I SA/Gl 496/07

PostanowienieWSA w Gliwicach2007-08-20

Skład orzekający: sędzia NSA Przemysław Dumana

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy L. K. posiada legitymację procesową do wniesienia skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K., które zostało skierowane do F. A.?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że L. K. nie posiada legitymacji skargowej do wniesienia skargi na postanowienie skierowane do F. A., ponieważ nie wykazała ona interesu prawnego w rozumieniu art. 50 § 1 P.p.s.a. Brak ten skutkuje niedopuszczalnością skargi, która powinna zostać odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. w zw. z art. 50 § 1 P.p.s.a.
Stan faktyczny
L. K. wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych, które zostało skierowane do F. A. Sąd wezwał L. K. do wykazania interesu prawnego w zaskarżeniu postanowienia oraz do nadesłania odpisu skargi. L. K. nie przedstawiła wymaganych dokumentów ani nie wykazała interesu prawnego, a jedynie podniosła zarzuty dotyczące bezprawnego pobrania podatku od F. A. i łamania prawa.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę L. K.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Przemysław Dumana po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia odrzucić skargę; W dniu [...] r. (data nadania w urzędzie pocztowym) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w K.) wpłynęła skarga L. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. W ramach odpowiedzi na skargę z dnia [...] r. organ odwoławczy wniósł o odrzucenie w/w skargi. W tych ramach odnotował, że zaskarżonym obecnie postanowieniem, Dyrektor Izby Skarbowej w K. stwierdził niedopuszczalność zażalenia F. A. na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] r. nr [...]. Wyjaśnił dalej, że zaskarżone postanowienie zostało wydane na imię F. A. i dotyczy ono wyłącznie jego, jako strony postępowania zażaleniowego. Zarządzeniem z dnia 26 czerwca 2007 r. Przewodniczący Wydziału I WSA w Gliwicach wezwał L. K. między innymi do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia poprzez wykazanie interesu prawnego do wniesienia skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] oraz do nadesłania odpisu skargi celem doręczenia go uczestnikowi postępowania. Stosowne wezwanie (pismo z dnia [...] r.) doręczono skarżącej w dniu [...] r. Pismem procesowym z dnia [...] r., odpowiadając na wezwanie Sądu, L. K. zarzuciła organom podatkowym bezprawne pobranie podatku od F. A. za uczestnictwo – jako ławnika sądowego - w rozprawach sądowych oraz łamanie prawa, w tym zasady lex retro non agit. Z kolei do dnia dzisiejszego nie wpłynął do Sadu wymagany odpis skargi. Zarządzeniem z dnia 11 lipca 2007 r. Przewodniczący Wydziału I WSA w Gliwicach wezwał L. K. do jednoznacznego wskazania, czy skargę na rzeczone wyżej postanowienie wnosi w imieniu własnym czy też jako pełnomocnik F. A., do którego adresowane było zaskarżone postanowienie – w terminie 7 dni, a jeżeli skargę wnosi jako pełnomocnik dodatkowo do złożenia pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania F. A. w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach lub przed sądami administracyjnymi. W wezwaniu Sądu z dnia 13 lipca 2007 r. dodatkowo pouczono skarżącą o treści art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej w skrócie: P.p.s.a., zawierający katalog podmiotów mogących występować przed sądami administracyjnymi w charakterze pełnomocnika. Odpowiadając na ostatnie z wezwań Sądu, L. K. oświadczyła, że skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniosła w imieniu własnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje: Przyszło więc na wstępie odnotować, że w myśl art. 50 P.p.s.a. uprawnienie do wniesienia skargi przysługuje każdemu, kto ma w tym interes prawny, a ponadto prokuratorowi, Rzecznikowi Praw Obywatelskich oraz organizacji społecznej w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym (§ 1). Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (§ 2 ). W odróżnieniu od drugiej kategorii podmiotów skarżących, o których mowa w cyt. wyżej § 2, którzy wnoszą skargę w sprawie dotyczącej interesu prawnego innej osoby, a więc w "cudzej sprawie" w rozumieniu materialnoprawnym, skarżący, o którym mowa w art. 50 § 1, musi mieć w złożeniu skargi interes prawny rozumiany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżonym aktem lub czynnością. Skarga może zatem dotyczyć tylko jego "własnej sprawy administracyjnej" rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnoprawnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot niepodporządkowany organizacyjnie temu organowi (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s.213-214). Mając zatem na uwadze przytoczone wyżej stanowisko komentatora stwierdzono, że L. K. nie posiada legitymacji skargowej do zainicjowania postępowania sądowego w sprawie, w której przedmiotem skargi miałoby być postanowienie skierowane do innego podmiotu. Z tych względów jej skargę należało uznać za niedopuszczalną i jako taką odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. w zw. z art. 50 § 1 ustawy. Dyspozycję do wydania niniejszego postanowienia zawiera art. 58 § 3 P.p.s.a. Należy nadto odnotować, że do dnia dzisiejszego skarżąca nie wykonała wezwania Sądu z dnia 28 czerwca 2007 r., albowiem nie wykazała interesu prawnego w zaskarżeniu postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...], ani nie nadesłała wymaganego odpisu skargi. Taki stan faktyczny winien skutkować odrzuceniem skargi również na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w zw. z art. 57 § 1 pkt 3 i art. 47 § 1 ustawy. Jedynie na marginesie warto zwrócić uwagę skarżącej, mając na uwadze jej oświadczenie zawarte w jej piśmie procesowym z dnia [...] r., że kontrola działalności administracji publicznej w zakresie – jak sama stwierdziła – bezprawnie pobranego podatku od F. A., mogła nastąpić w tej sprawie poprzez zaskarżenie do Sądu decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] i [...]. Jednakowoż warunkiem skutecznego wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego jest wniesienie skargi w terminie 30 dni, licząc od dnia, w którym doręczono stronie akt, który miałby być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego (patrz art. 52 § 1, art. 53 § 1 i art. 54 § 1 P.p.s.a.). Należy przy tym mieć ewentualnie na uwadze regulacje dotyczące pełnomocnictwa procesowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (art. 35 P.p.s.a.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło