I SA/Gl 489/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Christ, , , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 listopada 2007 r. sprawy ze skargi H. N. – S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia "[...]"nr "[...]" w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącej o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: przyznać radcy prawnemu E.G. od Skarbu Państwa tytułem zastępstwa prawnego wykonanego na zasadzie prawa pomocy wynagrodzenie w kwocie "[...]" zł (słownie: "[...]") uwzględniającej stawkę podatku od towarów i usług. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Wyrokiem z dnia 7 grudnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę H. N. – S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. wymienioną w sentencji niniejszego postanowienia. Następnie – na skutek wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym - postanowieniem z dnia 14 marca 2007 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ustanowił dla H. N. – S. pełnomocnika - radcę prawnego z urzędu. W dalszej kolejności Okręgowa Izba Radców Prawnych w K. wyznaczyła dla skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego - E. G. W piśmie z dnia 1 czerwca 2007 r. (data nadania pisma w Urzędzie Pocztowym w C.), ustanowiony w sprawie pełnomocnik, nadesłał do Sądu opinię prawną o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 7 grudnia 2005 r., którą to opinię podtrzymał w piśmie z dnia 27 czerwca 2007 r., wnosząc jednocześnie o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a, do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się między innymi ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach oraz wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego. Zgodnie z treścią art. 205 § 3 P.p.s.a. zasady ustalania wysokości przysługujących stronie należności, określonych w przywołanym wyżej art. 205 § 2 P.p.s.a oraz tryb przyznawania i sposób wypłacania tych należności, określają przepisy odrębne. W rozpoznawanej sprawie kwestię tych należności reguluje Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002 r., Nr 163, poz. 1349 z póżn. zm.), zwane dalej "rozporządzeniem". W myśl § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) cyt. rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka stanowi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt. 1 lit. a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stawkę oblicza się na podstawie § 6 rozporządzenia. Natomiast za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego stawka minimalna wynosi 600 zł (§ 14 ust. 2 pkt 1 lit. b) rozporządzenia), a w innej sprawie - 240 zł (§ 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia). Postępowanie sądowe w niniejsze sprawie zostało zainicjowane skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia "[...]"nr "[...]".w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej odmawiającej stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r. Zatem przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie nie jest należność pieniężna. Mając na względzie, iż sprawa należy do kategorii określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia - stawka minimalna wynosiła 240 zł, a zatem 75 % z tej kwoty stanowiło kwotę 180 zł, którą to Sąd powiększył o 22 % stawkę podatku od towarów i usług (tj. o 39,60 zł) zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 27 października 2005 r. (Dz.U. nr 219, poz. 1873), zmieniającego cytowane wyżej rozporządzenie. Z tych względów, mając na uwadze przywołane wyżej przepisy, w tym art. 244 § 2 P.p.s.a., należało orzec o przyznaniu radcy prawnemu E.G. wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane w ramach prawa pomocy w kwocie "[...]" zł.