I SA/Gl 496/10
WyrokWSA w Gliwicach2010-10-25
Skład orzekający: Przemysław Dumana, Grzegorz Granieczny, Krzysztof Winiarski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zaliczenie nadpłaty podatku dochodowego od osób prawnych za rok 2008 na poczet zaległości podatkowych za rok 2007 następuje z dniem złożenia zeznania rocznego korygującego, czy też zależy od daty wydania postanowienia o zaliczeniu przez organ podatkowy?Ratio decidendi
Zaliczenie nadpłaty podatku dochodowego od osób prawnych na poczet zaległości podatkowych następuje z dniem powstania nadpłaty, który w przypadku zeznania rocznego jest dniem jego złożenia. Postanowienie organu podatkowego w tej sprawie ma charakter deklaratoryjny i nie wpływa na moment zaliczenia. W związku z tym, jeśli nadpłata powstała przed datą wpłaty na poczet zaległości, zaległość ta wygasła z dniem powstania nadpłaty.Stan faktyczny
Spółka A S.A. wpłaciła kwotę na poczet podatku dochodowego od osób prawnych za 2007 rok. Wcześniej złożyła korekty zeznań podatkowych za lata 2006, 2007 i 2008, wykazując w nich nadpłatę za rok 2008. Organ podatkowy pierwszej instancji zaliczył wpłatę na poczet zaległości za 2007 rok, a Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał to postanowienie w mocy. Spółka skarżyła postanowienie, argumentując, że nadpłata za 2008 rok powinna zostać zaliczona na poczet zaległości za 2007 rok z dniem złożenia zeznania korygującego, co spowodowałoby wygaśnięcie zaległości.Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. i zasądził zwrot kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Przemysław Dumana, Sędziowie WSA Grzegorz Granieczny (spr.), Krzysztof Winiarski, Protokolant Izabela Maj - Dziubańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2010 r. sprawy ze skargi A S.A. w D. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych 1) uchyla zaskarżone postanowienie, 2) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz strony skarżącej kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w S. zaliczył, wpłaconą w dniu 8 maja 2009r. na przez A S.A. kwotę [...] zł na poczet podatku dochodowego od osób prawnych za 2007r. ([...] zł) oraz odsetek za zwłokę w zapłacie tego podatku ([...] zł). W uzasadnieniu tego postanowienia organ pierwszej instancji wskazał, że zgodnie z art. 62 § 4 Ordynacji podatkowej, jeżeli na podatniku ciążą zobowiązania z różnych tytułów, dokonaną wpłatę zalicza się na poczet podatku, począwszy od zobowiązania o najwcześniejszym terminie płatności chyba, że podatnik wskaże na poczet, którego zobowiązania dokonuje wpłaty. Natomiast na podstawie art. 55 § 2 Ordynacji podatkowej w przypadku, gdy wpłata nie pokrywa kwoty zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, dokonaną wpłatę zalicza się proporcjonalnie na poczet kwoty zaległości podatkowej oraz kwoty odsetek za zwłokę w stosunku, w jakim w dniu wpłaty, pozostaje kwota zaległości podatkowej do kwoty odsetek.
W zażaleniu na powyższe postanowienie A S.A. wniosła o jego uchylenie w całości, zarzucając naruszenie przepisu art. 62 § 4 Ordynacji podatkowej. Zdaniem A S.A. zaliczenie wpłaconej w dniu 8 maja 2009r. kwoty [...] zł na poczet zobowiązania podatkowego z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za okres 2007r. było bezpodstawne, gdyż to zobowiązanie podatkowe wygasło w całości w dniu 31 marca 2009r. Natomiast dokonanie przez A S.A. w dniu 8 maja 2009r. wpłaty kwoty [...] zł miało na celu przyspieszenie terminu wydania, potrzebnego spółce tej zaświadczenia o braku zaległości podatkowych. Wniosek o wydanie takiego zaświadczenia został złożony w dniu 28 kwietnia 2009r.
