I SA/Gl 457/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Mikołaj Darmosz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 16 lutego 2026 r. nr SKO.4105.498.2025 w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od stycznia 2019 r. postanawia: odrzucić skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Częstochowie (dalej: "Kolegium", "SKO") po rozpoznaniu odwołania wniesionego przez M. W. (dalej: "Skarżąca", "strona") decyzją z 16 lutego 2026 r. o nr podanym w sentencji niniejszego postanowienia utrzymało w mocy decyzję Dyrektora Centrum Usług Komunalnych w C. z 12 marca 2025 r. w przedmiocie opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okresy od 1 stycznia 2019 r. Strona – reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika - pismem z 3 kwietnia 2026 r. wniosła skargę na ww. decyzję Kolegium z 16 lutego 2026 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej I Wydziału tut. Sądu wezwaniem z 8 maja 2026 r. pełnomocnik skarżącej została wezwany do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Strona została pouczona o skutkach niewykonania w terminie wezwania, a to że jego niewykonanie spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie doręczono stronie 18 maja 2026 r. (akta sądowe – k. 18, 24). Pełnomocnik strony w piśmie z 28 maja 2026 r. - nadanym pocztą tego samego dnia – wskazał wartość przedmiotu zaskarżenia (akta sądowe k. 25). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, z uwagi na to, że jej braki formalne nie zostały uzupełnione w zakreślonym przez Sąd terminie. Zgodnie z art. 215 § 1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Stosownie do art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis. Art. 231 p.p.s.a. stanowi, że w sprawach w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna pobiera się wpis stosunkowy. W sprawie jakiej dotyczy skarga obowiązywał wpis stosunkowy – przedmiotem zaskarżenia była bowiem decyzja wymierzająca wysokość zobowiązania podatkowego (należność pieniężna). Niedochowanie wymogu podania w skardze wartości przedmiotu zaskarżenia stanowi brak formalny, do którego uzupełnienia wzywa stronę przewodniczący (art. 49 § 1 p.p.s.a.) Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku zaś, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. do jej odrzucenia. Sytuacja taka miała miejsce w rozpatrywanej sprawie. Strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie przedmiotu zaskarżenia. W wezwaniu z 8 maja 2026 r. strona została wyraźnie i wprost (z podaniem podstawy prawnej) pouczona, że nieusunięcie braku formalnego skargi w terminie spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie skierowano na adres podany w skardze i zostało skutecznie doręczone 18 maja 2026 r. Wyznaczony wspomnianym wezwaniem 7-dniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie 25 maja 2026 r. Strona złożyła pismo stanowiące odpowiedź na wezwanie w dniu 28 maja 2026 r., a zatem z przekroczeniem terminu. Powyższe prowadzi do wniosku, że braki formalne skargi, nie zostały uzupełnione w wyznaczonym przez Sąd terminie. W tym stanie rzeczy, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.