I SA/Gl 451/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Kornacki (spr.) po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T Sp. z o.o. w G. na wynik kontroli Naczelnika Śląskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Katowicach z dnia 21 lutego 2024 r., nr 338000-CKK2-13.5001.8.1.2023.149 338000-CKK2-6.500.24.1.2022 UNP: 338000-24-055519 w przedmiocie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku od towarów i usług za okres od kwietnia 2021 r. do lipca 2022 r. postanawia odrzucić skargę. W piśmie datowanym na 12 marca 2024 r., a wniesionym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w dniu 19 marca 2024 r., T Sp. z o.o. w G. sformułowała skargę na wynik kontroli Naczelnika Śląskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Katowicach z dnia 21 lutego 2024 r., nr 338000-CKK2-13.5001.8.1.2023.149 338000-CKK2-6.500.24.1.2022 UNP: 338000-24-055519 w przedmiocie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku od towarów i usług za okres od kwietnia 2021 r. do lipca 2022 r. Akt ten został wydany na podstawie art. 82 ust. 1-2 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (t. j. - Dz. U. z 2023 r., poz. 615 ze zm.; dalej również jako "ustawa o KAS"). Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach z dnia 17 kwietnia 2024 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez: 1) podpisanie skargi; 2) podanie numeru KRS skarżącej; 3) złożenie dokumentu lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji skarżącej (KRS). Doręczenie tego wezwania miało następujący przebieg. W dniu 23 maja 2024 r. przesyłka ta została złożona w placówce pocztowej, a w oddawczej skrzynce pocztowej skarżącej umieszczono zawiadomienie o możliwości jej odbioru. W dniu 3 czerwca 2024 r. pozostawiono zawiadomienie powtórne. W dniu 11 czerwca 2024 r. przesyłkę zwrócono jako niepodjętą w terminie. Skarżąca jak dotąd nie uzupełniła braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu przede wszystkim ze względu na jej wniesienie na akt (wynik kontroli celno-skarbowej), od którego taki środek zaskarżenia nie przysługuje. Dodatkowym powodem tego rozstrzygnięcia jest niewykonanie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wyjaśnienie motywów niniejszej kwalifikacji należy rozpocząć od podkreślenia, że w świetle art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Z przywołanych regulacji wynika, że nie jest dopuszczalne wniesienie skargi do sądu administracyjnego na wynik kontroli celno-skarbowej wydany na podstawie art. 82 ust. 1-2 ustawy o KAS. Przepis ten znajduje się bowiem w dziale V rozdziale 1 tej ustawy, a zatem jest objęty wyłączeniem z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W rezultacie wniesienie takiej skargi skutkuje koniecznością jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. i tak też należało postąpić w analizowanym przypadku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 kwietnia 2023 r., sygn. akt I FSK 34/23, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 marca 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 638/21 czy postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 17 listopada 2020 r., sygn. akt I SA/Ke 255/20). Powyższa okoliczność stanowiła nieusuwalny i pierwotny, a zatem zasadniczy powód odrzucenia skargi. Skargę tę należało jednak odrzucić także wskutek niewykonania wezwania do uzupełnienia jej braków formalnych. Dostrzeżenia wymaga, że każde pismo strony powinno zostać podpisane (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.), w pierwszym piśmie strony będącej spółką z ograniczoną odpowiedzialnością należy zamieścić jej numer w Krajowym Rejestrze Sądowym [art. 46 § 2 pkt 1 lit. c) p.p.s.a.], a osoby reprezentujące taką spółkę mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.). Spełnienie powyższych warunków formalnych jest niezbędne do nadania pismu biegu. Stosownie bowiem do art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni. Niewykonanie takiego wezwania skutkuje wydaniem przez przewodniczącego zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania (art. 49 § 2 zd. 1 p.p.s.a.), a jeżeli pismem tym jest skarga, to podlega ona odrzuceniu przez sąd (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Nie ulega zatem wątpliwości, że termin do uzupełnienia braków formalnych skargi został określony w ustawie i wynosi siedem dni, a jego bezskuteczny upływ obliguje sąd do odrzucenia skargi. Tymczasem sytuacja taka zaistniała w niniejszej sprawie, a przyczyną tego stanu rzeczy jest konieczność uznania, że skutek doręczenia skarżącej wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi nastąpił w dniu 6 czerwca 2024 r. w trybie przewidzianym w art. 73 p.p.s.a. Przepis ten w odniesieniu do osób prawnych ma bowiem zastosowanie w razie niemożności dokonania doręczenia organowi uprawnionemu do reprezentowania takiego podmiotu przed sądem lub pracownikowi tego podmiotu upoważnionemu do odbioru pism (art. 67 § 2 p.p.s.a.). W takiej sytuacji, w przypadku doręczania pisma przez pocztę, przechowywane jest ono w placówce pocztowej przez okres czternastu dni (art. 73 § 1 p.p.s.a.). W oddawczej skrzynce pocztowej (a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe) umieszcza się zawiadomienie o złożeniu tego pisma oraz informację o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia. Jeżeli pismo to nie zostanie podjęte w tym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości jego odbioru w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia (art. 73 § 2 i § 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem czternastego dnia od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej (art. 73 § 4 p.p.s.a.). O wykonaniu tych czynności w niniejszej sprawie świadczą adnotacje operatora pocztowego umieszczone na zwróconej przesyłce (na zwrotnym potwierdzeniu jej odbioru i kopercie, w której ją wysłano). Zgodnie z nimi przesyłkę tę pozostawiono w placówce pocztowej, a w skrzynce odbiorczej adresata umieszczono zawiadomienie o możliwości jej odbioru. Po raz pierwszy dokonano tego w dniu 23 maja 2024 r., powtórnie – w dniu 3 czerwca 2024 r., a w dniu 11 czerwca 2024 r. przesyłkę tę zwrócono nadawcy jako niepodjętą w terminie. Powyższe oznacza, że czternastodniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a., upłynął z dniem 6 czerwca 2024 r. i to właśnie w tym dniu nastąpił skutek doręczenia skarżącej wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi. W konsekwencji ostatnim dniem siedmiodniowego terminu do wykonania tego wezwania był czwartek 13 czerwca 2024 r. Jako że termin ten upłynął bezskutecznie, skargę należało odrzucić stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z tych powodów wydanie niniejszego postanowienia stało się konieczne. Dla porządku jedynie przypomnienia wymaga, że rozstrzygnięcie to podjęto na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz pkt 3 p.p.s.a. Uczyniono to natomiast na posiedzeniu niejawnym, gdyż taki tryb działania przewiduje art. 58 § 3 p.p.s.a.