Postanowieniem z dnia [...] w sprawie nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Naczelnika [...] Skarbowego w S. z dnia [...].
Odnosząc się do ustalonego w sprawie stanu faktycznego, organ odwoławczy wskazał, że A S.A. w dniu 31 marca 2009r. złożył w [...] Urzędzie Skarbowym w S. zeznanie podatkowe o wysokości dochodu uzyskanego (poniesionej starcie) przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych (CIT-8) w roku 2008. W tym zeznaniu podatnik wskazał nadpłatę podatku w wysokości [...] zł. Ponadto wraz z przedmiotowym zeznaniem, w dniu 31 marca 2009r., w [...] Urzędzie Skarbowym w S., A S.A. złożyła również:
1) pismo, w którym wniosła o zaliczenie części nadpłaty podatku dochodowego od osób prawnych za 2008r. na poczet jej zaległości podatkowych podatku dochodowym od osób prawnych za rok 2006 i za rok 2007,
2) korektę zeznania podatkowego o wysokości uzyskanego dochodu (poniesionej straty) przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych (CIT-8) w roku 2006,
3) korektę zeznania podatkowego o wysokości uzyskanego dochodu (poniesionej straty) przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych (CIT-8) w roku 2007.
W korekcie zeznania podatkowego za 2006r. A S.A. wykazała podatek w wysokości [...] zł. Była to kwota wyższa o [...] zł od kwoty podatku dochodowego wykazanej w korekcie zeznania podatkowego za 2006r. złożonej przez tę spółkę w dniu 14 grudnia 2007r. Natomiast w korekcie zeznania podatkowego za 2007r. wykazano podatek w wysokości [...] zł. Była to kwota wyższa od wykazanej w zeznaniu podatkowym za 2007r. o [...] zł.
Wniosek o zaliczenie części nadpłaty podatku dochodowego od osób prawnych za 2008r. na poczet zaległości podatkowych w podatku dochodowym od osób prawnych za rok 2006 i za rok 2007 uzasadniany był powyższymi korektami zeznań podatkowych o wysokości uzyskanego dochodu (poniesionej straty) w podatku dochodowym od osób prawnych za lata 2006 i 2007. A S.A. wskazał, że na podstawie korekty zeznania podatkowego za 2006r., złożonej w dniu 14 grudnia 2007r. spółka otrzymała zwrot nadpłaty podatku dochodowego od osób prawnych. W związku z korektą tego zeznania podatkowego, złożoną w dniu 31 marca 2009r. Spólka jest zobowiązana do dokonania dodatkowej zapłaty podatku dochodowego za 2006r. w kwocie [...] zł oraz odsetek od zaległości podatkowej w tym podatku, za okres od dnia otrzymania nadpłaty, na podstawie korekty złożonej w dniu 14 grudnia 2007r., tj. od dnia 31 grudnia 2007r. do dnia 31 marca 2009r. Wielkość tych odsetek została wyliczona przez spółkę na [...] zł. Natomiast w związku z korektą zeznania podatkowego o wysokości uzyskanego dochodu (poniesionej straty) przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych w roku 2007., A S.A. wskazał, że odsetki od jej zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób prawnych za rok 2007 w kwocie [...] zł, za okres od dnia 31 marca 2008r. do dnia 31 marca 2009r. wynoszą [...] zł
W dniu 16 kwietnia 2009r. A S.A. złożyła korektę zeznania podatkowego o wysokości uzyskanego dochodu (poniesionej straty) przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych (CIT-8) w roku 2008, w której wykazała nadpłatę w wysokości [...] zł. Natomiast w dniu 27 kwietnia 2009r. A S.A. złożyła kolejną korektę zeznania podatkowego o wysokości uzyskanego dochodu (poniesionej straty) przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych (CIT-8) w roku 2008. W tym dokumencie wielkość nadpłaty podatku dochodowego od osób prawnych za 2008r. została określona na kwotę [...] zł.
