I SA/Gl 494/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka, , , po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S.A. w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości w kwestii wniosku pełnomocnika strony skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Wyrokiem z dnia 19 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę A S.A. w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] dotyczącą podatku od nieruchomości. Na rozprawie bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia obecny był pełnomocnik strony skarżącej, będący radcą prawnym. W piśmie z dnia 31 stycznia 2012 r. (złożonym w siedzibie Sądu w dniu 1 lutego 2012 r.) pełnomocnik strony skarżącej wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu wniosku podniósł, iż w dniu 24 stycznia 2012 r. złożył zlecenie uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o uzasadnienie wyroku. Opłata uiszczona została w dniu 25 stycznia 2012 r. i w tym samym dniu został również sporządzony wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W związku z nieobecnością pełnomocnika w siedzibie podatnika w dniach 25 – 26 stycznia 2012 r. wniosek ten przez oczywistą omyłkę został wpięty do akt sprawy. Dopiero w dniu 30 stycznia 2012 r. pełnomocnik podatnika ustalił, iż wniosek nie został nadany pocztą. Pełnomocnik we wniosku o przywrócenie terminu podniósł również, że opłata kancelaryjna od wniosku została uiszczona w terminie a podatnik składał dotąd skargi kasacyjne we wszystkich analogicznych sprawach. Do wniosku załączono wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku datowany na dzień 25 stycznia 2012 r. oraz potwierdzenie dokonania przelewu opłaty kancelaryjnej i polecenie dokonania wpłaty tej opłaty z dnia 24 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie jest zasadny. Zgodnie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei w myśl art. 87 § 1 i 2 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobniając okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu. Przy czym stosownie do art. 87 § 4 P.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Odnosząc tę regulację do rozpatrywanej sprawy, należy uznać, iż wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony we wskazanym terminie siedmiodniowym. Trzeba bowiem stwierdzić, iż przyczyna uchybienia terminu ustała w niniejszej sprawie z dniem 30 stycznia 2012 r., kiedy pełnomocnik skarżącej powziął wiadomość, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie został nadany do Sądu. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony w Sądzie w dniu 1 lutego 2012r. a więc przed upływem terminu, o którym mowa w art. 87 P.p.s.a. Dopełniono ponadto uchybionej czynności. Zaistniała sytuacja daje zatem możliwość dokonania merytorycznej oceny wniosku w świetle istnienia przesłanki braku winy w uchybieniu terminu. W pierwszej kolejności należy podkreślić, iż zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie przyjmuje się bardzo rygorystyczne kryteria oceny postawy osoby, która dokonała czynności procesowej po terminie (por. poglądy przytoczone przez B. Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, 8 wydanie, Warszawa 2006, s. 334 i n.). W orzecznictwie utrwalił się pogląd, iż od strony dokonującej czynności procesowej wymagać należy zachowania szczególnej staranności przy jej dokonywaniu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2003 r., sygn. akt II SA 4162/01, Palestra 2004, nr 1, s. 225). Oceny w tym zakresie dokonuje się poprzez przyjęcie kryteriów idealnego wzorca osoby należycie dbającej o swoje interesy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1972 r., sygn. akt II CRN 448/71, OSPiKA 1972, nr 7-8, poz. 144). W związku z powyższym "przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa" (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 października 2000 r., sygn. akt I SA/Gd 560/00, niepubl.; por. również wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 maja 1997r., sygn. akt SA/Sz 630/96, LEX nr 30748). Kryteria oceny braku winy są zatem sformułowane surowo. W literaturze i orzecznictwie podkreśla się, iż "o braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. (...) W konsekwencji więc brak winy w uchybieniu terminu możemy przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku" (E. Iserzon, J. Starościak, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, teksty, wzory i formularze, wydanie IV, Warszawa 1970, s. 136; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/02, Monitor Prawniczy 2002 r., nr 23, s.1059). Powyżej przedstawione stanowiska jednoznacznie wskazują, iż przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy zaprezentowana argumentacja uprawdopodobni brak winy. W rozpatrywanej sprawie, w ocenie Sądu, pełnomocnik strony skarżącej nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w niedotrzymaniu terminu. Omyłkowe wpięcie sporządzonego wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku do akt sprawy (pod nieobecność pełnomocnika) jest zdaniem Sądu przejawem niedostatecznej staranności Spółki w prowadzeniu własnych spraw, co nie uzasadnia przywrócenia uchybionego terminu. Powyższego błędu nie sposób bowiem zaliczyć do takich przeszkód, których nie można przewidzieć ani przezwyciężyć. Reasumując, w ocenie Sądu skarżący nie dochował należytej staranności, jakiej można wymagać od przeciętnego uczestnika postępowania znajdującego się w jego sytuacji procesowej. Wobec powyższego można mu przypisać winę w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, gdyż dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa nie jest okolicznością uzasadniającą przywrócenie uchybionego terminu. W związku z powyższym na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.