I SA/Gl 459/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Miliczek – Ciszewska, , , po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.Z. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. nr [...] znak [...] w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej p o s t a n a w i a odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Z. Z., reprezentowany przez pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. nr [...] , znak [...] utrzymującą w mocy decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. nr [...] którą odmówiono umorzenia należności z tytułu nie opłaconych w terminie składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne i fundusz pracy w łącznej kwocie 1.021,64 zł. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 6 maja 2015 r. wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez podpisanie skargi przez skarżącego albo nadesłanie podpisanego przez skarżącego egzemplarza skargi. Poinformowano jednocześnie skarżącego, że doradca podatkowy który podpisał skargę nie jest uprawniony do występowania w niniejszej sprawie w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wskazano przy tym, że zgodnie z art. 41 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (t.j. Dz.U. z 2011 r., nr 41, poz. 213 ze zm.) w postępowaniu przed organami administracji publicznej w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami pełnomocnikiem podatnika, płatnika, inkasenta oraz osób, o których mowa w art. 2 ust. 1a, może być również doradca podatkowy (art. 41 ust. 1 ww. ustawy). Doradca podatkowy jest uprawniony do występowania w charakterze pełnomocnika w postępowaniu w zakresie sądowej kontroli decyzji, postanowień i innych aktów administracyjnych dotyczących spraw, o których mowa w ust. 1 (art. 41 ust. 2 ww. ustawy). Ponieważ rozpatrywana sprawa dotyczy odmowy umorzenia należności z tytułu nie opłaconych składek na ubezpieczenie społeczne, pełnomocnikiem strony w postępowaniu przed sądem administracyjnym nie może być doradca podatkowy. O powyższym poinformowano także doradcę podatkowego – informację w tym zakresie doręczono mu w dniu 12 maja 2015 r. Wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi wraz z informacją doręczono natomiast skarżącemu w dniu 13 maja 2015 r. Brak formalny skargi nie został usunięty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Winna zatem odpowiadać wymaganiom, stawianym przez art. 46 P.p.s.a. wszystkim pismom w postępowaniu sądowym oraz zawierać dodatkowe elementy, określone w art. 57 § 1 pkt 1-3 P.p.s.a. W myśl art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia jej braków obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., do jej odrzucenia. W omawianej sprawie skarga nie została przez stronę skarżącą podpisana. Podpisany pod skargą doradca podatkowy nie mógł z kolei reprezentować skarżącego w niniejszym postępowaniu z przyczyn wskazanych we wcześniejszej części uzasadnienia. Dlatego też wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie - w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Termin przewidziany do usunięcia powyższego braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie skarżącemu z dniem 20 maja 2015 r. Z uwagi zatem na nieusunięcie braku formalnego skargi, należało ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., co też orzeczono w sentencji postanowienia.