W dniu 8 maja 2009r. A S.A. wpłaciła rachunek organu podatkowego I instancji kwotę [...] zł, wskazując jako tytuł wpłaty: podatek dochodowy od osób prawnych za 2007r., w tym: na należność główną - [...] zł i na odsetki za zwłokę – [...] zł
Ustosunkowując się do powyższych ustaleń faktycznych odwoławczy organ podatkowy na wstępie powołał się na przepis art. 77 § 2 Ordynacji podatkowej, który przewiduje, że w przypadku skorygowania deklaracji przez podatnika - nadpłata podlega zwrotowi w terminie 3 miesięcy od dnia jej skorygowania. Wobec tego, przewidziany w tym przepisie termin, w przypadku skorygowania zeznania podatkowego, biegnie od każdej kolejnej korekty tego zeznania. Podatkowy organ odwoławczy stwierdził, że w dniu złożenia przez organ A S.A. wniosku o zaliczenie części nadpłaty podatku dochodowego od osób prawnych za 2008r. na poczet jej zaległości podatkowych podatku dochodowym od osób prawnych za rok 2006 i za rok 2007, organ podatkowy I instancji nie mógł dokonać jej zaliczenia na poczet tych zaległości. Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej w K. samo złożenie zeznania podatkowego lub jego skorygowanie i wykazanie w tych dokumentach nadpłaty nie oznacza zasadności istnienia tej nadpłaty. Organy podatkowe posiadają uprawnienia do weryfikacji złożonych dokumentów podatkowych i powinny dokonać takiej weryfikacji, gdy zostanie wykazana wysoka nadpłata. W przedmiotowej sprawie organ podatkowy I instancji podjął czynności sprawdzające i przeprowadzona kontrola podatkowa wykazała istnienie nadpłaty i jej faktyczną wielkość. W ocenie podatkowego organu odwoławczego dopiero po przeprowadzeniu tej kontroli i ustaleniu przez organ podatkowy istnienia i wielkości nadpłaty w podatku dochodowym od osób prawnych za 2008r., możliwe było jej zaliczenie na poczet zaległości podatkowych podatku od osób prawnych za lata 2006 i 2007. Wobec tego prawidłowe było zaliczenie dokonanej w dniu 8 maja 2009r. przez A S.A. wpłaty kwoty [...] zł., na zaległości podatkowe tej spółki z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2007r., zgodnie ze wskazaniem tj. na należność główną - [...] zł i na odsetki za zwłokę – [...] zł. W wyniku dokonania tej wpłaty, wniosek o zaliczenie nadpłaty podatku dochodowego za 2008r. na poczet zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2007r. stał się bezprzedmiotowy. Podatkowy organ odwoławczy podkreślił, że zaliczenie dokonanej w dniu 8 maja 2009r. wpłaty kwoty [...] zł było dokonane zostało zgodnie z poleceniem podatnika na istniejące i wymagalne zaległości podatkowe z tytułu podatku od osób prawnych za 2007r. Organ podatkowy I instancji postąpił więc zgodnie z art. 62 § 1 Ordynacji podatkowej, który przewiduje, że jeżeli na podatniku ciążą zobowiązania z różnych tytułów, to dokonaną wpłatę zalicza się na poczet podatku, począwszy od zobowiązania o najwcześniejszym terminie płatności, chyba że podatnik wskaże, na poczet którego zobowiązania dokonuje wpłaty. Wobec tego, zawarty w zażaleniu A S.A. z dnia 29 września 2009r., zarzut naruszenia art. 62 § 1 Ordynacji podatkowej podatkowy organ odwoławczy uznał za bezzasadny.
W skardze na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] strona skarżąca zarzuciła naruszenie: art. 73 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej poprzez jego niezastosowanie, a konsekwencji nie ustalenie prawidłowego momentu powstania nadpłaty za 2008r. oraz wysokości tej nadpłaty, art. 59 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej poprzez nieprawidłowe ustalenie momentu wygaśnięcia zobowiązania podatkowego za 2007r. i art. 62 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez zaliczenie dokonanej wpłaty na poczet zobowiązania podatkowego, które wcześniej wygasło.
