I SA/Gl 48/12

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu w dniu 24 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.W. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej p o s t a n a w i a przyznać adwokatowi K. T- T od Skarbu Państwa wynagrodzenie w kwocie 295,20 zł (słownie dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy, w tym podatek VAT w kwocie 55,20 zł), tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 27 marca 2012 r. ustanowiono skarżącemu pełnomocnika, którym następnie wyznaczona została adwokat K. T -T. Pełnomocnik ten stawił się na rozprawie w dniu 3 lipca 2012 r., gdzie przedstawił swoje stanowisko i wniósł o zasądzenie na jego rzecz kosztów udzielonej pomocy prawnej, oświadczając, iż koszty te ani w całości, ani w części nie zostały pokryte przez skarżącego. Następnie pełnomocnik wniósł o sporządzenie i doręczenie wyroku wydanego na wspomnianej rozprawie i ponowił złożony wówczas wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) adwokat wyznaczony w ramach prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wspomniane przepisy zawarte są w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Stosownie do § 19 pkt 1 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują przede wszystkim opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5. Stawki minimalne opłat za postępowanie przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji zostały określone w § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z 2002 r. Dotyczą one spraw, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna (lit. a), spraw w przedmiocie skarg na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego (lit. b) oraz innych spraw, kiedy stawka ta wynosi 240 zł (lit. 3). Niniejsza sprawa – w której skarga została wniesiona na decyzję w przedmiocie ulgi w zakresie składek na ubezpieczenie społeczne – należy do tej trzeciej kategorii, gdyż wysokość zaległości nie była objęta zaskarżonym rozstrzygnięciem, a tym samym nie stanowiła okoliczności spornej. Pełnomocnikowi, wyznaczonemu i wykonującemu czynności w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, przysługuje zatem wynagrodzenie w wysokości 240 zł, które, wedle § 2 ust. 3 rozporządzenia, trzeba podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, czyli o 23%. Wobec powyższego na podstawie art. 250 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z uwzględnieniem § 2 ust. 3, § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, orzeczono jak w sentencji.