I SA/Gl 485/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Wiciak, po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie: podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a odrzucić skargę Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik "A" Sp. z o.o. w R. doradca podatkowy J.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] r. nr [...] odmawiającą dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wykazanego w deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT-7 za miesiąc kwiecień 2004 r., w kwocie [...] zł. Zarządzeniem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wezwał pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia w terminie 7 dni braków przedmiotowej skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego oraz dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie do podpisania pełnomocnictwa (wyciągu z rejestru sądowego). Wezwano także do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 461 zł. Wezwanie Sądu zawierało pouczenie o skutkach jego niewykonania w terminie. Wpis sądowy uiszczony został w zakreślonym terminie. W terminie nadesłano również pełnomocnictwo procesowe, jednakże nie zawierające umocowania do występowania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym (pełnomocnictwo zawierało umocowanie m.in. do występowania przed organami skarbowymi i NSA). Nie złożono natomiast dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie do podpisania pełnomocnictwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) zwanej dalej PSA, sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W rozpatrywanej sprawie, literalna wykładnia złożonego pełnomocnictwa nie pozostawia wątpliwości, iż doradca podatkowy – pełnomocnik A Sp. z o.o. upoważniony był do występowania w imieniu spółki przed organami skarbowymi wszystkich instancji w postępowaniu podatkowym oraz przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Zgodnie natomiast z art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), sądami administracyjnymi są Naczelny Sąd Administracyjny oraz wojewódzkie sądy administracyjne. Z kolei, art. 3 § 1 wskazanej ustawy stanowi, iż sprawy należące do właściwości sądów administracyjnych rozpoznają, w pierwszej instancji, wojewódzkie sądy administracyjne. Złożone pełnomocnictwo nie uprawniało zatem doradcy podatkowego do reprezentowania skarżącej spółki przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Ponadto, nie złożono dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie do podpisania pełnomocnictwa. W spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, a taki podmiot występuje w przedmiotowej sprawie w charakterze strony skarżącej, organem uprawnionym do reprezentacji spółki jest zarząd (art. 201 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych, Dz. U. z 2000 r., nr 94, poz. 1037 ze zm.). Szczegółowe uregulowania w tej kwestii zawierać powinna umowa spółki, natomiast dokumentem obrazującym sposób reprezentacji w danej spółce, jest aktualny wyciąg z Krajowego Rejestru Sądowego. Nie złożenie takiego dokumentu, z którego wynika umocowanie do podpisania pełnomocnictwa, jest brakiem formalnym skargi. Skarga jest bowiem pismem procesowym, zgodnie więc z art. 46 § 3 ustawy PSA, do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Brak dokumentu, wskazującego na upoważnienie do udzielenia pełnomocnictwa powoduje, iż Sąd nie ma możliwości stwierdzenia, czy pełnomocnictwo udzielone zostało przez osoby uprawnione i, co się z tym wiąże, czy pełnomocnik został należycie umocowany. Mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy PSA i przy zastosowaniu art. 58 § 3 wskazanej ustawy, orzekł jak w sentencji.