Powołując się na powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz o zasądzenie od strony przeciwnej na jej rzecz kosztów postepowania według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącej wskazał, że art. 73 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej przewiduje, iż nadpłata powstaje z dniem złożenia zeznania rocznego. Natomiast z art. 76a § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej wynika, że zaliczenie nadpłaty w przypadkach, o których mowa w art. 73 § 1 pkt 1-3, 5 i § tej ustawy, następuje z dniem powstania nadpłaty. Ponadto art. 76a § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej nie wskazuje, w jakim dniu należy wydać postanowienie o zaliczeniu nadpłaty, a jedynie, na jaki dzień należy dokonać zapłaty. Skarżący podkreślił, że dniem powstania nadpłaty, która jednocześnie jest dniem, na który dokonuje się zaliczenia został przez ustawodawcę określony w sposób ścisły. Data ta jest niezależna od daty wystawienia postanowienia o zaliczeniu nadpłaty na poczet zaległości. Na wynikającą z powyższych przepisów datę, na którą należy dokonać zaliczenia nadpłaty, nie maja wpływu prowadzone przez organy podatkowe czynności sprawdzające lub kontrolne. Wobec tego podatkowy organ odwoławczy bezpodstawnie uznał, że brak zaliczenia nadpłaty podatku dochodowego od osób prawnych za 2008r. na poczet zaległości z tytułu tego podatku za 2007r. jest uzasadniona tym, że ta nadpłata nie była zweryfikowana. Natomiast zgodnie z art. 59 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej zobowiązanie podatkowe wygasa wskutek zaliczenia nadpłaty lub zaliczenia zwrotu podatku. Wobec tego w sytuacji, gdy wniosek o zaliczenie nadpłaty został złożony przez skarżącą w dniu 31 marca 2009r. i w tym dniu istniała nadpłata w kwocie nie niższej od kwoty zaległości podatkowej za 2007r. wraz z odsetkami za zwłokę, to w tym dniu tj. 31 marca 2009r. zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych za 2007r. wygasło w całości. Nadto pełnomocnik skarżącej zaznaczył, że okoliczność, iż organ podatkowy I instancji dokonał nieprawidłowego zaliczenia nie zmienia faktu, że zobowiązanie podatkowe skarżącej podatku dochodowym od osób prawnych za 2007r. wygasło w całości.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Ustosunkowując się do zarzutów zawartych w skardze podatkowy organ odwoławczy podniósł, że nie można uznać twierdzenia skarżącej, iż organ podatkowy miał wiedzę i przekonanie, o istnieniu nadpłaty w wysokości wskazanej przez skarżącą w dniu 31 marca 2009r. w zeznaniu CIT-8 za rok 2008. Wysokość tej nadpłaty budziła, bowiem wątpliwości organu podatkowego, co skutkowało przeprowadzeniem czynności sprawdzających. Zasadność tych wątpliwości potwierdza wykazanie przez
kontrolę kwoty należnej nadpłaty w wysokości wyższej od wskazanej w zeznaniu podatkowym CIT-8 za 2008r. Organy podatkowe dokonując zarachowania muszą znać prawidłową wysokość nadpłaty oraz zaległości podatkowej ciążącej na podatniku. Wiedza ta jest niezbędna w celu prawidłowego zaliczenia ewentualnej nadpłaty lub wpłaty podatnika. Na organach podatkowych ciąży, bowiem obowiązek zwrotu kwoty pozostałej po zarachowaniu, gdyż w przeciwnym razie pozostając w zwłoce narażają się na zapłatę odsetek.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna.
Przedmiotem sporu była data, w której następuje zaliczenie nadpłaty wynikającej z zeznania rocznego złożonego przez podatnika podatku dochodowego, na poczet zaległości podatkowych tego podatnika.
Moment powstania nadpłaty określony został w art. 73 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej. Stosownie do treści art. 73 § 1 nadpłata powstaje z dniem:
1) zapłaty przez podatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej,
2) pobrania przez płatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej,
3) zapłaty przez płatnika lub inkasenta należności wynikającej z decyzji o jego odpowiedzialności podatkowej, jeżeli należność ta została określona nienależnie lub w wysokości większej od należnej,
4) wpłacenia przez płatnika lub inkasenta podatku w wysokości większej od wysokości pobranego podatku,
5) zapłaty przez osobę trzecią lub spadkobiercę należności wynikającej z decyzji o odpowiedzialności podatkowej, jeżeli należność ta została określona nienależnie lub w wysokości większej od należnej.
Natomiast w art. 73 § 2 przewidziano, że nadpłata powstaje z dniem złożenia:
1) zeznania rocznego - dla podatników podatku dochodowego;
2) deklaracji podatku akcyzowego - dla podatników podatku akcyzowego;
3) deklaracji o wpłatach z zysku za rok obrotowy - dla jednoosobowych spółek Skarbu Państwa i przedsiębiorstw państwowych;
4) deklaracji kwartalnej dla podatku od towarów i usług - dla podatników podatku od towarów i usług.
Zgodnie z art. 76a § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej zaliczenie nadpłaty na poczet zaległości podatkowych, w przypadkach, o których mowa w art. 73 § 1 pkt 1-3 i 5 oraz § 2 tej ustawy, następuje z dniem powstania nadpłaty.
Powyższe przepisy oznaczają, że w przypadku powstania nadpłaty z dniem złożenia zeznania rocznego przez podatnika podatku dochodowego (art. 73 § 2 pkt 1) zaliczenie tej nadpłaty na poczet zaległości podatkowych następuje z dniem złożenia tego zeznania. Natomiast przepis art. 76a § 1 Ordynacji podatkowej, nakładający na organy podatkowe obowiązek wydania postanowienia w sprawach zaliczenia nadpłaty na poczet zaległych oraz bieżących zobowiązań podatkowych, nie ma znaczenia dla momentu powstania nadpłaty, ani dla momentu zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowych. W postanowieniu, o którym mowa w art. 76a § 1 organ podatkowy przyjmuje wysokość nadpłaty wynikającą albo z zeznania (deklaracji), albo też z decyzji organu podatkowego. Dzień wydania postanowienia nie jest dniem dokonania zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowych. Zaliczenie, bowiem następuje co do zasady z dniem powstania nadpłaty - w przypadkach, o których mowa w art. 73 § 1 pkt 1-3 i 5 oraz § 2 (Leonard Etel [w:] C. Kosikowski, L. Etel, R. Dowgier, P. Pietrasz, S. Presnarowicz, M. Popławski: Ordynacja podatkowa. Komentarz, LEX, 2009).
Zaliczenie nadpłaty podatku na poczet zaległości jest czynnością materialnotechniczną, a postanowienie, o którym mowa w art. 76a § 1 Ordynacji podatkowej jest warunkiem formalnym zaliczenia nadpłaty na poczet zaległych oraz bieżących zobowiązań podatkowych. Dla skutecznego zaliczenia nadpłaty istotne jest to, aby zaległości na poczet, których nadpłata ma zostać zarachowana istniały (nie były przedawnione) w dacie dokonania zaliczenia. Data wydania postanowienia, o którym mowa w art. 76a § 1 Ordynacji podatkowej nie ma w tym względzie decydującego znaczenia. Postanowienie to wywołuje, bowiem skutki wsteczne, w tym sensie, iż na dzień zaliczenia nadpłaty przestaje istnieć zaległość podatkowa (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 3 lutego 2009 r. – sygn. akt I SA/Kr 1585/08).
