I SA/Gl 494/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Randak (spr.), Sędzia NSA Anna Wiciak, Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz, Protokolant Izabela Maj, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 października 2009r. sprawy ze skargi A S.A. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości postanawia zawiesić postępowanie sądowe. Skargą z dnia 7 maja 2009r. inicjującą postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie A S.A. w W. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości. W dalszej kolejności w dniu 23 października 2009r. do tut. Sądu wpłynął wniosek pełnomocnika strony skarżącej o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na fakt, że rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy zależy od wyniku postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podano, iż zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą rażącego naruszenia prawa, o której mowa w art. 247 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej. Jednocześnie nadesłano odpis wniosku datowanego na dzień 21 października 2009r., adresowanego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego K. w przedmiocie stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W myśl art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przez Trybunałem Konstytucyjnym, sąd może zawiesić postępowanie z urzędu. W toku rozpoznania tej sprawy Sąd uznał, że rozstrzygnięcie innego toczącego się postępowania administracyjnego będzie miało istotne znaczenie dla niniejszego postępowania i dlatego mając to na uwadze, a także względy natury celowościowej i słusznościowej przyjęto, iż zachodzi obecnie okoliczność opisana w pkt 1 wyżej cytowanego przepisu. Ze wskazanych wyżej powodów, na mocy art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.