I SA/Gl 486/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Eugeniusz Christ po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] WSA/post.1 - sentencja postanowienia W piśmie z dnia 8 maja 2009 r. skarżący R.G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach – za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w K. – skargę na decyzję tegoż organu z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...], ustalającą zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r. w kwocie [...] zł od dochodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. W skardze powyższej podatnik zawarł wniosek o "zabezpieczenie skargi przez zawieszenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego dla wykonania zobowiązania podatkowego za rok 2003, nałożonego zaskarżonymi wyżej decyzjami". Wskazał, iż kwota zobowiązania podatkowego została przez niego zabezpieczona poprzez złożenie wniosku o ustanowienie hipoteki na nieruchomości, położonej w W. przy ul. [...]. Nadto podał, iż sprzedaż nieruchomości w wyniku egzekucji mogłaby spowodować nieodwracalne straty, z uwagi na możliwość sprzedaży za znacząco niższą cenę niż jej realna wartość. Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym z dnia 29 czerwca 2009 r. pełnomocnik skarżącego zaakcentował, że w dniu 25 czerwca 2009 r. wierzyciel (tj. Drugi Urząd Skarbowy w K.) skierował wniosek do Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego o wszczęcie postępowania egzekucyjnego z tytułu zobowiązań podatkowych skarżącego za lata 2002 i 2003 pomimo, iż należności te zabezpieczone zostały hipoteką na nieruchomości, której wartość znacząco przewyższa wysokość zobowiązania podatkowego. Efektem działań organu egzekucyjnego jest zablokowanie jedynego rachunku, jaki posiada podatnik w Banku A S. A., jako przedsiębiorca. Zatrudnione przez niego osoby nie otrzymały wynagrodzeń, bowiem wszystkie środki przekazano Pierwszemu Urzędowi Skarbowemu w K. Wstrzymano płatność dostawcom komponentów do oprogramowania, których dystrybutorem na terenie Polski jest skarżący. Obecnie podatnik zobowiązany był dostarczyć komponenty do oprogramowania, opracowywanego przez MSWiA. Pełnomocnik podał, że egzekucja skutkuje nie tylko opieszałością w naprawach funkcjonujących już oprogramowań, ale także powoduje powstrzymania innowacyjne oraz doprowadzi do złożenia wniosku o upadłość firmy, co skutkować będzie zwolnieniem pracowników. W kolejnym piśmie z dnia 2 lipca 2009 r. pełnomocnik skarżącego wniósł m. in. o wstrzymanie wykonania decyzji objętych skargą podatnika. Zaznaczył, że wszczęcie egzekucji nie do nieruchomości, której wartość przewyższa wysokość zobowiązań podatkowych, lecz do rachunku bankowego, powoduje nieodwracalne szkody w majątku podatnika. Nie posiada on bowiem środków finansowych, gdyż gromadzone były one wyłącznie na zajętym rachunku. Skarżący utracił możliwość regulowania zobowiązań prywatnych i służbowych od dnia 25 czerwca 2009 r. Jako osoba fizyczna, prowadząca działalność gospodarczą, zaprzestał trwale płacić długi, co nie powinno być celem egzekucji. Pełnomocnik podał, że do zajętego rachunku bankowego przypisana jest karta płatnicza skarżącego, którą na co dzień posługiwał się on, ponosząc bieżące koszty utrzymania oraz regulując swoje zobowiązania. Efektem egzekucji jest nieopłacenie podatku VAT z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, należności ZUS z tytułu zatrudniania pracowników oraz własnej składki ubezpieczeniowej i zdrowotnej, zaniechanie wypłaty wynagrodzeń pracownikom. Pełnomocnik podał ponadto, że wysokość wpływu środków na rachunek podatnika nie jest mu znana, ale nie wystarcza ona na pokrycie zobowiązań, wynikających z zaskarżonych decyzji. Do pisma pełnomocnik dołączył m. in. kopię listy zobowiązań, które nie zostały przez skarżącego wykonane na skutek zajęcia rachunku bankowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 ustawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (wskazane orzeczenie może obejmować także akty wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy). Sąd w kwestii wstrzymania zaskarżonej decyzji działa wyłącznie na wniosek strony, zatem to strona skarżąca zobowiązana jest do wykazania okoliczności uzasadniających prawdopodobieństwo wywołania skutków wskazanych w powołanym powyżej przepisie. Stwierdzić jednak należy, iż ustawodawca nie wymaga od wnioskodawcy udowodnienia bezpośredniego związku przyczynowego pomiędzy wykonaniem zaskarżonego rozstrzygnięcia, a zaistnieniem znacznej szkody lub innych trudnych do odwrócenia skutków. Dla uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wystarczy zatem, by z całości przedstawionych przez wnioskującego okoliczności wynikało, iż w jego przypadku zachodzi wskazane w ustawie niebezpieczeństwo. Nadto wskazać należy, iż Sąd badając wystąpienie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno na ocenie wniosku strony skarżącej, jak również na ocenie materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy. W ocenie Sądu przedstawione w rozpoznawanym wniosku argumenty wskazują, iż wykonanie decyzji może wywołać skutki, wskazane w art. 61 § 3 P.p.s.a. Okoliczności przedstawione przez pełnomocnika skarżącego w złożonych do Sądu pismach procesowych uzasadniają bowiem przekonanie, że wykonywanie decyzji i egzekwowanie kwot zobowiązania podatkowego, do czasu rozstrzygnięcia merytorycznego w sprawie, może spowodować dla strony skarżącej niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 cytowanej ustawy, orzeczono jak w sentencji postanowienia.