I SA/Gl 51/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Przemysław Dumana (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe. Postanowieniem oznaczonym w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w C. o pozostawieniu bez rozpoznania pisma z dnia 26 lipca 2008 r. W dniu 16 grudnia 2008 r. (data nadania) W. P. wniósł skargę na powyższe postanowienie. Odpowiadając na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o umorzenie postępowania sądowego. Do odpowiedzi na skargę dołączono postanowienie z dnia [...], nr [...], którym Dyrektor Izby Skarbowej w K., uwzględniając w całości skargę, uchylił w całości własne postanowienie ostateczne z dnia [...] nr [...] i jednocześnie uchylił w całości postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w C. orzekające o pozostawieniu bez rozpoznania pisma strony z dnia 26 lipca 2008 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi egzekucyjnemu I instancji. Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 marca 2009 r. zwrócono się do organu o udzielenie informacji, czy postanowienie z dnia [...], nr [...] zostało zaskarżone przez W. P.. Odpowiadając na wezwanie organ poinformował, że postanowienie z dnia [...] zostało doręczone w dniu 19 stycznia 2009 r. i nie wpłynęła na to rozstrzygnięcie skarga. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ppsa), organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W myśl z kolei art. 161 § 1 pkt 3 ppsa, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie stało się bezprzedmiotowe. W rozpoznawanej sprawie organ postanowieniem z dnia [...], działając w trybie art. 54 § 3 ppsa i art. 138 § 2 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 17, art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.), uchylił w całości własne postanowienie, będące przedmiotem skargi, a także poprzedzające je postanowienie organu egzekucyjnego I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W konsekwencji takiego działania wyeliminowano z obrotu prawnego zaskarżone do tut. Sądu postanowienie z dnia [...], a tym samym uznać należy, że odpadła przyczyna będąca podstawą wniesienia skargi. Okoliczność ta sprawia, że postępowanie sądowoadministracyjne, zainicjowane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe. W związku z powyższym na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.