I SA/Gl 46/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia: NSA Eugeniusz Christ po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. D. /D./ na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku rolnego postanawia: 1. odmówić przywrócenia Z. D. terminu do wniesienia skargi 2. skargę odrzucić Skarżący pan Z. D. wnioskiem z dnia [...] 2004r. /data stempla pocztowego/ zwrócił się o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. Nr [...] z dnia [...] r. doręczoną w dniu [...] 2003r. w sprawie utrzymania w mocy decyzji Wójta Gminy G. z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy zmiany decyzji ostatecznej dotyczącej odmowy udzielenia zwolnienia w podatku rolnym. W uzasadnieniu wyjaśnił, że nie złożył skargi w terminie z uwagi na swój stan zdrowia, a o tym, że termin ten upłynął dowiedział się po konsultacji z radcą prawnym. Wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu pan Z. D. złożył skargę na przedmiotową decyzję. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o nieprzywrócenie terminu do złożenia skargi i jej odrzucenie wskazując, że decyzja została doręczona pełnomocnikowi strony radcy prawnemu w dniu [...] 2003r., a skarga podatnika została nadana w urzędzie pocztowym w dniu [...] 2004r. tj. po upływie 30-dniowego terminu. Organ odwoławczy podkreślił że w postępowaniu odwoławczym korzystał z pomocy zawodowego pełnomocnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art.53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz.1270/ "Skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie". Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej doręczenia /art.54 § 1 i 2 cytowanej ustawy/. Stosownie do brzmienia przepisu art.86 § 1 powołanej ustawy jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu /art.87 § 2 i 3 cytowanej ustawy/. Jak wynika z treści wniosku skarżący jako przyczynę uchybienia terminowi do wniesienia skargi wskazał swój stan zdrowia oraz fakt, że o uchybieniu terminowi dowiedział się dopiero po konsultacji z radcą prawnym. Do wniosku dołączył kserokopię zaświadczenia z dnia [...] 2003r. wydanego przez specjalistę psychiatrę, z którego wynika, że skarżący pozostaje pod opieką tego lekarza od [...] 2003r. z powodu organicznych zaburzeń osobowości z elementami depresyjnymi i nie jest zdolny do wykonywania pracy zarobkowej jak również udziału w czynnościach procesowych. Strona nie kwestionowała tego, że w postępowaniu odwoławczym reprezentowana była przez fachowego pełnomocnika radcę prawnego, który złożył odwołanie i któremu doręczono zaskarżoną decyzję. Nie podniosła również zarzutu co do daty doręczenia decyzji pełnomocnikowi i skuteczności tej czynności. We wniosku przyznała fakt uchybienia terminowi wykazując okoliczności uprawdopodabniające brak jej winy w niedochowaniu terminu do złożenia skargi. Rozstrzygając przedmiotowy wniosek należy podnieść, że instytucja przywrócenia terminu zmierza do uchronienia zainteresowanego przed ujemnymi dla niego skutkami procesowymi, wynikłymi z uchybienia terminu. Warunkiem przywrócenia terminu jest brak po stronie zainteresowanego winy w jego uchybieniu. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być przez zainteresowanego uprawdopodobniony. Należy przy tym wskazać, że nawet powoływanie się na okoliczność korzystania ze zwolnienia lekarskiego od pracy nie potwierdza z całą pewnością, iż strona nie mogła rzeczywiście wnieść skargi od decyzji. W zwolnieniu lekarskim bowiem bierze się pod uwagę m.in. rodzaj dolegliwości pacjenta oraz charakter jego pracy, co nie wyklucza jeszcze samo przez się możliwości sporządzenia przez osobę korzystającą z takiego zwolnienia skargi i nadania jej. Odmowa przywrócenia terminu jest uzasadniona, gdy przeszkoda do jego dotrzymania była błaha, gdy mogła być pokonana przy wykazaniu zwykłej staranności bez jakiekolwiek uszczerbku. Złożone przez skarżącego zaświadczenie lekarskie nie uprawdopodabnia braku winy w uchybieniu terminowi. Wynika z niego jedynie, że w dacie sporządzania tego dokumentu skarżący nie był zdolny do udziału w czynnościach procesowych. Należy przy tym pamiętać, że przedmiotowe decyzja została doręczona w dniu [...] 2003r. Skarżący nie wykazał by od tego dnia do chwili wpływu termin do złożenia skargi istniały przeszkody do zapoznania się z treścią decyzji i złożenia skargi Nie uprawdopodobnił by w tym okresie nie mógł podjąć stosownych starań i czynności skutkujących złożeniem skargi w terminie. Z tych przyczyn Sąd uznał, że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Zgodnie z treścią art.58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Wobec powyższego Sąd na mocy powołanych przepisów oraz na podstawie art.86 § 3 i 58 § 3 cytowanej ustawy orzekł jak w postanowieniu.