I SA/Gl 457/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Suleja, , , po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych p o s t a n a w i a odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 kwietnia 2010 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej, będącego doradcą podatkowym, do usunięcia braku formalnego skargi na postanowienie oznaczone w sentencji niniejszego postanowienia przez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do podpisania pełnomocnictwa i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka polecona z dnia 19 kwietnia 2010 r. zawierająca m.in. powyższe wezwanie została awizowana w dniu 22 kwietnia 2010 r., a następnie wydana osobie uprawnionej do jej odbioru w dniu 7 maja 2010 r. W dniu 14 maja 2010 r. (data nadania) pełnomocnik strony skarżącej uzupełnił brak formalny skargi. Następnie w odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 26 maja 2010 r., dotyczące awizowania przesyłki poleconej z dnia 19 kwietnia 2010 r., pracownik Poczty Polskiej w piśmie nadanym w dniu 10 czerwca 2010 r. wyjaśnił, że przesyłka z dnia 19 kwietnia 2010 r. była awizowana powtórnie w dniu 30 kwietnia 2010 r., o czym pozostawiono powtórne zawiadomienie w skrzynce do doręczania korespondencji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ppsa), przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Brak zaś dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny, który podlega usunięciu w trybie art. 49 § 1 ppsa (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 1331/04, ONSAiWSA 2005/5/91). W myśl tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku więc, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do złożenia takiego dokumentu obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, do jej odrzucenia. Zwrócić w tym miejscu należy uwagę, że stosownie do art. 73 ppsa, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 cytowanej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy. W rozpatrywanej sprawie ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi wynika, że została ona doręczona w dniu 7 maja 2010 r. Niemniej jednak, mając na uwadze przytoczoną wyżej regulację, przyjedzie stwierdzić, że skoro przesyłka ta została awizowana po raz pierwszy w dniu 22 kwietnia 2010 r., a następnie po raz drugi w dniu 30 kwietnia 2010 r., to doręczenie zgodnie z przytoczoną regułą zawartą w art. 73 ppsa nastąpiło już wcześniej, tj. z dniem 6 maja 2010 r., a co za tym idzie, że siedmiodniowy termin na wykonanie tego wezwania upłynął z dniem 13 maja 2010 r. Brak formalny skargi został natomiast usunięty w dniu 14 maja 2010 r., a zatem już po upływie terminu do dokonania tej czynności. Nie ulega zatem wątpliwości, że termin został uchybiony, co musi za sobą pociągnąć negatywne konsekwencje dla strony, które to konsekwencje znieść może jedynie ewentualne przywrócenie terminu orzeczone na wniosek, który strona może wnieść. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa orzekł jak w sentencji.