I SA/Gl 465/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Kornacki (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi A.M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta C. z dnia [...] nr [...], którym organ ten, działając jednocześnie jako wierzyciel i organ egzekucyjny, odmówił uwzględnienia zarzutów wniesionych przez skarżącą A. M. jako zobowiązaną w sprawie egzekucji prowadzonej na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] nr [...] i tytułu wykonawczego z dnia [...] nr [...] a obejmującej opłatę dodatkową za nieuiszczenie opłaty za postój pojazdu samochodowego o numerze rejestracyjnym [...] na drodze publicznej w strefie płatnego parkowania w C. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach A. M. zażądała uchylenia powyższego postanowienia Kolegium i poprzedzającego go rozstrzygnięcia Prezydenta Miasta. Skargę tę wniosła w dniu 1 marca 2017 r. za pośrednictwem Kolegium, które otrzymało ją w dniu 3 marca 2017 r. W odpowiedzi Kolegium wystąpiło o umorzenie postępowania. Zarazem przedłożyło własną decyzję z dnia [...] nr [...], którą – w następstwie uwzględnienia skargi – uchyliło w całości postanowienie zaskarżone i poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji i, uznając za uzasadnione zarzuty skarżącej, umorzyło postępowanie egzekucyjne. Z kolei w piśmie z dnia 29 maja 2017 r. Kolegium oznajmiło, że wydana przezeń decyzja uwzględniająca skargę nie została zaskarżona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), następnie powoływanej w skrócie: p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę (pkt 1), w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania (pkt 2), jak również gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3). Dopuszczalność takiej kwalifikacji jest więc uzależniona od zaistnienia w toku postępowania okoliczności powodującej jego bezprzedmiotowość. Przesłanka taka zostaje spełniona w sytuacji, o której mowa w art. 54 § 3 zd. 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Konsekwencją takiego rozstrzygnięcia jest więc wyeliminowanie z obrotu prawnego przedmiotu zaskarżenia, czyli osiągnięcie celu, do którego zmierza wniesienie skargi. Analiza zaprezentowanego stanu faktycznego prowadzi do wniosku, że z takim przypadkiem mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Nie ulega wątpliwości, że Kolegium skorzystało z możności wynikającej z art. 54 § 3 zd. 1 p.p.s.a., ponieważ skargę, którą otrzymało w dniu 3 marca 2017 r., uwzględniło w dniu 3 kwietnia 2017 r. Stąd stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało orzec o umorzeniu postępowania.