W związku z powyższym, w sytuacji, gdy skarżący złożył w dniu 31 marca 2009r. zeznanie podatkowe o wysokości dochodu uzyskanego (poniesionej starcie) przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych (CIT-8) w roku 2008 i wykazał w tym zeznaniu podatnik nadpłatę podatku w wysokości [...] zł., to organ podatkowy, stosownie do art. 76a § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, zobowiązany był do zaliczenia tej nadpłaty na poczet zaległości podatkowych z dniem powstania nadpłaty. Natomiast zgodnie z art. 73 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej przypadku nadpłaty wynikającej ze złożenia zeznania rocznego przez podatników podatku dochodowego dniem powstania nadpłaty jest dzień złożenia zeznania rocznego. Oznacza to, że zaliczenia nadpłaty podatku dochodowego od osób prawnych za rok 2008 na poczet zaległości podatkowych skarżącego, należało dokonać z dniem złożenia przedmiotowego zeznania podatkowego tj. z dniem 31 marca 2009r. Z obowiązku zaliczenia na poczet zaległości podatkowych, nadpłaty wynikającej z zeznania rocznego podatnika podatku dochodowego, w terminie określonym w art. 73 § 2 pkt 1, nie zwalniają organu podatkowego ani posiadane przez ten organ uprawnienia do przeprowadzenia czynności sprawdzających ani przepis art. 75 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, który normuje termin w jakim organ podatkowy dokonuje zwrotu podatnikowi nadpłaty wynikającej ze złożonego zeznania podatkowego. Instytucja zwrotu nadpłaty jest odrębną od instytucji zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowych. W przypadku zwrotu podatnikowi nadpłaty określonej w art. 73 § 2 pkt 1 przewidziano w art. 75 § 1 pkt 5 trzymiesięczny termin na dokonanie tej czynności. Natomiast zaliczenie takiej nadpłaty na poczet zaległości podatkowych następuje z dniem powstania tej nadpłaty.
Wobec jasnej treści art.73 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej bez znaczenia była w przedmiotowej sprawie okoliczność, że skarżący w dniu 8 maja 2009r. dokonał wpłaty na rachunek organu podatkowego I instancji kwoty [...] zł., wskazując jako tytuł wpłaty: podatek dochodowy od osób prawnych za 2007r., w tym: na należność główną - [...] zł i na odsetki za zwłokę – [...] zł. Skoro nadpłata powstała z dniem złożenia zeznania rocznego CIT-8 za 2008r tj. w dniu 31 marca 2009r. i z tą datą podlegała zaliczeniu na zaległości podatkowe skarżącego na zasadach określonych w art. 62 §1 Ordynacji podatkowej, to należy uznać, że zaległość podatkowa skarżącego, z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2007r. w dniu 11 maja 2009r. już nie istniała. Zgodnie z art. 59 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej zobowiązanie podatkowe wygasa w całości lub w części wskutek zaliczenia nadpłaty lub zaliczenia zwrotu podatku.
Reasumując powyższe Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] narusza przepisy art. 73 § 2 pkt 1, art. 59 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej.
Nadto należy podnieść, ze prawidłowe ustalenie daty zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowych jest istotne ze względu na postanowienie art. 76a § 1 zdanie drugie Ordynacji podatkowej. Ten przepis przewiduje, że w przypadku zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowych przepisy art. 55 § 2 i art. 62 § 1 Ordynacji podatkowej stosuje się odpowiednio. Powołany w tym przepisie art. 55 § 2 normuje proporcjonalne zaliczanie wpłat na poczet zaległości podatkowych i odsetek. Od prawidłowego ustalenia terminu zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowych zależy, więc okres, za jaki będą naliczane odsetki od tych zaległości.
Zakres sądowej kontroli administracji publiczne, z mocy art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z poźn. zm.) sprowadza się do badania pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie z art. 145 § 1ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z poźn. zm.) Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 145 § 1 lit. "a" ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.
O zwrocie kosztów postępowania sądowego orzeczono zgodnie z art. 200 Prawo o ustroju sądów administracyjnych, który przewiduje, że w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło