I SA/Gl 508/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, , , po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej w kwestii wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi p o s t a n a w i a odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Postanowieniem oznaczonym w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu zażalenia P. B.(dalej "strona" lub "skarżący") utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności Prokuratury Rejonowej w T. w trybie art. 114 Ordynacji podatkowej. Przesyłka polecona zawierająca powyższe postanowienie, skierowana na podany przez stronę adres skrytki pocztowej, została zwrócona nadawcy, tj. Dyrektorowi Izby Skarbowej z adnotacją "Zwrot nie podjęto w terminie". Następnie w odpowiedzi na pismo Dyrektora Izby Skarbowej w kwestii dotyczącej doręczenia ww. przesyłki, pracownik Poczty Polskiej S.A. w piśmie z dnia 15 lipca 2015 r. (vide: k. 227 akt administracyjnych) wskazał, że przesyłka ta w dniu 25 maja 2015 r. została awizowana i pozostawiona w UP K. do odbioru. Zawiadomienie pozostawiono w skrytce pocztowej adresata. Powtórne zawiadomienie pozostawiono w tej skrytce w dniu 2 czerwca 2015 r. Dnia 9 czerwca 2015 r. dokonano zwrotu przesyłki z powodu nie podjęcia w terminie. W dalszej kolejności, w dniu 12 lutego 2016 r. strona stawiła się w siedzibie organu odwoławczego w celu wglądu w akta sprawy zakończonej postanowieniem z dnia [...], nr [...] ([...]). W świetle protokołuz dnia 12 lutego 2016 r. stronie wydano kserokopię ww. postanowienia oraz pisma Poczty Polskiej S.A. z dnia 15 lipca 2015 r. Protokół podpisała strona oraz pracownicy Izby Skarbowej (vide: k. 230 akt administracyjnych). W dniu 8 marca 2016 r. (data nadania) skarżący złożył skargę na postanowienie z dnia [...] (omyłkowo wskazano 2016 r.), nr [...] ([...]). Skarżący wniósł o uchylenie postanowienia "z powodu braku podstaw prawnych do podjęcia tej decyzji". Jednocześnie w skardze zawarł wniosek "o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji z dnia [...] (winno być 2015 r.). Uzasadniając wniosek skarżący podniósł, że nie odebrał korespondencji z poczty w dniu 25 maja 2016 r. (winno być 2015 r.) bez swojej winy. Każdego 25 dnia miesiąca wysyła do Urzędu Skarbowego deklaracje podatkowe, więc bywa w tym czasie w urzędzie pocztowym i zawsze odbiera wówczas korespondencję ze skrytki. Gdyby awizo było w skrytce w dniu 25 maja 2015 r. to na pewno odebrałby korespondencję w tym dniu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi. Opisując doręczenie przesyłki zawierającej zaskarżone postanowienie, Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że doręczenie tego postanowienia nastąpiło w dniu 8 czerwca 2015 r. w trybie zastępczym, tj. w trybie z art. 150 Ordynacji podatkowej, gdyż wszystkie warunki tego doręczenia zostały spełnione. Odnosząc się następnie do wniosku o przywrócenie terminu, organ podniósł, że skarżący nie uczynił zadość warunkowi dopuszczalności wniosku, ponieważ nie złożył go z zachowaniem siedmiodniowego terminu od dnia ustania przeszkody do złożenia takiego żądania. Wyjaśnił, że skarżący w dniu 12 lutego 2016 r. miał możliwość zapoznania się z treścią postanowienia, a zatem termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu upłynął w dniu 19 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "ppsa"), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei w myśl art. 87 § 1 i 2 ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobniając okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu. Zgodnie zaś z art. 87 § 3 ppsa wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Stosownie do art. 87 § 4 ppsa równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Ponadto, zgodnie z art. 88 zd. 1 ppsa, spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Odnosząc opisaną regulację do okoliczności faktycznych niniejszej sprawy stwierdzić należy, że rozpoznawany wniosek został złożony po upływie terminu określonego w art. 87 § 1 ppsa. Nie ulega bowiem wątpliwości, że w dacie otrzymania kopii postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej, strona powzięła wiadomość o jego wydaniu. W konsekwencji, wskazana we wniosku przyczyna uchybienia terminu tj. niewiedza skarżącego o wydaniu tego postanowienia, ustała najdalej z chwilą doręczenia mu kopii tego postanowienia. Skoro więc kopia postanowienia z dnia [...], nr [...] ([...]) została doręczona skarżącemu w dniu 12 lutego 2016 r., to termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu upłynął zatem najpóźniej w dniu 19 lutego 2016 r. Skarżący złożył zaś ów wniosek w dniu 8 marca 2016 r. W tej sytuacji wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jako spóźniony należy na podstawie art. 88 ppsa odrzucić i dlatego na podstawie tego przepisu Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.