I SA/Gl 514/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Stuła-Marcela, , , po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.K. na postanowienie Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w Katowicach z dnia 9 marca 2026 r. nr BCOF.WAR.635.288.2026 ŁD.JJ.ZZ 08290702 w przedmiocie zarzutów w postepowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, 2. zasądzić od Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w Katowicach na rzecz G.K. kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Postanowieniem wskazanym w sentencji niniejszego orzeczenia Poczta Polska S.A. Centrum Obsługi Finansowej w Katowicach (dalej jako organ) po rozpatrzeniu zażalenia G.K. (dalej jako skarżąca) utrzymała w mocy postanowienie Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w B. (dalej jako organ I instancji) z 28 stycznia 2026 r. nr [...] oddalające wniesiony przez skarżącą zarzut nieistnienia obowiązku w sprawie egzekucji administracyjnej. Skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika będącego adwokatem wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie organu z 9 marca 2026 r. W skardze zamieszczono wniosek o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego je postanowienia organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych. Przekazując skargę do tut. Sądu organ poinformował, że uznaje skargę za zasadną. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że postanowieniem z 13 maja 2026 r. nr [...] organ uchylił w całości własne postanowienie z 9 marca 2026 r. i poprzedzające je postanowienie organu I instancji z 28 stycznia 2026 r. oraz uznał zarzut nieistnienia obowiązku w całości za zasadny. Pismem z 17 lipca 2026 r., wykonując zobowiązanie tut. Sądu organ poinformował, że na postanowienie organu z 13 maja 2026 r. nie została wniesiona skarga do sądu administracyjnego. Do pisma dołączone zostało zwrotne potwierdzenie odbioru przez pełnomocnika skarżącej postanowienia organu z 13 maja 2026 r. z którego wynika, że doręczenie nastąpiło 19 maja 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 54 § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.) organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Z kolei zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. W myśl § 2 tego przepisu postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego występuje m.in. wówczas, gdy przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Dotyczy to w szczególności sytuacji, gdy organ skorzysta z uprawnień autokontrolnych przewidzianych przez art. 54 § 3 p.p.s.a. Zaskarżone do tut. Sądu postanowienie organu z 9 marca 2026 r. zostało wyeliminowane z obrotu prawnego w następstwie wydania przez organ postanowienia z 13 maja 2026 r. Postanowienie uwzględniające skargę nie zostało zaskarżone do sądu administracyjnego. Skoro więc zaskarżone postanowienie zostało wyeliminowane z obrotu prawnego, to postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe wobec braku przedmiotu zaskarżenia. To zaś skutkuje koniecznością umorzenia postępowania przez Sąd, dlatego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w pkt 1 postanowienia. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3. Skarżącą zastępował w niniejszym postępowaniu pełnomocnik będący adwokatem, więc zastosowanie znajduje art. 205 § 2 p.p.s.a. stanowiący, że do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. W myśl § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2026 r., poz. 215) w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego, stawka minimalna za zastępstwo adwokata wynosi 480 zł. Do pełnomocnictwa nie dołączono potwierdzenia uiszczenia opłaty skarbowej, więc ten wydatek nie podlega zasądzeniu. Na zasądzone koszty sądowe składa się nadto kwota 100 zł uiszczona przez skarżącą tytułem wpisu sądowego od skargi. Mając to na uwadze, na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w pkt 2 postanowienia.