I SA/Gl 511/15

PostanowienieWSA w Gliwicach2015-07-09

Skład orzekający: Gabriel Radecki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący, osoba fizyczna, wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny, co uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych?
Ratio decidendi
Skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Przedłożona dokumentacja potwierdziła jego poważną chorobę, niskie dochody, brak możliwości uzyskania wierzytelności oraz zamieszkiwanie z rodzicami emerytami. W związku z tym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 PPSA, przyznano mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Stan faktyczny
Skarżący M. Z. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. dotyczącą zryczałtowanego podatku dochodowego za 2008 r. W związku z wezwaniem do uiszczenia wysokiego wpisu sądowego, pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Skarżący argumentował, że cierpi na poważną chorobę, otrzymuje niskie wynagrodzenie, mieszka z rodzicami, nie może ściągnąć wierzytelności i partycypuje w utrzymaniu syna. Przedstawił dokumentację potwierdzającą jego sytuację materialną i zdrowotną.
Rozstrzygnięcie
Zwolniono skarżącego od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym p o s t a n a w i a zwolnić skarżącego od kosztów sądowych. Odpowiadając na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 32.592 zł, pełnomocnik skarżącego, będący adwokatem, przedstawiła jego wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawca podkreślił, że cierpi na bardzo poważną chorobę, jest zatrudniony za niewielkim wynagrodzeniem i zamieszkuje z rodzicami. Zaznaczył, że nie może ściągnąć przysługującej mu wierzytelności i partycypuje w utrzymaniu swojego syna. We wniosku nie wskazano żadnego majątku. Strona skarżąca – z własnej inicjatywy i na wezwanie referendarza sądowego – przedstawił odpisy: umowy o pracę wraz z aneksami w sprawie wynagrodzenia (według ostatniego z nich wynagrodzenie to wynosi 875 zł brutto), dokumentacji medycznej potwierdzającej okoliczności związane ze stanem zdrowia strony, zeznań podatkowych skarżącego za trzy ostatnie lata podatkowe, wykazujących wyłącznie przychody z tytułu wynagrodzenia, wyroku oddalającego powództwo skarżącego wywiedzione przeciwko jego dłużnikowi i uchylającego nakaz zapłaty wydany wcześniej w tym zakresie, aktów notarialnych, z których wynika, że tytuł prawny do mieszkania wnioskodawcy przysługuje jego rodzicom, wystawionych na tych rodziców dokumentów dotyczących kosztów utrzymania mieszkania i decyzji w sprawie waloryzacji emerytur rodziców, a nadto zaświadczenie o zatrudnieniu z dnia 22 czerwca 2015 r. (według niego skarżący otrzymuje wynagrodzenie w gotówce w średniej miesięcznej kwocie 576,04 netto) oraz zaświadczenie w sprawie zameldowania, poświadczające oświadczenia zawarte we wniosku. Mając na względzie powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 2 tej ustawy obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Strona, wnosząc o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie, powinna zatem udowodnić istnienie wspomnianego faktu, przedstawiając stosowną dokumentację źródłową. W ocenie rozpoznającego wniosek strona skarżąca wykazała, że powyższa przesłanka została spełniona. Przedłożona przez nią dokumentacja źródłowa potwierdza wszystkie oświadczenia zawarte we wniosku, oprócz tego na temat partycypacji w kosztach utrzymania syna. Jest to jednak okoliczność całkowicie drugorzędna w zestawieniu ze stanem faktycznym, który udokumentowano. W świetle dokumentacji źródłowej skarżący jest wszak bardzo poważnie chory i osiąga dochody w kwocie, która nie może wystarczyć na jego samodzielne utrzymanie, zwłaszcza jeżeli uwzględni się konieczne wydatki na leczenie. Nie może też obecnie uzyskać wierzytelności, która w jego mniemaniu mu przysługuje, pozostając w sporze sądowym z dłużnikiem. Ponadto zamieszkuje z rodzicami emerytami w należącym do nich lokalu. Zaznaczyć przy tym wypada, że brak jakichkolwiek powodów, by w udokumentowany i przekonujący sposób kwestionować wiarygodność zgromadzonego materiału dowodowego. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło