników spółki straty za rok 1998. W odwołaniu od decyzji Urzędu Skarbowego strona zakwestionowała wyłącznie ustalenia w zakresie nie uznanych przez organ I instancji kosztów uzyskania przychodu poniesionych z tytułu refundacji podatku od nieruchomości i opłat za ubezpieczenie ośrodka oraz faktury VAT nr [...] wystawionej przez Zakład Energetyczny w Ł. za okres rozliczeniowy od [...] 1998r do [...] 1998r. za zużycie energii elektrycznej. W dalszej kolejności Izba Skarbowa odniosła się do zarzutów przedmiotowego odwołania i w tych ramach stwierdziła, iż argumenty strony zawarte w odwołaniu są logiczne i w pełni uzasadnione. W związku z tym uznaje ona kwotę [...] zł netto - stanowiącą wydatek z tytułu opłaty za zużytą energię elektryczną za okres od [...]do [...] 1998r. - za uzasadniony koszt uzyskania przychodu, gdyż w tym czasie użytkownikiem obiektu była już spółka cywilna ,,A". Nie ma również podstaw do twierdzenia, że w/w rachunek dotyczy zużycia energii w okresie przed zawarciem przez strony umowy. Organ II instancji uznał również na koszt uzyskania przychodu spółki kwotę [...] zł z tytułu refundacji opłat podatku od nieruchomości i za ubezpieczenie ośrodka stwierdzając, iż wydatek ten został przez spółkę faktycznie poniesiony. Ponieważ do pozostałych ustaleń zawartych w uzasadnieniu decyzji organu I instancji w zakresie zakwestionowanych kosztów uzyskania przychodu strona nie wniosła zastrzeżeń do podstawy wyliczeń przyjęto do kosztów uzyskania przychodu spółki kwoty: [...] zł z tytułu opłaty za energię elektryczną oraz kwotę [...] zł z tytułu opłat podatku od nieruchomości i za ubezpieczenie ośrodka. Na podstawie powyższego ustalono, iż strata przypadająca na skarżącego wynosi [...] zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W rozpoznawanej sprawie Izba Skarbowa w K. uchyliła zaskarżoną decyzję w całości jak i decyzję organu I instancji. Taki sposób działania pozostaje w zgodności z treścią żądania strony, wyrażonej w skardze. Skarżący wnosił bowiem w swej skardze o uchylenie zaskarżonej decyzji, a w uzasadnieniu zarzucił m.in., iż brak jest podstaw prawnych do zakwestionowania przedmiotowych wydatków i jednocześnie nie uznania ich za koszty uzyskania przychodów. Można zatem uznać, że uchylając zaskarżoną decyzję, organ II instancji uczynił zadość żądaniu strony eliminując zaskarżony, wadliwy akt administracyjny z obrotu prawnego. W tej sytuacji dalsze postępowanie sądowe stało się z bezprzedmiotowe, co uzasadnia jego umorzenie na podstawie art. 161 § 1 pkt. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi .