I SA/Gl 480/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Przemysław Dumana, , , po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Postanowieniem oznaczonym w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. w sprawie zawieszenia z urzędu postępowania podatkowego w sprawie ustalenia podatku od spadków i darowizn. W dniu 12 marca 2010 r. (data nadania) H. B. wniósł skargę na powyższe postanowienie. Odpowiadając na skargę, organ odwoławczy wniósł o umorzenie postępowania sądowego. Do odpowiedzi na skargę dołączono postanowienie z dnia [...] nr [...], którym Dyrektor Izby Skarbowej w K. uwzględnił skargę, uchylając przy tym zaskarżone postanowienie oraz postanowienie organu pierwszej instancji i umorzył postępowanie w sprawie. Pismem z dnia 8 czerwca 2010 r., zwrócono się do organu o wyjaśnienie, czy postanowienie z dnia [...], nr [...] zostało zaskarżone przez stronę. W odpowiedzi Dyrektor Izby Skarbowej w K. w piśmie z dnia 16 czerwca 2010 r. poinformował, że H. B. nie wniósł skargi na postanowienie z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ppsa), organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W myśl z kolei art. 161 § 1 pkt 3 ppsa, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie stało się bezprzedmiotowe. W rozpoznawanej sprawie organ odwoławczy postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2010 r., działając w trybie art. 54 § 3 ppsa i art. 233 § 1 pkt 2 lit. a w związku z art. 239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 z późn. zm.), uchylił w całości własne postanowienie, będące przedmiotem skargi, a także poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji i umorzył postępowanie w sprawie. W konsekwencji takiego działania wyeliminowano z obrotu prawnego zaskarżone do tut. Sądu postanowienie z dnia 9 lutego 2010 r., a tym samym uznać należy, że odpadła przyczyna będąca podstawą wniesienia skargi. Okoliczność ta sprawia, że postępowanie sądowoadministracyjne, zainicjowane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe. W związku z powyższym na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.