I SA/Gl 52/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Granieczny, , , po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od środków transportowych p o s t a n a w i a odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji określającą M. Ł. wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od środków transportowych. Decyzja została doręczona pełnoletniemu domownikowi w dniu 21 października 2010 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych. W dniu 13 grudnia 2010 r. (data nadania) M. Ł. złożył skargę na wyżej wymienioną decyzję. Jednocześnie w skardze zawarł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W odpowiedzi na skargę organ zwrócił uwagę, że skarga została wniesiona po upływie wymaganego terminu. W toku postępowania skarżący złożył pismo z dnia 9 lutego 2011 r., stanowiące odpowiedź na wezwanie do wyjaśnienia okoliczności uprawdopodabniających brak winy w uchybieniu terminu. Postanowieniem z dnia 28 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Przesyłka polecona skierowana do skarżącego, zawierająca odpis powyższego postanowienia oraz pouczenie o sposobie jego zaskarżenia, została dwukrotnie awizowana, a następnie odesłano ją do tutejszego Sądu z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie". Przesyłkę uznano za doręczoną skarżącemu z dniem 21 marca 2011 r. Natomiast organowi odpis tego postanowienia został doręczony w dniu 9 marca 2011 r. Na postanowienie nie zostało wniesione zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ppsa), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl z kolei art. 83 § 2 ppsa, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdyż koniec terminu przypadł na sobotę 20 listopada 2010 r., a zatem za ostatni dzień terminu uznać należy najbliższy dzień powszedni, czyli poniedziałek 22 listopada 2010 r. Skarżący natomiast wniósł skargę w dniu 13 grudnia 2010 r., a więc po upływie ustawowego terminu do dokonania tej czynności. Ponadto należy wskazać, że postanowieniem z dnia 28 lutego 2011 r. odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Stosownie z kolei do art. 58 § 1 pkt 2 ppsa sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia i dlatego na podstawie tego przepisu orzeczono jak w sentencji.