I SA/Gl 509/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Teresa Randak po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania wznowionego w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 (słownie: dwieście) złotych. Postanowieniem opisanym w sentencji utrzymano w mocy postanowienie o zawieszeniu postępowania wznowionego w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodu z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach. Pismem z dnia 9 czerwca 2014 r. organ poinformował, że postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2014 r. podjął zawieszone postępowanie, po czym decyzją z dnia [...] uchylił wspomnianą decyzję z dnia [...] wraz z poprzedzającą ją decyzją organu pierwszej instancji. W związku z tym wniósł o umorzenie postępowania sądowego jako bezprzedmiotowego. Pismem z dnia 25 czerwca 2014 r. skarżąca cofnęła skargę, wnosząc zarazem o zwrot uiszczonego przez nią wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje; Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej P.p.s.a.) cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zostanie uznane za niedopuszczalne, jeżeli zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Nie ulega wątpliwości, że w sprawie nie zachodzą wskazane okoliczności wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, a tym samym wiążący charakter tej czynności. Skarga kwestionowała bowiem postanowienie o zawieszeniu postępowania, które zostało później podjęte i nawet zakończone w sposób korzystny dla strony. Postanowienie to straciło zatem jakiekolwiek prawne znaczenie, nie oddziałując już w najmniejszym stopniu na przebieg postępowania czy na sytuację prawną strony. Stosownie zaś do art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania i dlatego na podstawie tego przepisu orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji. Z kolei w świetle art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpisu od pisma cofniętego, wobec czego orzeczono jak w punkcie drugim sentencji.