I SA/Gl 467/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Miliczek – Ciszewska, , , po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie egzekucji należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r., nr [...] o negatywnym zaopiniowaniu zarzutów, wniesionych przez Ł. P. od tytułu wykonawczego z dnia 12 marca 2012r., nr [...] obejmującego obowiązek zapłaty opłat dodatkowych za nieuiszczenie opłat postojowych za parkowanie pojazdu marki AUDI A6 o numerze rejestracyjnym [...] w strefie płatnego parkowania Miasta K., objętych wezwaniami z dnia 27 maja 2011 r., z dnia 31 maja 2011 r., z dnia 2 czerwca 2011 r. oraz z dnia 6 czerwca 2011 r. Organ nadzoru wskazał, że przedmiotem rozważań w sprawie jest zarzut zobowiązanego Ł. P. co do nieistnienia egzekwowanego obowiązku, z uwagi na to, iż – jego zdaniem - pojazd nie parkował w określonych dniach w strefie płatnego parkowania Miasta K.. Organ zaznaczył dalej, że z materiału dowodowego zebranego w sprawie wynika fakt parkowania w wyżej wskazanych dniach samochodu, którego współwłaścicielem jest Ł. P.. Organ jednocześnie podniósł, że jeżeli właściciel pojazdu nie był kierującym nim, winien wskazać osobę, która pojazdem tym w określonym dniu kierowała. Na poparcie twierdzeń, jakoby ani zobowiązany ani inna osoba w danym dniu nie parkowała pojazdu w strefie płatnego parkowania zobowiązany nie przedłożył jednak żadnych dowodów. Organ nadzoru wskazał też, iż Prezydent Miasta K. przeprowadził w toku postępowania wyjaśniającego dowód z wezwań, wystawionych przez inkasentów oraz z upomnień i zaświadczeń z Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców. Dowody powyższe wskazują na istnienie egzekwowanego obowiązku i nie przeczą im żadne inne dowody. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego Ł. P. podkreślił, że nie kwestionuje prawidłowości ustalenia podmiotu zobowiązanego do uiszczenia opłaty za postój pojazdu, lecz sam fakt parkowania jego samochodu w strefie płatnego parkowania bez uiszczenia opłaty. Podniósł, że w aktach sprawy brak jest jakiejkolwiek dokumentacji fotograficznej, dotyczącej parkowania jego pojazdu. Zaznaczył również, że organ nie odniósł się do powodu, dla którego przyznał walor wiarygodności notatkom pracownika Miejskiego Zarządu Ulic i Mostów, przedstawionym przez wierzyciela. Dodał, że takie zestawienie jest wyłącznie dokumentem sporządzonym na użytek własny wierzyciela i nie stanowi dowodu w sprawie. Odpowiadając na skargę, organ wniósł o jej oddalenie. Organ podkreślił, że fakt parkowania pojazdu należącego do skarżącego potwierdzają sporządzone przez inkasentów wezwania i nie sposób przyjąć, aby pracownicy odpowiedzialni za pobór opłat wypisywali zawiadomienia o braku opłaty parkingowej w tych miejscach, gdzie nie obowiązuje strefa płatnego parkowania. Trudno też przyjąć, aby różni pracownicy na przestrzeni kilku lat bez przyczyny wpisywali na zawiadomieniach markę i numer rejestracyjny samochodu skarżącego. W piśmie z dnia 15 lipca 2013 r. skarżący wskazał, że przez Prokuraturę Rejonową [...] w K. pod sygn. akt [...] oraz przez Komendę Miejską Policji w K. pod sygn. akt [...] prowadzone jest postępowanie w sprawie doprowadzenia do niekorzystnego rozporządzenia mieniem szeregu osób w związku z nieprawidłowym naliczaniem opłat za parkowanie na terenie Miasta K., tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk w związku z art. 12 kk. Skarżący jednocześnie podniósł, że z uwagi na jego status w powyższym postępowaniu jako osoby pokrzywdzonej oraz ze względu na bezpośredni związek postępowania karnego z niniejszą sprawą, wnosi o zawieszenie postępowania. W piśmie z dnia 3 grudnia 2013 r. organ poinformował, że nie dostrzega podstaw do zawieszenia postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie podkreślić należy, iż stosownie do art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron. W rozpatrywanej sprawie skarżący złożył wniosek o zawieszenie postępowania. Ponieważ jednak organ nie wyraził zgody na zawieszenie postępowania, Sąd rozważył zawieszenie postępowania z urzędu na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 powołanej ustawy. Zgodnie bowiem z art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W ocenie Sądu taka sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie. W toku pozostaje bowiem postępowanie karne, nadzorowane przez Prokuraturę Rejonową w K. - Wschód (sygn. akt [...]), którego celem jest odpowiedź na pytanie, czy miały miejsce nieprawidłowości w naliczaniu opłat za parkowanie pojazdów na terenie Miasta K., co mogło doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem szeregu osób. W ocenie Sądu wynik tego postępowania rzutować będzie na rozstrzygnięcie rozpatrywanej sprawy, gdyż zostaną ustalone fakty mające znaczenie dla klasyfikacji karnoprawnej zdarzeń, które jednocześnie kształtują odpowiedzialność skarżącego z tytułu opłaty objętej postępowaniem egzekucyjnym, kontrolowanym w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Ewentualne potwierdzenie zarzutów postawionych w postępowaniu karnym może bowiem podważyć podstawę egzekwowanego obowiązku. Na marginesie należy również odnotować, że w sprawach o sygn. akt od I SA/Gl 1318/12 do I SA/Gl 1323/12, zawisłych przed tutejszym Sądem, dotyczących egzekucji należności z tytułu opłat dodatkowych za nieuiszczenie opłat parkingowych w odniesieniu do innego skarżącego, postanowieniami z dnia 9 września 2013 r. Sąd zawiesił postępowania sądowe do czasu rozstrzygnięcia postępowania karnego, o którym mowa wyżej. Reasumując podkreślić należy, że względy ekonomii procesowej oraz celowości przemawiają za potrzebą zawieszenia postępowania również w niniejszej sprawie. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.