I SA/Gl 487/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Pyszny, , , po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. G. na pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia 2 stycznia 2026 r., nr [...] w przedmiocie skargi na pismo informujące o wysokości zaległości w podatku od czynności cywilnoprawnych wraz z odsetkami p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Wyrokiem z 3 grudnia 2024 r., III FSK 512/23 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 23 listopada 2022 r., I SA/Gl 858/22 i oddalił skargę skarżącej na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z 10 maja 2022 r., nr 2401-IOD-2.4104.44.2021 UNP: 2401-22-084517, utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z 14 kwietnia 2021 r., nr [...], ustalającą skarżącej wysokość zobowiązania w podatku od czynności cywilnoprawnych. Pismem z 17 listopada 2022 r. skarżąca zwróciła się do tego ostatniego organu o udzielenie pisemnego wyjaśnienia na temat odsetek, które – jak poinformowano ją ustnie i telefonicznie – powinna ona uregulować. Przywołanym w sentencji pismem z 2 stycznia 2026 r. organ wskazał, że odsetki związane są ze zobowiązaniem podatkowym ustalonym wspomnianą decyzją z 14 kwietnia 2021 r., którego termin płatności upłynął z dniem 11 maja 2021 r. Przedstawił szczegółowe wyliczenie odsetek, w tym wyszczególnił wpłaty, które zostały zaliczone na ich poczet. Skarżąca złożyła skargę na to pismo (błędnie oznaczając datę jego sporządzenia), wnosząc o uznanie go za decyzję administracyjną i jej uchylenie, a także orzeczenie, że wskutek wyroku z 23 listopada 2022 r. nie jest zobowiązana do zapłaty ani zaległości podatkowej, ani narosłych od niej odsetek. Zakwestionowała bowiem uchylenie tego wyroku przez "neosędziów z NSA", jedynie z ostrożności procesowej składając wniosek o przekazanie sprawy do organu celem prawidłowego wyliczenia odsetek. Odpowiedź na skargę zawiera wniosek o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej P.p.s.a.). Organ stwierdził bowiem, że sprawa została już prawomocnie osądzona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na wyliczone w tym przepisie akty lub czynności, w szczególności na decyzje administracyjne (pkt 1). W konsekwencji przedmiotem skargi nie może być taka forma aktywności organu, która nie została w tym katalogu wymieniona, w tym pismo o wyłącznie informacyjnym charakterze, czego skarżąca zdaje się być zresztą świadoma, wnosząc o uznanie tego pisma za decyzję administracyjną. Tego rodzaju kwalifikacja prawna zaskarżonego pisma nie wchodzi jednak w rachubę, co skądinąd wyklucza uwzględnienie wniosku organu o odrzucenie skargi ze względu na tożsamość jej przedmiotu z przedmiotem wcześniejszej skargi prawomocnie rozpoznanej. Nie oddziałuje ono przecież w sposób władczy na sferę praw i obowiązków skarżącej, lecz stanowi, zgodnie skądinąd z jej wnioskiem, wyjaśnienie odnośnie do obowiązków, które bądź wynikają z mocy samego prawa jak odsetki, bądź – jak należność główna – zostały ukształtowane innym aktem administracyjnym – decyzją z 14 kwietnia 2021 r. Skarga na takie wyjaśnienie nie może też być uznana za środek przeciwko wyrokowi Naczelnego Sądu Administracyjnego, którym uchylono korzystny dla skarżącej wyrok z 23 listopada 2022 r. i prawomocnie oddalono skargę na decyzję utrzymującą tę ostatnią decyzję w mocy, niezależnie od wyrażonego w jej ramach przekonania o nieprawidłowości tego orzeczenia, podważającego jego prawną skuteczność. W efekcie nie może również doprowadzić do wzruszenia ostatecznej decyzji z 14 kwietnia 2021 r. i ponownego rozstrzygnięcia sprawy, którą tą decyzją załatwiono. Przeciwko następstwom tej decyzji, w tym w zakresie odsetek, przysługują środki w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym zobowiązania podatkowego, którego nią ustalono. W myśl art. 3 § 2 pkt 2 postanowienia wydane w takim postępowaniu podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego, jeśli przysługuje od nich zażalenie. Bez skutecznie złożonej skargi na konkretny akt lub czynność sąd nie może jednak przeprowadzić kontroli działalności organów administracji publicznej. Skarga jest więc niedopuszczalna, a taką skargę sąd odrzuca na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., co wedle art. 58 § 3 p.p.s.a. następuje w drodze postanowienia, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym.