I SA/Gl 523/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Rotter, , , po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C.sp. z o.o. w W. i B.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 27 lutego 2025 r. nr SKO.FP/41.4/628/2024/17939 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2023 r. p o s t a n a w i a: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach na rzecz strony skarżącej solidarnie kwotę 4 155 zł (słownie: cztery tysiące sto pięćdziesiąt pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. W piśmie z 31 marca 2025 r. C. sp. z o.o. w W. i B.W. (dalej: skarżący, strona skarżąca), reprezentowani przez pełnomocnika, wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach (dalej: organ), wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia. W skardze pełnomocnik strony skarżącej wniósł o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm prawem przepisanych. Skarga została przekazana przez organ przy odpowiedzi na skargę z 28 kwietnia 2025 r., w której poinformowano o uwzględnieniu skargi przez organ decyzją z 24 kwietnia 2025 r., nr [...]. Pismem z 18 czerwca 2025 r. organ poinformował, że decyzja wydana w trybie autokontroli nie została zaskarżona do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej: p.p.s.a., organ, którego działanie, bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie to z innych przyczyn niż przewidziane w punktach poprzedzających (skuteczne cofnięcie skargi lub śmierć strony) stało się bezprzedmiotowe. Tego rodzaju bezprzedmiotowość występuje wówczas, gdy w toku postępowania a przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Stosownie do treści art. 161 § p.p.s.a. postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Skarga wpłynęła do organu 31 marca 2025 r. Wydanie decyzji na skutek zastosowania trybu autokontroli miało miejsce 24 kwietnia 2025 r. Organ zachował zatem, w kontekście omówionej wyżej regulacji, termin przewidziany do dokonania tej czynności. W konsekwencji należało uznać, że organ w sposób prawidłowy skorzystał z przysługujących mu uprawnień autokontrolnych, powodując równocześnie odpadnięcie przyczyny leżącej u podstaw wniesienia skargi. Okoliczność ta sprawia, że postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., wobec czego należało orzec o jego umorzeniu. W związku z powyższym orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. Uwzględnienie skargi przez organ w trybie autokontroli czyniło zasadnym pozytywne rozpatrzenie wniosku pełnomocnika strony skarżącej w przedmiocie zasądzenia kosztów postępowania. Zgodnie bowiem z art. 201 § 1 p.p.s.a., zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie do kosztów tych, na mocy § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1964 z późn. zm.), zalicza się wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 3 600 zł. Ponadto do niezbędnych kosztów postępowania należy również zaliczyć wpis od skargi w kwocie 555 zł. Zwrot kosztów postępowania nie objął opłaty skarbowej w kwocie 17 zł od złożonego dokumentu pełnomocnictwa, bowiem przyjęto, iż dokument ten nie został prawidłowo opłacony na rachunek właściwego organu podatkowego, tj. Prezydenta miasta [...] W., zgodnie z art. 12 ust. 2 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2111 z późn. zm.). Z potwierdzenia uiszczenia opłaty skarbowej wynikało, że została ona uiszczona na rachunek Urzędu Miasta K.. Ponadto stosownie do treści art. 202 § 2 p.p.s.a., jeżeli uprawnienia lub obowiązki skarżących, o których mowa w § 1, związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne – co ma miejsce w niniejszej sprawie – zwrot kosztów następuje na ich rzecz solidarnie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 205 w zw. z art. 202 § 2 p.p.s.a., postanowiono jak w punkcie drugim sentencji postanowienia.