I SA/Gl 489/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Organiściak, , , po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ulgi płatniczej – umorzenia zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę p o s t a n a w i a przyznać radcy prawnemu A. P. wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w kwocie 295,20 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy). WSA/post.1 - sentencja postanowienia Postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2011 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zwolnił skarżącą E. W. od kosztów sądowych w niniejszej sprawie oraz ustanowił dla niej radcę prawnego. W piśmie z dnia 21 września 2011 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w K. poinformowała Sąd, iż pełnomocnikiem z urzędu dla E. W. wyznaczony został radca prawny A. P.. W piśmie procesowym z dnia 3 listopada 2011 r. pełnomocnik skarżącej podtrzymał skargę złożoną przez E. W. oraz wniósł o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej wykonanej z urzędu. Na rozprawie w dniu 15 listopada 2011 r. pełnomocnik skarżącej podtrzymał stanowisko, wyrażone przez E. W. w skardze oraz twierdzenia, zawarte w piśmie procesowym z dnia 3 listopada 2011 r. Jednocześnie oświadczył, iż świadczona przez niego pomoc prawna z urzędu nie została opłacona w jakiejkolwiek części. Wyrokiem z dnia 15 listopada 2011 r. Sąd oddalił skargę E. W.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wskazane wyżej przepisy, mające zastosowanie w niniejszej sprawie, zawarte są w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. - w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), zwanego dalej w skrócie: rozporządzeniem. Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia, zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Podstawę zasądzenia opłaty, o której mowa w ust. 1, stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-4 rozporządzenia (§ 2 ust. 2). W tym miejscu wskazać trzeba, że stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym, która ma zastosowanie w niniejszej sprawie określona została w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c wskazanego rozporządzenia. Zgodnie z tym przepisem, w pierwszej instancji w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w "innej sprawie" stawka minimalna wynosi 240 zł. Stawka powyższa znajduje zastosowanie w rozpatrywanym przypadku, bowiem przedmiot skargi stanowiła decyzja organu administracji publicznej, utrzymująca w mocy decyzję odmawiającą umorzenia zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę. Na mocy wszakże § 2 ust. 3 rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, sąd podwyższa opłaty o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W niniejszej sprawie, uwzględniając obecnie obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług, wynoszącą 23 %, wynagrodzenie radcy prawnego podwyższyć zatem należy o kwotę 55,20 zł. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 250 P.p.s.a. oraz przy zastosowaniu art. 16 § 2 tej ustawy Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.