I SA/Gl 492/18

Starszy referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 sierpnia 2018 r. sprawy ze skargi P. R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] r., nr [...] [...] w przedmiocie określenia wysokości straty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2014 r. w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym p o s t a n a w i a zwolnić skarżącego od kosztów sądowych. Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika będącego doradcą podatkowym, wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Pełnomocnik oświadczył, że dochody wnioskodawcy ograniczają się do świadczenia rehabilitacyjnego w kwocie 1700 zł, przyznanego na okres do dnia 11 sierpnia 2018 r., po którym pozostanie on bez środków do życia ze względu na rozwiązanie z nim umowy o pracę i stan zdrowia uniemożliwiający dalsze zatrudnienie. Wyliczył zarazem wydatki, uwzględniając m.in. ratę kredytu zaciągniętego na zakup mieszkania, wynoszącą 630 zł. Według wniosku skarżący nie posiada żadnego majątku poza mieszkaniem oraz kilkunastoletnim samochodem osobowym i nie pozostaje z nikim we wspólnym gospodarstwie domowym. Pełnomocnik załączył do wniosku i nadesłał na wezwanie referendarza sądowego dokumentację, w większości w formie kserokopii niepotwierdzonych za zgodność z oryginałem w przewidziany prawem sposób, która generalnie potwierdza powyższe dane, w szczególności: decyzję z dnia [...] r. przyznającą świadczenie rehabilitacyjne, pismo z dnia 22 maja 2018 r. rozwiązujące umowę o pracę bez zachowania okresu wypowiedzenia, zeznanie podatkowe za ubiegły rok, wykazujące dochody jedynie z tytułu wynagrodzenia, wyliczenie czynszu za mieszkanie z dnia 16 lipca 2018 r. (elementy opłaty uzależnione od liczby osób zamieszkujących lokal ustalono dla jednej osoby) oraz pisma w sprawie zaległości m.in. w opłatach za energię elektryczną. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli wedle art. 245 § 3 tego Prawa obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Pełnomocnik skarżącego w wystraczającym stopniu wykazał, że przesłanka ta zachodzi. W świetle przedłożonego przez niego materiału dowodowego wnioskodawca utracił bowiem zatrudnienie i obecnie otrzymuje dochód, który nie pozwala mu na wygospodarowanie bez wspomnianego uszczerbku jakiś środków na potrzeby postępowania. Wskazuje zresztą na to fakt, że już teraz ma on trudności z bieżącym regulowaniem należności zaliczających się do sfery utrzymania koniecznego, co wynika m.in. z pism w sprawie zaległości w opłatach za energię elektryczną. Nie można przy tym tracić z pola widzenia problemów zdrowotnych skarżącego oraz konieczności spłaty ciążącego na nim zobowiązania kredytowego. Brak jednocześnie podstaw, by podważać jego oświadczenia, w myśl którego nie pozostaje on z nikim we wspólnym gospodarstwie domowym. Mając to na względzie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.