I SA/Gl 47/09

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a zwolnić skarżącą od kosztów sądowych. Odpowiadając w terminie na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości [...] zł, skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Uzasadniając wniosek, podkreśliła, że jest wdową, mającą problemy zdrowotne i utrzymującą się z emerytury w kwocie [...] zł. Według wniosku strona nie posiada żadnego majątku, poza domem, w którym zamieszkuje. Wykonując wezwanie referendarza sądowego do uzupełnienia danych zawartych we wniosku, skarżąca nadesłała dokumenty, które generalnie potwierdzają przedstawione okoliczności, m.in. "odcinek" otrzymywanego przez nią świadczenia za ostatni miesiąc (skarżąca otrzymała przekazem pocztowym kwotę [...] zł) oraz roczne obliczenie podatku przez organ rentowy za 2008 r. (wykazano w nim przychód w kwocie [...] zł). Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 3 tego Prawa obejmującym m. in. zwolnienie od kosztów sądowych – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Strona, wnosząc o przyznanie prawa pomocy w powyższym zakresie, powinna zatem udowodnić istnienie tego faktu. Innymi słowy, na skutek wskazanych przez nią dowodów musi zostać osiągnięty stan pewności co do tego, iż nie jest ona w stanie pokryć pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania. Odnosząc te uwagi do rozpatrywanej sprawy, stwierdzić trzeba, że skarżąca w dostatecznym stopniu wykazała, że w jej sytuacji powyższa przesłanka została spełniona. Otrzymuje ona wprawdzie bowiem stały dochód, jednak jego wysokość jest nieznaczna i nie może być uznana za wystarczającą na opłacenie zarówno kosztów utrzymania, jak i kosztów sądowych, nawet w najmniejszej możliwej wysokości. Jest tak tym bardziej dlatego, że strona jest osobą samotną, w starszym wieku. Mając to na względzie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.