I SA/Gl 50/12

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 maja 2012 r. sprawy ze skargi B.Z. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...], nr [...] w przedmiocie ulgi w spłacaniu należności, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym p o s t a n a w i a ustanowić skarżącej adwokata. Skarżąca, składając wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 22 marca 2012 r., wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Uzasadniając wniosek, podkreśliła, że jest osobą samotną, nie posiadającą majątku i utrzymującą się jedynie z niewielkiej emerytury wynoszącej 868,75 zł netto. Wyliczyła zarazem swoje wydatki, zastrzegając jednak, iż po opłaceniu tzw. mediów, nie stać jej na wykupienie leków. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 3 tego Prawa obejmującym m.in. ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, w tym adwokata – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Odnosząc tę regulację do rozpatrywanej sprawy, stwierdzić trzeba, że w przypadku wnioskodawczyni powyższa przesłanka została spełniona, przy czym można to uczynić bez wzywania do uzupełnienia wniosku poprzez złożenie dodatkowych oświadczeń i nadesłanie dokumentów źródłowych. Okoliczności wskazane we wniosku, szczególnie wysokość dochodu pozostającego do dyspozycji strony, zmniejszonego w wyniku zajęcia egzekucyjnego, znajdują bowiem potwierdzenie w ustaleniach poczynionych w toku postępowania administracyjnego, przyjętych następnie przez Sąd w wyroku z dnia 22 marca 2012 r. Sytuację skarżącej obrazują m.in. takie dokumenty zgromadzone w tym postępowaniu, jak: orzeczenie w sprawie jej niepełnosprawności, według którego niepełnosprawność ta ma charakter trwały i pozwala wyłącznie na wykonywanie lekkiej, spokojnej pracy (k. 25 akt administracyjnych) czy zaświadczenie, iż korzysta ona z pomocy społecznej (k. 18 akt administracyjnych). Skądinąd ta ostatnia okoliczność niejako sama przez się przemawia na rzecz uwzględniania wniosku, zwłaszcza jeżeli zważyć, iż wspomniana niepełnosprawność w realiach dzisiejszego rynku pracy praktycznie uniemożliwia znalezienie zajęcia zarobkowego, a tym samym podwyższenie poziomu dochodów. Powtórzyć zatem wypada, że strona dysponuje bardzo niskim dochodem, który – nawet przy bardzo oszczędnym trybie życia – nie może jej wystarczyć nie tylko na opłacenie adwokata, ale nawet na pokrycie wszystkich niezbędnych wydatków, w tym na zakup lekarstw. Ponadto jako kobieta samotna nie może zwrócić się do osoby, która byłaby zobowiązana udzielić jej finansowej pomocy celem poniesienia takiego wydatku. Mając to na względzie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.