I SA/Gl 499/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Stuła-Marcela po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K w R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 12 lutego 2024 r., nr SKO.F/41.4/44/2024/1015 w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej z tytułu podatku od nieruchomości za miesiące od stycznia do września 2023 r. postanawia: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić stronie skarżącej – K w R. kwotę 500 (słownie: pięćset) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. W dniu 18 marca 2024 r. K w R. (dalej: "skarżący"), działając za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach opisaną w sentencji niniejszego postanowienia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na złożenie skargi po terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Termin do wniesienia skargi ma charakter terminu zawitego, a czynność podjęta po jego upływie jest bezskuteczna (art. 85 p.p.s.a.). Uchybienie wskazanego terminu wymaga od Sądu odrzucenia skargi bez poddania jej kontroli (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Z akt administracyjnych załączonych do niniejszej sprawy wynika, że odpis zaskarżonej decyzji został odebrany przez pełnomocnika skarżącego w dniu 14 lutego 2024 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał więc z dniem 15 marca 2024 r. Tymczasem przedmiotowa skarga została nadana w Urzędzie Pocztowym w R. w dniu 18 marca 2024 r. (k. 15 akt sądowych). Oznacza to, że ustawowy termin do wniesienia skargi nie został zachowany, a skargę należało odrzucić. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., postanowił jak w punkcie 1 w sentencji. O zwrocie wpisu sądowego Sąd orzekł na postawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.