I SA/Gl 51/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Taresa Randak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ulgi płatniczej- umorzenia odsetek od zaległości podatkowych postanawia s k a r g ę o d r z u c i ć. Skarżąca złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej K. z dnia z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ulgi płatniczej- umorzenia odsetek od zaległości podatkowych, w dniu [...], co zostało potwierdzone przez Urząd Pocztowy w C. w formie stempla pocztowego na kopercie przesyłki poleconej, znajdującej się w aktach sprawy. Zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w K. została doręczona przez pocztę na adres zamieszkania skarżącej, a jej odbiór poświadczony osobiście przez I.S. w dniu [...]. Przesyłka została odebrana przez skarżącą w Urzędzie Pocztowym C., po uprzedniej jej awizacji w miejscu zamieszkania przez listonosza wskutek nieobecności skarżącej w domu. W decyzji Dyrektora Izby Skarbowej zostało zawarte właściwe pouczenie o sposobie i terminie zaskarżenia decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zgodnie z art.53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z póź. zm.) skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. W rozpoznawanej sprawie, termin do wniesienia skargi upłynął w dniu [...]. Skarga złożona została natomiast w dniu [...], a wiec po upływie terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł o odrzuceniu skargi, na podstawie art. 58 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z póź. zm.), zgodnie z którym sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Uchybienie terminowi do wniesienia skargi obliguje sąd do jej odrzucenia, a merytoryczne jej rozpoznanie czyni niedopuszczalnym. W opisanej sytuacji, biorąc pod uwagę ustalony stan faktyczny oraz wskazane uregulowania prawne orzeczono jak w sentencji postanowienia.