I SA/Gl 496/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Piotr Łukasik po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym postanawia 1) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych; 2) ustanowić dla skarżącego radcę prawnego. Odpowiadając na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, R. G. nadesłał urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wystąpił o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Z motywów wniosku wynika, że skarżący począwszy od 2000 r. pobiera świadczenie rentowe, które pozwala mu zagwarantowanie jedynie minimum egzystencji. W oparciu o oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku i dochodach zawarte w ww. druku PPF oraz na gruncie dokumentacji źródłowej, którą skarżący nadesłał odpowiadając na wezwanie referendarza sądowego z dnia 7 czerwca 2017 r., ustalono, co następuje. R. G. zajmuje piętro domu o pow. całkowitej 100 m2, w którym ustanowiona została służebność mieszkania na rzecz jego brata. Skarżący posiada nadto grunt rolny o pow. 1,5 ha. Jego źródłem dochodu pozostają wspomniane wyżej świadczenie rentowe w kwocie 1.040,96 zł oraz wynagrodzenie z tytułu umowy zlecenia w kwocie 437,14 zł. Skarżący otrzymuje nadto kwotę 2000 zł rocznie z tytułu dopłaty za posiadanie gospodarstwa rolnego. Dochód brutto stanowił w 2016 r. łącznie 20.346,82 zł. Do stałych udokumentowanych kosztów prowadzenia gospodarstwa zaliczono należności z tytułu: zużycia gazu (40 zł), usług teleinformatycznych (30 zł), kosztów zaciągniętej pożyczki (96 zł) oraz zobowiązania kredytowego (171,76 zł). Skarżący deklaruje nadto konieczność ponoszenia należności z tytułu: zużycia wody w kwocie 80-100 zł, gospodarowania odpadami (8 zł). W skali roku dokonuje nadto zakupu około 8 ton węgla oraz bliżej nieokreślonej ilości drewna na opał. R. G., inicjując liczne postępowania przed tutejszym Sądem, zwracał się również o udzielenie mu wsparcia poprzez przyznanie prawa pomocy. Wnioski te w większości przypadków zostały uwzględnione. Stało się tak ostatnio w sprawach II SA/Gl 659/16 (postanowienie z dnia 9 września 2016 r.), I SA/Gl 916/16 (postanowienie z dnia 6 września 2016 r.) oraz II SA/Gl 349/16 (postanowienie z dnia 2 sierpnia 2016 r.). Na gruncie tego ostatniego należy zasygnalizować, że skarżący z uwagi na swoje liczne schorzenia został zakwalifikowany jako osoba o średnim stopniu niepełnosprawności. Po rozpoznaniu wniosku zważono, co następuje: Prawo pomocy jest instytucją o wyjątkowym charakterze, której zadaniem jest zapewnienie dostępu do Sądu podmiotom, którym brak środków finansowych nie pozwala na prowadzenie postępowania. Prawo to może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym (art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - dalej w skrócie: "P.p.s.a."), przy czym przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym (zgodnie z zakresem wyznaczonym przez skarżącego, tj. zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego) następuje wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). W uznaniu rozpoznającego wniosek, skarżący bezspornie wpisuje się w katalog odbiorców prawa pomocy. W toku rozpoznania wniosku, referendarz sądowy uznał nadto, że brak jest podstaw faktycznych do odstąpienia od konkluzji zaistniałych na gruncie poprzedniej analizy stanu majątkowego skarżącego, a dokonanej w sprawach: II SA/Gl 659/16, I SA/Gl 916/16 oraz II SA/Gl 349/16. Na bazie oświadczeń złożonych poprzez skarżącego w tej sprawie, jak również w tych, które wyżej przywołano, stwierdzono, że sytuacja skarżącego nie uległa poprawie od dnia wydania poprzednich rozstrzygnięć w przedmiocie prawa pomocy. Taki stan rzeczy pozwolił na powielenie wniosków wyeksponowanych przede wszystkim w postanowieniu z dnia 2 sierpnia 2016 r. W ślad za tamtym orzeczeniem trzeba podkreślić, że skarżący uzyskuje relatywnie niewielki dochód, będąc przy tym osobą niepełnosprawną. W tych okolicznościach, działając na podstawie art. 245 § 1 i art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.